هم‌زمان با افزایش تنش میان تهران و واشنگتن، اظهارات متناقض نتانیاهو درباره حمله به ایران، آماده‌باش نظامی اسرائیل و تشدید ناامنی در تنگه هرمز، احتمال آغاز دور تازه جنگ را زنده نگه داشته است؛ اما آیا ایران یا اسرائیل پیش از تصمیم نهایی ترامپ، با حمله‌ای پیش‌دستانه ماشه را خواهد کشید؟
یکی از مقام‌های ایرانی تأکید کرد تهران اجازه نخواهد داد دونالد ترامپ پیش از انتخابات نوامبر قیمت نفت را کاهش دهد. او در توضیح این رویکرد گفت هرگاه آمریکا تصور کند به کاهش قیمت‌ها نزدیک شده است، ایران تلاش خواهد کرد این روند را مختل کند.
ابوالفضل ظهره‌وند، نماینده مجلس، پیش‌بینی کرد که جنگ طی یک هفته تا ۱۰ روز آینده از سر گرفته شود. او با اشاره به وضعیت سیاسی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، مدعی شد که نتانیاهو برای فرار از زندان ناچار به ادامه جنگ است و چه با حمایت دونالد ترامپ و چه بدون همراهی او، جنگ را آغاز خواهد کرد. ظهره‌وند همچنین با اشاره به برنامه‌ریزی سه‌روزه برای حمله به زیرساخت‌های ایران، گفت نتانیاهو با این اقدام به‌دنبال به تأخیر انداختن انتخابات است.
سردار نقدی با اشاره به احتمال حمله زمینی آمریکا به ایران گفت: آمریکا روی زمین کجا می‌خواهد بیاید؟ من فکر می‌کنم حتی در جلسات بسیار خصوصی آمریکایی‌ها نیز اصلاً بحثی از حمله زمینی مطرح نشده است. آنها در تبلیغات رسانه‌ای از این موضوع حرف می‌زنند، اما حتی در خفا و در گوش یکدیگر هم درباره حمله زمینی صحبت نکرده‌اند؛ چون می‌دانند چه اتفاقی برایشان خواهد افتاد.
هم‌زمان با افزایش نگرانی‌ها درباره ازسرگیری جنگ ایران و آمریکا، تهران از اهرم تازه‌ای برای بازدارندگی سخن می‌گوید؛ زیرساخت‌های دیجیتال و کابل‌های اینترنتی که از تنگه هرمز عبور می‌کنند. اما آیا این تهدید می‌تواند مانع حمله جدید شود یا در نهایت هزینه‌های امنیتی و اقتصادی بیشتری برای ایران به همراه خواهد داشت؟
نماینده مجلس گفت: در واقع، ساختار نظام با حملات نظامی به‌تنهایی ساقط نمی‌شود؛ بلکه زمانی احتمال تغییر جدی در این زمینه مطرح می‌شود که مردم به خیابان‌ها بیایند و در شرایط فعلی، تصور نمی‌کنم ایران و آمریکا به تفاهم برسند یا تنش‌ها نیز از سطح کنونی فراتر برود.
۲۹ کشور غربی پرونده جدیدی علیه سپاه گشوده‌اند و تل‌آویو سناریو‌های حمله را روی میز گذاشته، تهران و واشنگتن با اهرم‌های فشار متقابل، مشغول چانه‌زنی پشت در‌های بسته دیپلماسی هستند؛ این یعنی درگیری ایران و آمریکا وارد حساس‌ترین و خشن‌ترین فاز خود شده است.
سردار ابن‌الرضا گفت: تقابل تمدنی، بازی با آتش است؛ آتشی که آغازکنندگان آن نمی‌توانند برای گسترش و پایانش مرز تعیین کنند و پیامدهای آن را فقط به دیگران محدود سازند.
افزایش تهدید‌های واشنگتن، هشدار‌های نظامی تهران و تحرکات در خلیج فارس، احتمال ازسرگیری جنگ ایران و آمریکا را به صدر گمانه‌زنی‌ها آورده است. در شرایطی که نشانه‌های روشنی از توافق پایدار دیده نمی‌شود، باید دید که آیا دو طرف به سمت دور تازه‌ای از درگیری می‌روند یا تهدید‌های نظامی همچنان ابزاری برای فشار در میدان سیاست و دیپلماسی باقی می‌ماند؟
اسکات بسنت گفت: پس از اعمال کارزار فشار حداکثری بر ایران، اکنون به کارزار انزوای کامل روی آورده‌ایم. هدف از کارزار انزوای کامل، قطع ارتباطات ایران با جهان خارج است.
حمایت از مذاکره و حفظ امید به راه‌حل سیاسی، ضرورتی انکارناپذیر است، اما امیدواری نباید جایگزین ارزیابی دقیق واقعیت‌ها شود. مسئله اصلی در این مرحله آن نیست که مذاکرات جریان دارد، بلکه این است که گفت‌وگوها در چه سطحی پیش می‌روند، چه اندازه از اختلافات را در بر می‌گیرند و تا چه حد توان مهار تنش را دارند.
قدرت‌های ثالث، چین، روسیه و عمان،در بحران ایران و آمریکا، نقشی فراتر از «میانجی‌گری سنتی» ایفا می‌کنند. عمان به عنوان «میزبان و دروازه‌بان تنگه هرمز»، روسیه به عنوان «ارائه‌دهنده راه‌حل‌های فنی و کارت اورانیوم»، و چین به عنوان «حامی اقتصادی و تضمین‌کننده جریان انرژی»، هر یک بخشی از یک «شبکه دیپلماسی غیرمتمرکز» را شکل می‌دهند که در آن، هیچ بازیگر واحدی کنترل کامل را در دست ندارد.
باراک راوید به نقل از برخی مقامات، این مطلب را که «مقام‌های آمریکایی در جریان گفت‌وگوهای دو هفته اخیر با اسرائیل، تل‌آویو را برای انجام حمله‌ای مستقل علیه ایران تحت فشار قرار داده بودند»، تکذیب کرد.
تعویق حملات آمریکا تا پیش از انتخابات ۳ نوامبر و پیام‌های دیپلماتیک مسکو نشانه‌هایی از صلح موقت را پررنگ کرده است، اما آماده‌سازی‌های پشت‌پرده پنتاگون، احتمال اقدام مستقل اسرائیل و آتش زیر خاکستر در تنگه هرمز نشان می‌دهد که خطر یک جنگ تمام‌عیار همچنان پابرجاست.