شورای امنیت سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه، قطعنامه‌ای که به پیشنهاد آمریکا برای «تشکیل یک نیروی بین‌المللی تثبیت‌کننده در غزه» تهیه شده بود، تصویب کرد.۱۳ کشور به این قطعنامه رأی مثبت و روسیه و چین رأی ممتنع دادند.
تحولات اخیر نشان می‌دهد که غرب در مسیر افزایش فشار پیش می‌رود و آینده پرونده هسته‌ای ایران بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات سیاسی پایتخت‌های قدرتمند وابسته است.
لارنس نورمن، خبرنگار وال استریت ژورنال که خودش پیش‌تر از احتمال ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت خبر داده، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «می‌دانم که این موضوع [ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت]بسیار بعید است. این طرح نیست
نشست این هفته شورای حکام، نقطه‌ای تعیین‌کننده نیست، اما نشانه‌ای مهم است؛ اینکه غرب می‌خواهد فعلاً صبر کند، اما این صبر نه به معنای پایان بحران، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه از بازی طولانی هسته‌ای ایران است
خبرنگار آمریکایی درباره پرونده ایران به شورای امنیت گفت: تصمیم این است که از هفته آینده (این هفته) روند تشدید فشار آغاز نشود. حدس می‌زنم اگر در چند ماه آینده تغییری در دسترسی آژانس به ایران و گزارش‌دهی ایران ایجاد نشود، این موضوع می‌تواند تغییر کند».
پیش‌نویس قطعنامه از ایران خواسته که «کاملاً مطابق با مفاد پروتکل الحاقی عمل کند» و در عین حال، ابراز تاسف کرده که «ایران در پنج ماه گذشته اطلاعات درخواستی در مورد وضعیت ذخایر اورانیوم غنی‌شده و تأسیسات هسته‌ای خود تحت پادمان را در اختیار آژانس قرار نداده است.»
بلومبرگ نوشت: به گفته دیپلمات‌ها، ایران ماه‌ها پس از حملات هوایی به رهبری اسرائیل، درخواست‌های بین‌المللی برای همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای با آمریکا را نادیده می‌گیرد.
پس از انقلاب، سیاست ایران بر حفظ منافع ملی متمرکز بود و نه همکاری با غرب به هر قیمت. با وجود این، غرب برای سال‌ها شریک اقتصادی ایران باقی ماند. رهبران ایران دشمنی ذاتی با غرب نداشتند؛ بلکه رفتار سیاسی و امنیتی غرب بود که همکاری‌ها را دچار بحران کرد.
دبیر شورای‌عالی امنیت ملی نوشت: باید پذیرفت که ۳ روز نخست جنگ، روز‌هایی پرحادثه و سخت بود؛ اما طراحی و فرماندهی دقیق و مستقیم رهبر انقلاب صحنه را تغییر داد. ایشان همزمان میدان نبرد، پشتیبانی و نیاز‌های مردم را مدیریت کردند و این تدبیر، به‌همراه ایستادگی ملت، ورق جنگ را برگرداند.
لحن و ادبیات علی لاریجانی در مقایسه با عباس عراقچی به‌وضوح متفاوت است؛ جملات او با دقت انتخاب شده و توازن میان خطوط قرمز داخلی و نیاز به جلوگیری از تشدید بحران‌های دیپلماتیک را رعایت می‌کند.
لاریجانی در پیامی شاعرانه خطاب به آمریکایی‌ها با استفاده از تشبیهی کنایه‌آمیز گفت: «اسب تازی و گر ضعیف بود، همچنان از طویله‌ای خر به»، که واکنشی طنزآمیز و انتقادی به مواضع آمریکا تلقی می‌شود.
امروز روشن شده که مسئلۀ هسته‌ای بهانه‌ای بیش برای مبارزه با مردم ایران نبود. کما اینکه در خصوص موشکی و مقاومت هم نظر می‌دهند. ایران زیربار حرف مفت تسلیم نمی‌رود.
دبیر شورای عالی امنیت ملی تأکید کرد که ایران تسلیم فشار‌ها و اظهارنظر‌های بی‌اساس نخواهد شد و با اشاره به برد موشک‌های کشور گفت: «به آمریکا و غرب چه ربطی دارد که در این‌باره نظر بدهند؟»
نماینده ایران در بخشی از نامه می‌نویسد: «اظهارات اخیر رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، که در آن مسئولیت حملات نظامی علیه ایران را می‌پذیرد، اقدامی بی‌پروا و تحریک‌آمیز است و به‌روشنی مصداق تهدید به زور در چارچوب بند ۴ ماده ۲ منشور سازمان ملل متحد به شمار می‌آید.»
طی روز‌های اخیر خبر‌های پیوست‌دار جدیدی درباره پیام‌های مذاکراتی میان ایران و آمریکا منتشر شده است. گزارش‌هایی که فشار و مذاکره را همزمان با یکدیگر روایت می‌کنند و ۲ روی سکه ارزیابی می‌کنند.
علی لاریجانی: ما نمی‌گوییم مذاکره نمی‌کنیم، رهبری همیشه گفته است علم مذاکره را داشته باشید، اما مذاکره باید واقعی باشد، نه اینکه از قبل بگویند آخرش این باید شود.
«ایده وفاق» راهبردی است که رییس‌جمهور پزشکیان بلافاصله پس از تکیه زدن بر راس هرم اجرایی کشور در دستور کار قرار داد تا به‌زعم خود زمینه تحقق منافع ملی را فراهم سازد.
هشدار‌های لاریجانی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی و واکنش سردار قریشی بیش از آنکه صرفا هشدار‌های جناحی یا توصیه‌های سیاسی باشند، نمایانگر درکی عمیق از شرایط حساس و پیچیده کشور در سطح داخلی و منطقه‌ای است.
علی لاریجانی در دیدار با ویز کشور پاکستان با تأکید بر اهمیت موقعیت ژئوپلیتیکی ایران و پاکستان گفت: روابط میان تهران و اسلام‌آباد ظرفیت آن را دارد که از سطح همکاری‌های جاری فراتر رفته و به سطح یک شراکت راهبردی پایدار ارتقا یابد.
انتشار نامه لاریجانی دقیقاً در روزی صورت گرفت که محمدباقر قالیباف و جمعی از نمایندگان مجلس در صحن علنی به دو چهره اصلی سیاست خارجی دهه گذشته، حسن روحانی و محمدجواد ظریف، حمله کردند.