حمله اخیر آمریکا به زیرساختهای بندر چابهار این پرسش را مطرح میکند که چرا چابهار جایگاه استثنایی خود را از دست داد و این تحول چه پیامدهایی برای ایران و شرکای بینالمللی آن خواهد داشت؟
حملات اخیر آمریکا تنها به تأسیسات نظامی یا دریایی محدود نماند و برای نخستین بار زیرساختهای ترانزیتی و ریلی ایران را نیز هدف قرار داد؛ تغییری که از نگاه تحلیلگران میتواند نشانه ورود تقابل تهران و واشنگتن به مرحلهای تازه باشد؛ مرحلهای که در آن فشار نظامی و مذاکرات همزمان پیش میروند.
وبگاه آمریکایی آکسیوس در گزارشی مدعی شد: در حالی که تنها چند هفته از توافق آتشبس میان تهران و واشنگتن میگذرد، کاخ سفید خود را برای مرحلهای تازه از رویارویی با ایران آماده میکند؛ مرحلهای که دیگر نه بر برنامه هستهای، بلکه بر سر کنترل تنگه هرمز، مهمترین شاهراه انتقال انرژی جهان، شکل گرفته است.
تصمیم واشنگتن برای لغو مجوز عمومی خرید نفت ایران نیز خطرات خاص خود را دارد. این مجوز یکی از مهمترین مشوقهای تفاهمنامه بود تا تهران را به پایبندی به توافق ترغیب کند؛ اما ارزش هر مشوقی به میزان اعتبار آن بستگی دارد.
یک تحلیلگر مسائل سیاسی و سیاست خارجی در واکنش به نقض آتش بس از سوی آمریکا و پاسخ ایران به این حملات نوشت: مسئله اصلی امروز فقط این نیست که آمریکا چه میخواهد یا ایران چه پاسخی خواهد داد؟ مسئله عمیقتر این است که هر دو طرف چه تعریفی از پایان این بحران دارند.
وزیر امور خارجه کشورمان در پیامی در واکنش به سخنان موهن رئیس جمهور آمریکا در یکی از شبکههای اجتماعی نوشت: ما هرگز سخنان رکیک را با مشابه آنها پاسخ نمیدهیم، پاسخ ما، عمل ما است.
معاون وزیر خارجه در واکنش به تهدید ترامپ به حملات بیشتر تصریح کرد: با ترامپ جنایتکار و قاتل باید با زبان خودش صحبت کرد، ظاهرا زبان زور را بهتر میفهمد.