
سعید جلیلی از چهرههای شناختهشده و اثرگذار جریان اصولگرا در سیاست ایران است که نام او بیش از هر چیز با مذاکرات هستهای، سیاست خارجی انتقادی نسبت به غرب و گفتمان «مقاومت» گره خورده است. سعید جلیلی متولد ۱۵ شهریور ۱۳۴۴ در مشهد است و تحصیلات دانشگاهی خود را در حوزه علوم سیاسی و روابط بینالملل ادامه داده است. او دارای مدرک دکتری علوم سیاسی بوده و از جمله سیاستمدارانی محسوب میشود که هم سابقه اجرایی و هم فعالیت نظری و دانشگاهی دارد.
سعید جلیلی تحصیلات خود را در دانشگاه امام صادق (ع) آغاز کرد و در مقطع دکتری علوم سیاسی ادامه داد. تمرکز اصلی مطالعات او بر مباحث اندیشه سیاسی، سیاست خارجی و نسبت انقلاب اسلامی با نظام بینالملل بوده است؛ موضوعاتی که بعدها به ستون اصلی گفتمان سیاسی او تبدیل شدند.
جلیلی از جانبازان جنگ ایران و عراق است و در دوران دفاع مقدس مجروح شده است. این سابقه، نقش مهمی در شکلگیری نگاه امنیتی و ارزشی او به مسائل سیاسی و بینالمللی داشته و در ادبیات سیاسیاش بهعنوان یکی از منابع مشروعیت فکری مطرح میشود.
سعید جلیلی فعالیت رسمی خود در ساختار اجرایی کشور را از وزارت امور خارجه آغاز کرد و به تدریج در مسئولیتهای مختلف دیپلماتیک و مدیریتی حضور یافت. او در دولت نهم و دهم بهعنوان یکی از نیروهای نزدیک به گفتمان غالب سیاست خارجی شناخته میشد.
نقطه عطف کارنامه سعید جلیلی، انتصاب او به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی در سال ۱۳۸۶ بود. این جایگاه، جلیلی را به یکی از چهرههای اصلی تصمیمسازی در حوزه امنیت ملی و سیاست خارجی ایران تبدیل کرد.
در دوران دبیری شورای عالی امنیت ملی، سعید جلیلی مسئولیت مذاکرات هستهای ایران را بر عهده داشت. او به عنوان مذاکرهکننده ارشد، نماینده رویکردی بود که بر حفظ حقوق هستهای ایران، ایستادگی در برابر فشارهای غرب و عدم انعطاف در برابر تحریمها تأکید داشت.
سبک مذاکره سعید جلیلی مبتنی بر ادبیات ایدئولوژیک، تأکید بر اصول و نقد ساختار نظام بینالملل بود. این رویکرد، او را در نقطه مقابل دیپلماسی تعاملی قرار میداد و همواره با موافقان و مخالفان جدی در داخل و خارج کشور همراه بود.
با پایان دولت دهم و تغییر تیم سیاست خارجی، مسئولیت مذاکرات هستهای از سعید جلیلی گرفته شد. این مقطع، پایان نقش مستقیم او در پرونده هستهای بود، اما نامش همچنان به عنوان نماد یک رویکرد خاص در سیاست خارجی باقی ماند.
سعید جلیلی در انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۹۲ و ۱۴۰۳ به عنوان نامزد حضور یافت. او در این انتخاباتها تلاش کرد گفتمان «دولت سایه»، عدالتمحوری و مقاومت در برابر فشار خارجی را بهعنوان محور برنامههای خود معرفی کند.
پس از انتخابات ۱۳۹۲، جلیلی فعالیت خود را در قالب «دولت سایه» ادامه داد. این مفهوم به معنای نقد مستمر عملکرد دولتها و ارائه سیاستهای جایگزین در حوزه اقتصاد، سیاست خارجی و مدیریت کلان کشور تعریف شد.
در حوزه اقتصاد، سعید جلیلی بر اقتصاد مقاومتی، کاهش وابستگی به خارج و تقویت ظرفیتهای داخلی تأکید دارد. او معتقد است مشکلات اقتصادی ایران بیش از آنکه ریشه خارجی داشته باشد، ناشی از ضعف در مدیریت و استفاده ناکافی از توان داخلی است.
سعید جلیلی یکی از چهرههای فکری و ایدئولوژیک جریان اصولگرا محسوب میشود. او بیشتر به عنوان نظریهپرداز و منتقد سیاستهای رایج شناخته میشود تا یک مدیر اجرایی کلاسیک.
در سطح بینالمللی، سعید جلیلی به عنوان چهرهای سختگیر و منتقد نظم موجود جهانی شناخته میشود. در دوران مذاکرات، طرفهای غربی او را مذاکرهکنندهای کمانعطاف میدانستند که بر اصول سیاسی بیش از مصالح کوتاهمدت تأکید دارد.
در مجموع، سعید جلیلی یکی از چهرههای تأثیرگذار و بحثبرانگیز سیاست ایران در دو دهه اخیر است؛ سیاستمداری که نامش با پرونده هستهای، گفتمان مقاومت و نقد ساختارهای بینالمللی پیوند خورده و همچنان در فضای سیاسی و فکری کشور نقشآفرین است.