استفاده از اقتصاد چرخشی بهجای اقتصاد خطی برای رسیدن به توسعه پایدار و جلوگیری از هدررفت منابع آب، استفاده از مدلهای آب-اقتصاد که دهههاست مدیران آب کشورهای توسعهیافته از آن استفاده میکنند
یک جامعهشناس گفت: اعتماد و مشارکت دو روی یک سکهاند. وقتی به مردم اجازه مشارکت داده شود، اعتمادشان افزایش مییابد، اما وقتی اعتماد کم باشد، مشارکت نیز کاهش مییابد
«انتقال آب خلیج فارس به تهران» شاید روی کاغذ پروژهای ملی و غرورآفرین به نظر برسد، اما در واقعیت، نه از نظر فنی توجیه دارد، نه از نظر اقتصادی و نه از نظر زیستمحیطی. اختلاف ارتفاع دوهزار متری، مسیر هزار تا هزار و هفتصد کیلومتری میان تهران به عنوان پایتخت و نزدیکترین بخش ایران به دریای عمان و هزینهای که از مرز ۲۰۰ میلیارد دلار میگذرد، این طرح را به رؤیایی دوردست بدل کرده است. در نهایت، شاید پرسش اصلی در حکمرانی آبی ایران باشد که چرا به جای یاد گرفتن از جهان، مدام میخواهیم زمین و دریا را جابهجا کنیم؟
سخنگوی سازمان مدیریت بحران کشور ادامه داد: با توجه به آغاز سال آبی از ابتدای مهرماه و گذشت بیش از یک ماه و نیم از آن، تاکنون بارش قابلتوجهی در کشور ثبت نشده است.
کاهش چشمگیر بارش، تنش آبی در ۱۱ استان و افت شدید ذخایر سدها، ایران را به آستانه بحران منابع آب رسانده است. براساس دادههای سازمان هواشناسی، بارش در ایران تا سیودومین روز (۱۲ آبانماه) از سال آبی جاری (۱۴۰۴-۱۴۰۵) ۸۱.۸ درصد کمتر از میانگین بلندمدت است.
کد خبر: ۳۳۷۷۸۲ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۸/۲۱
هشدار یک کارشناس درباره حفر۱۰۰حلقه چاه جدید برای حل بحران آب پایتخت
شهرداری و آب و فاضلاب شهر تهران با هم توافقی ندارند. اکنون فضای سبز تهران ۲۱۰ میلیون متر مکعب آب مصرف میکند و در شرایطی که مردم مشکل کمبود آب شرب دارند، ۵۵ حلقه چاه در اختیار شهرداری قرار دارد.
در دهههای گذشته، سدسازی بیمحابا بدون مطالعات زیستمحیطی کافی باعث شد منابع زیرزمینی به شدت کاهش یابد. بر اساس گزارش «مرکز پژوهشهای مجلس» بیش از ۷۰ درصد دشتهای ایران دچار فرونشست زمین شدهاند
پس از اظهارات رئیس جمهور بود که موج رسانهای در مورد بیآبی در تهران به راه افتاد و تک تک مقاماتی که در این زمینه مسئول هستند، شروع به توضیح وضعیت وخیم آب کردند. اما چرا تا پیش از طرح ادعای تخلیه تهران توسط رئیسجمهوری، کسی از شرایط اسفناک آبی صحبت نمیکرد؟
به گفته سخنگوی سازمان مدیریت بحران کشور، امسال از نظر میزان بارش، یکی از سالهای کمبارش در نیمقرن گذشته بوده و در مقایسه پنجاه سال اخیر جزو سالهای بیسابقه از نظر کاهش بارندگی به شمار میرود.
معاون بهرهبرداری و توسعه شرکت آبفای تهران، در گفتوگویی که با خبرگزاری مهر داشت، احتمال جیرهبندی آب به دلیل شرایط بسیار دشوار و نبود نزولات آسمانی و همکاری نکردن مردم در رعایت الگوی مصرف را پررنگ دانست
سخنگوی صنعت آب گفت: هماکنون مصرف آب تهران حدود ۳۳.۵ مترمکعب در ثانیه است که حدود ۱۶ مترمکعب آن از منابع زیرزمینی و حدود ۱۷.۵ مترمکعب بر ثانیه از منابع سطحی تأمین میشود.
میزان ذخایر آبی سدها در روز سیزدهم آبانماه ۱۴۰۳ بالغ بر ۲۲ میلیارد و ۹۲۰ میلیون مترمکعب بود که مقایسه این رقم با حجم فعلی ذخایر آبی سدها، نشاندهنده کاهش ۲۵ درصدی است.
تهران بیتردید در بحران است؛ اما تخلیه آن، نسخهای از جنس تسلیم است، نه تدبیر. رقم ۲۷ هزار هزار میلیارد تومان، نه فقط عددی نجومی، بلکه نشانهای از ناآگاهی ساختاری از ابعاد فاجعه است. کشوری که توان مدیریت بازچرخانی، اصلاح مصرف و تعمیر شبکه آب خود را ندارد، نمیتواند پایتختش را جمع کند.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای البرز درباره وضعیت بارشها گفت: این شرایط در ۵۷ سال گذشته بیسابقه بوده و باعث افت شدید ذخیره سد کرج شده و حجم آب پشت سد به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
عیسی بزرگزاده، سخنگوی صنعت آب کشور گفت: مردم باید مشکلات قطعی آب و یا افت فشار را در تماس با سامانه ۱۲۲ اعلام کنند، در کل هنوز قطعی برنامهریزی شده نداریم.
براساس آمارهای سازمان هواشناسی، بارش ایران از ابتدای سال آبی جدید زیر حد نرمال بوده و اغلب استانهای ایران با بارش صفر مواجه بودند. از ابتدای مهر امسال (۱۴۰۴) یعنی از اول سال آبی تاکنون ۲.۳ میلیمتر بارش در ایران داشتیم که بیشتر آن در استانهای ساحلی دریای خزر صورت گرفته است.
کارد بحران آبی در ایران اکنون به استخوان خاک تشنه رسیده و آن هم در حالیکه جهان به سمت بازچرخانی، اصلاح الگوی مصرف و تنوعبخشی منابع میرود، اما سیاستگذاران ایرانی هنوز از «انتقال آب» و «مخزن خانگی» میگویند. در برنامههای وزارت نیرو، هیچ جدول زمانبندی برای گسترش بازچرخانی در مقیاس ملی دیده نمیشود. پروژههای کوچک محلی هم یا نیمهکاره ماندهاند یا بهدلیل نبود بودجه متوقف شدهاند.
سخنگوی صنعت آب گفت: از شهروندان تقاضا داریم امر مدیریت مصرف آب را جدی بگیرند و این مشکل مشترک را با کمک هم حل کنیم. باتوجه به وضعیت منابع آبی در تهران مجبور به اعمال محدودیت هستیم.
کشور در بحران آب فرو رفته؛ تهران در جیرهبندی خاموش است. دولت بهجای هشدارهای احساسی و توصیه به داشتن «مخزن خانگی»، باید همین امروز بسته اضطراریِ آزمودهشده را اجرا و با مردم شفاف حرف بزند: برای نمونه همان روند ۵۰ لیتر/نفر/روز، همراه با نقشه زمانبندی، تعرفه بازدارنده، تعمیر نشتها و منابع اضطراری. هرچیز جز این، مدیریت بحران نیست و تنها مدیریت کمبود و انتقال ریسک به خانوادهها و شهروندان بی دفاع ایرانی است.
بیتاللهی موضوع آب در پایتخت را فراتر از وضعیت بحرانی میداند و معتقد است، بهطور کلی، منابع آبی کشور نهتنها در وضعیت بحرانی، بلکه در وضعیت فوقبحرانی قرار دارند.