خبر کوتاه بود و باز هم از یک زنکشی و خشونت خانگی حکایت داشت؛ قتل زهرا قائمی از کارمندان دانشکده علوم خانواده دانشگاه تهران بهدست همسرش، در شامگاه هفدهم مهرماه رقم خورده است.
در شش ماههٔ نخست ۱۴۰۴، دستکم ۱۰ پرونده رسانهای از «قتل فرزند به دست پدر» شناسایی شد. شمار قربانیان دختر: ۷ نفر (۶ تا ۱۷ سال) و قربانیان پسر: ۳ نفر (۵، ۱۳ و ۲۶ سال) گزارش شده است
مرد جوان که نیمه شب با دل درد از خواب بیدار شده و از همسرش یک لیوان آب خواسته بود پاسخ بیتوجهی او را با ضربات مرگبار چاقو داد، اما حالا هرشب با کابوس چوبه دار از خواب میپرد.
پسر معتاد که پدرش را عامل ناکامیهای زندگی ۴۰ سالهاش میدانست در اقدامی هولناک او را به قتل رساند، اما پس از ۳ سال زندان با رضایت اولیایدم از قصاص نجات پیدا کرد.
اواخر فروردین ماه سال ۱۴۰۲ جسد زن میانسالی به نام سهیلا در بیابانهای حاشیه شهر تهران در حالی کشف شد که خانواده این زن پیش از این فقدان ناگهانیاش را به پلیس اعلام کرده بودند.
در بررسی اولیه، جسد دختر ۱۳ساله و مادر جوان که هر دو بر اثر شلیک گلوله به سر جان باخته بودند، کشف شد. طبق اطلاعات اولیه، پدر خانواده این جنایت را به پلیس اطلاع داده بود.
سمیه و شاهرخ میخواستند در سن کم با یکدیگر ازدواج کنند، حتی یک بار هم با همدیگر از خانه فرار میکنند و سمیه تنها راه چاره را خلاصی از خانواده میدانسته است/دادگاه در ۱۷ بهمن سال ۱۳۷۵ هر دو را به قصاص محکوم کرد که با اعلام گذشت پدر سمیه، شاهرخ به ۱۰ سال و سمیه به ۱۲ سال زندان محکوم شد که هرکدام ۲.۳سال بعد آزاد شدند/آنها بعد از آزادی با هم ازدواج نکردند و هرکدام زندگی تازهای در پیش گرفتند، درحالیکه هیچ مانعی برای ازدواج نداشتند.
شامگاه ۲۳ مردادماه خیابان اندیشه ۲۳ آمل به صحنه یکی از هولناکترین جنایتهای سالهای اخیر بدل شد؛ حادثهای که در عرض چند دقیقه، سکوت یک محله آرام را به فریاد، خون و وحشت کشاند. ساکنان این کوچه که تا دقایقی پیش سرگرم زندگی روزمره خود بودند، ناگهان با صدای شلیکهای پیدرپی و جیغ و فریادهایی که از خانه «زینالعابدین قزلسفلی» به گوش میرسید، دچار شوک شدند.