امروز یکشنبه آمریکا با حملات هوایی به مناطق ساحلی جنوب ایران حمله کرد. نیروی هوافضای سپاه نیز پایگاههای آمریکایی در اردن و قطر را با موشکهای بالستیک هدف قرار داد. در ادامه تصاویر حملات سحرگاه امروز نیروهای دریایی و هوافضای سپاه در پاسخ به حملات آمریکا را میبینید.
دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا در گفتوگو با نیویورک پست با تکرار لفاظیهای خود مدعی شد که دستوراتی برای حمله شدید به ایران در صورت موفقیت تهران در ترور خود برجای گذاشته است.
با توجه به این که گزارشها از افزایش فشار واشنگتن برای تعیین تکلیف وضعیت تنگه هرمز و همزمانی آن با رایزنیهای فشرده عباس عراقچی در مسقط حکایت دارد، این پرسش بیش از گذشته مطرح شده است که آیا تکیه مداوم بر «کارت هرمز» همچنان یک اهرم بازدارنده مؤثر است یا بهتدریج ارزش راهبردی خود را از دست میدهد؟
سه هفته پس از امضای تفاهمنامه اسلامآباد، فضای خوشبینی اولیه جای خود را به تهدید، تحریم و بیاعتمادی داده است. در حالی که کانالهای دیپلماتیک هنوز کاملاً بسته نشدهاند، تهران و واشنگتن همزمان پیام مذاکره و نشانههای تقابل را مخابره میکنند؛ وضعیتی که آینده توافق را در هالهای از ابهام قرار داده است.
اگرچه هیچ جنگی دقیقا شبیه جنگ دیگر نیست، اما یک اصل تقریبا همیشگی وجود دارد: رهبران قدرتمند کمتر تهدید میکنند و بیشتر عمل میکنند، در حالی که رهبران ضعیف ابتدا تهدید میکنند و سپس فورا توضیح میدهند که تمایلی به ادامه جنگ ندارند.
تفاهمنامه اسلامآباد برای پایان جنگ میان ایران و آمریکا، هر چند توانست بعد از بیش از ۱۰۰ روز به جنگ میان ایران و متحدانش با آمریکا و متحدانش پایان دهد، اما نتوانست اصطکاک مستقیم میان تهران و واشنگتن را کاملا از بین ببرد. هم جمهوری اسلامی ایران و هم ایالات متحده آمریکا همچنان باور دارند که میتوانند با وارد کردن ضربات نظامی به طرف مقابل، امتیازهای بیشتری بگیرند.
یک کارشناس اقتصادی معتقد است که در دوران پساجنگ باید به شدت به دنبال جایگزینی مسیرهای تجاری از دست رفته کشور همچون امارات و پیکرهای کشورهای حاشیه خلیج فارس، رساندن مواد اولیه تولید به صنایع و کنترل قیمت ارز باشیم.
حمله اخیر آمریکا به زیرساختهای بندر چابهار این پرسش را مطرح میکند که چرا چابهار جایگاه استثنایی خود را از دست داد و این تحول چه پیامدهایی برای ایران و شرکای بینالمللی آن خواهد داشت؟
حملات اخیر آمریکا تنها به تأسیسات نظامی یا دریایی محدود نماند و برای نخستین بار زیرساختهای ترانزیتی و ریلی ایران را نیز هدف قرار داد؛ تغییری که از نگاه تحلیلگران میتواند نشانه ورود تقابل تهران و واشنگتن به مرحلهای تازه باشد؛ مرحلهای که در آن فشار نظامی و مذاکرات همزمان پیش میروند.