فریدریش مرتس صدراعظم آلمان در اظهاراتی درباره لغو طرح دولت بایدن برای استقرار موشکهای دوربرد تاماهاوک در این کشور، تاکید کرد: آمریکاییهای در حال حاضر خودشان به اندازه کافی سلاح ندارند.
بحران و درگیری میان ایران و ایالات متحده وارد فاز جدیدی شده و بر اقتصاد دنیا سایه انداخته است، از این رو جهان با دلهره تحولات خلیج فارس را دنبال میکند و در همین حال زمزمههای بستن باب المندب مطرح میشود.
مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران با اشاره به آسیب شدید پنج مدرسه در جنگ گفت: اگر آموزشها حضوری شود، دانشآموزان این مدارس در سایر مدارس جایگزین باید تحصیل کنند. تعدادی از مدارس نیز آسیبهای جزئی دیده که تا آغاز سال تحصیلی جدید، تعمیرات آنها انجام و آماده تحویل میشوند.
بخشی از ناکامی ها برای دستیابی به یک توافق، به انتظارات نادرست واشنگتن برمیگردد. دونالد ترامپ تصور میکند که آمریکا همه اهرمها را در اختیار دارد و میتواند تهران را وادار به عقبنشینی کند؛ درحالی که شواهدی خلاف این تصور را نشان میدهد.
محمدجواد تقلای خودش و دوستانش را در روز بمباران مدرسه میناب اینگونه روایت میکند؛ او میگوید در آن لحظات نفسگیر و وحشتناک، با دستهای کوچکشان تکههای آوار و ترکشهایی را که در نتیجه موج انفجار به سمتشان پرت شده بود کنار میزدند تا صدمه نبینند و خود را نجات بدهند.
منطقه در میانه «دیپلماسی اجبار» واشنگتن و «انعطاف تاکتیکی» تهران، روزهای سرنوشتسازی را سپری میکند. در حالی که سنتکام طرح حملات کوتاهمدت را روی میز ترامپ گذاشته، پیشنهاد ۱۴ بندی ایران و هیاهوی مخالفان داخلی مذاکره، رسیدن به توافق را به کلاف سردرگمی بدل کرده است که چشم به ماه می (سفر ترامپ به چین) دارد.
یوسف پزشکیان، فرزند رئیس جمهوری در یادداشتی نوشت: ترامپ و آمریکا خود را پیروز جنگ معرفی میکنند و بر رجزخوانی و تهدید ادامه میدهند و میخواهند به تمام خواستههایشان برسند و هیچ امتیازی به ایران ندهند.
اسم مادر رضا «عالیه ذاکری» است؛ زنی ۳۴ ساله و خانهدار که چهرهاش هم خیلی جوان است. رضا بچه سومش بود؛ بعد از زهرا و مریم. رضا کلاس دومی بود. روز حمله با زینب، دختر دو سالهاش در خانه بودند؛ مثل مرضیه مادر حنان و سبحان، مثل خیلی از مادرهای دیگری که آن ساعت از روز خانه بودند.