کمبود و گرانی دارو در داروخانههای تهران باعث شده خانوادهها برای درمان بیمارانشان وارد مسیر طولانی و پراضطراب شوند؛ نسخهها دیگر فقط درمان نیستند، بلکه معیاری از توان مالی و دسترسی به دارو شدهاند.
معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در خصوص وضعیت پوشش هزینهها عنوان کرد: امیدواریم برای داروهای غیربرند، تدابیر لازم از سوی سازمانهای بیمهگر و سازمان هدفمندی یارانهها جهت پوشش این افزایش قیمت اتخاذ شود.
اینجا، در صف داروخانههای مرجع مثل هلال احمر و ۱۳ آبان، روایت دارو فقط روایت «کمبود» نیست؛ روایت دسترسی است. روایت خانوادههایی است که برای رسیدن به درمان، باید دارویاب شوند؛ مسیر طولانی را بروند، صف بایستند، تلفن بزنند، نسخه را چند بار ثبت کنند، از بیمه بپرسند، قیمت بگیرند و آخر سر هم شاید دست خالی بمانند.
«یک ماه اخیر طوری اختلال در وضعیت بدنیام مشهود شده که خودم آریتمی قلبیام را حس میکنم. همه هم به خاطر این است که داروی ثابتی که استفاده میکردم پیدا نمیشود». تنها همراه همیشگی زندگیاش در این سالها، قرص «وارفارین» است؛ دارویی که در سالهای اخیر پیداکردنش بیدردسر نبود و حالا یعنی پس از جنگ، سختتر شده است.
علیرضا جمالی، متخصص داخلی گفت: «با توجه به اتفاقاتی که در کشور افتاده و همچنین با توجه به رشد عجیب و غریب قیمتها که از روزانه به ساعتی رسیده، بیمارستان ما و تمام بیمارستانها دچار مشکل هستند و قیمت دارو، مواد و تجهیزات مصرفی بیمارستانی بهطور متوسط حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد افزایش قیمت یافته است.»
دبیر انجمن صنعت پخش دارو ضمن تشریح وضعیت بازار دارو درباره کمبودها و گرانی اقلام دارویی گفت: داروها باید تغییر قیمتی به تناسب افزایش قیمت نهادههای تولید داشته باشند و در واقع نمیتوان گفت که دارو گران شده بلکه باید بگوییم قیمت دارو اصلاح شده است.
نایابشدن داروهای وارداتی و تشدید خونریزیهای مکرر، فشار مضاعفی بر خانوادهها وارد کرده است. بیماران هموفیلی میان تحریمها، کمبود ارز و تصمیمات اولویتبندی، بیپناهتر از همیشه ماندهاند
یک کارشناس امور دارویی میگوید: در ابتدا، حذف ارز ترجیحی بیشتر شامل داروهای عمومی و بدون نسخه (OTC) شد. سپس بهتدریج به داروهایی که تولید داخلی داشتند نیز تسری پیدا کرد؛ یعنی گفته شد دارویی که تولید داخلی دارد، نمونه خارجیاش از شمول ارز ترجیحی خارج شود.
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران گفت: تولید دارو فرآیندی ۶ ماهه دارد، یعنی اگر امروز بخشی از فرآیند تولید دارو به هر دلیلی متوقف شود، اثر آن ۶ ماه دیگر مشخص خواهد شد.
اظهارات اخیر هادی احمدی، عضو هیئتمدیره انجمن داروسازان ایران، مبنی بر تقلیل ذخیره راهبردی داروی کشور به «تنها دو ماه»، شوکی جدی به فضای رسانهای و کارشناسی حوزه سلامت وارد کرده است.
مهمترین اثر ناترازی دارو بر دوش بیماران است. بیماران خاص از جمله مبتلایان بهاماس، تالاسمی یا سرطان بیش از دیگران از کمبودها آسیب میبینند و فشار اقتصادی ناشی از کاهش حمایت بیمهای نیز دسترسی به دارو را دشوارتر کرده است.
کد خبر: ۳۵۲۴۳۸ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۱۲/۰۲
قائممقام رئیس سازمان نظام پزشکی تهران در گفتگو با اقتصاد۲۴:
قائممقام رئیس سازمان نظام پزشکی تهران بزرگ با اشاره به کمبود برخی داروهای بیماران خاص و سرطانی در کشور، گفت: مشکل ما واردات دارو نیست، با هزار جان کندن دارو میآوریم ولی در انتقال پول مشکل داریم.
انجمن داروسازان اعلام کرده است که همزمانی تحریمها، تاخیر در تخصیص ارز و ضعف عملکرد بیمهها باعث شده ۱۵۰ تا ۲۰۰ قلم دارو با کمبود روبهرو شوند؛ این شرایط نه تنها بیماران خاص، بلکه افرادی با بیماریهای معمولی را نیز تحت تاثیر قرار داده است.
یک کارشناس امور دارویی میگوید: قیمت همه داروها طی ماههای اخیر با افزایش روبهرو بودند و این افزایش قیمت شامل دسته دارویی خاصی نمیشود. تعدادی دارو از هر دسته از داروها افزایش قیمت را دارند.
رئیس کمیته دارو کمیسیون بهداشت مجلس با انتقاد از تأثیر تحریمها، تورم و فشار ارزی بر صنعت دارو که این بخش را در آستانه فروپاشی قرار داده، هشدار داد: اگر تصمیمات اساسی و هماهنگ در زمینه ارز، تولید دارو و نظارت مالی اتخاذ نشود، مشکلات فعلی حل نخواهد شد و در آینده با بحرانهای جدیتر و پرهزینهتر در حوزه سلامت روبهرو خواهیم شد.