پیش از جنگ، چین معمولا روزانه حدود ۱ تا ۵/۱ میلیون بشکه نفت ایران خریداری می‌کرد. این نفت عمدتا با تخفیف و خارج از بازارهای رسمی و در شرایط تحریمی معامله می‌شد. پس از تشدید فشار بر صادرات نفت ایران، اما جریان نفت ایران به چین به شدت کاهش یافت.
چین پس از تحریم تقریبا یگانه مشتری نفت ایران بوده و ایران در مقاطعی تا ۱.۵ میلیون بشکه نفت به این کشور صادر کرده، اما حالا گزارش‌های جدید حاکی از کاهش قابل ملاحظه صادرات نفت ایران به چین است.
اسماعیل احمدی مقدم (فرمانده اسبق نیروی انتظامی) گفت: بعد از توافق‌نامه، ۹۰ میلیون بشکه نفت‌مان از محاصره خارج شد، اما خریداری نشد. چون ناگهان نفت زیادی عرضه شده بود، مشتری‌ها با قیمت‌های پایین می‌خواستند بخرند. با بسته شدن تنگه هرمز نگه، همان را با قیمت بالا فروختیم.
مهم‌ترین عامل اثرگذار بر بازار انرژی، تحولات امنیتی اطراف تنگه هرمز و مسیر‌های انتقال نفت بود و بر اساس گزارش‌ها، تشدید حملات نظامی و حمله به نفتکش‌ها، همراه با ایجاد محدودیت‌های دریایی، جریان عادی تجارت نفت را مختل کرده است.
این تصور اشتباه در ذهن خیلی‌ها جا افتاده که کشوری که روی منابعی از نفت، گاز یا معادن قرار گرفته، ذاتاً کشوری ثروتمند است. اما واقعیت اقتصادی چیز دیگری می‌گوید: وجود منابع زیرزمینی در یک جغرافیا، به خودی خود هیچ ثروتی خلق نمی‌کند.
یک فعال سیاسی با انتقاد از انتصاب بستگان و فرزندان مسئولان در برخی پست‌ها و شرکت‌ها گفت: حتی اگر فرزند مسئولان صلاحیت، تحصیلات و تجربه لازم را داشته باشد، به دلیل شرایط فعلی باید ترجیح دهند افراد دیگری منصوب شوند تا این مسائل و ذهنیت‌ها ایجاد نشود.
در حالی ابعاد تازه‌ای از پرونده بدهی‌های کلان «حسین آقایاری» یکی از تراستی‌های فروش نفت آشکار شده که معاون وزیر نفت در مکاتبه‌ای با یکی از نهادهای عالی نظارتی، ضمن تأیید بدهی چند میلیارد دلاری این تراستی، اعلام کرده است قرارداد فروش نفت به وی با موافقت وزیر نفت و بدون اخذ تأیید کارگروه مقابله با تحریم‌های نفتی منعقد شده است؛ موضوعی که ابهامات درباره فرآیند انعقاد قرارداد، نحوه نظارت بر فروش محموله‌های نفتی و مسئولیت تصمیم‌گیران این پرونده را افزایش داده است.
حسین صمصامی، نماینده مجلس در اظهاراتی گفت: «بیش از ۸۶ میلیون بشکه نفت کشور، بدون اخذ تضمین و بصورت اعتباری به یک شخص واگذار شده و صرفا ۳۰ میلیون به خریدار نهایی منتقل شده، اما سرنوشت ۵۶ میلیون بشکه نامعلوم است!»
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا: به زودی خرید نفت ایران توسط چین متوقف می‌شود 🔸احتمالاً تنها حدود ۳۰ میلیون بشکه نفت خام ایران باقی مانده که چین هنوز آن را خریداری نکرده، این مقدار به زودی تمام می‌شود و دیگر نفتی نیست که چین بخواهد بخرد.
تنگه هرمز برای دهه‌ها به عنوان «شریان حیاتی انرژی جهان» شناخته می‌شد؛ جایی که هر حرکت کوچک در آن، بازارهای جهانی را تکان می‌داد. اما امروز، در میانه تنش‌های ایران و آمریکا، این پهنه آبی فراتر از یک گذرگاه دریایی، به زمین بازی «جنگ شناختی» تبدیل شده است.
مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران از افزایش حدود ۱۰ درصدی صادرات نفت کشور در جریان جنگ خبر داد و گفت با وجود بمباران‌های شدید، بارگیری نفت نیز ۸ تا ۱۰ درصد افزایش یافت و قیمت نفت در این دوره روند صعودی داشت.
پالایشگاه‌های مستقل چین در پی‌کاهش دسترسی به محموله‌های نفت ایران و ریسک تحریم و حمل‌ونقل، به نفت عراق و برزیل روی آورده‌اند. این تغییر رویکرد لزوما به معنای کنارگذاشتن نفت ایران نیست و می‌توان آن را تلاشی برای تنوع‌بخشی به منابع تامین خوراک ارزیابی کرد.
قیمت نفت گرچه همچنان پایین‌تر از بالاترین سطوح اخیر خود قرار دارد و این در حالی است که حتی امیدها برای بازگشایی سریع تنگه هرمز بیش از پیش رنگ باخته؛ اما به گفته تحلیلگران این شرایط ممکن است دوام چندانی نداشته باشد.