اکنون با توجه به سست شدن بنیانهای عقیدتی، ارزشی و اخلاقی، افراد گرایش شدید فردگرایانه دارند و این سوال را مطرح میکنند که به چه دلیل باید خود را فدای گرایش ها، ارزشها و اخلاقیاتی کنند که در حال انحطاطند؛ بنابراین وقتی سنتهایی که طلاق را نکوهش میکنند از بین رفتهاند یا به شدت سست شدهاند، افراد برای طلاق راحتتر تصمیم میگیرند.
در سالهای اخیر، آمار ازدواج و طلاق در ایران بهطرز نگرانکنندهای تغییر کرده است. کاهش ازدواج و افزایش فزاینده طلاق نشاندهنده بحرانهای عمیق اجتماعی و اقتصادی است که زندگی جوانان را تحتتأثیر قرار داده است.
در بررسی دادهها در ۷ ماه ابتدایی سال ۱۴۰۳ مشاهده میشود که بیشترین تعداد ازدواج و بیشترین تعداد طلاق در شهرهای تهران، مشهد، خوزستان، فارس و آذربایجان شرقی به ثبت رسیده است. در حالی که سال ۱۳۵۸ از هر ۱۰۰ ازدواج حدود ۶.۹ مورد به طلاق میرسید.
سید محمد حسین هاشمی، روزنامهنگار در یادداشتی اختصاصی برای دیدهبان ایران به موضوع افزایش شدید آمار طلاق در ایران پرداخت و نوشت: در سال ۱۴۰۲ به ازای هر ۱۰ ازدواج، بیش از ۴ طلاق در ایران ثبت شده است.
آنطور که محققان دریافتهاند، چیزی در مورد آن منطقه شش تا ۱۰ ساله وجود دارد: حدود هفت سال ثبات و بعد دو تا سه سال نارضایتی، تغییر خواستهها و گذار، پیش از ساکن شدن در مرحله بعدی و وفق دادن خود با آن.
با بررسی نتایج پژوهشهای دو دهه اخیر، مشخص شد «همسرگزینی نادرست»، «نقص دانش و مهارت همسران»، «عملکرد نامطلوب همسران» و «شرایط نامطلوب اقتصادی» باعث طلاق در خانوادهها شده است. میتوان با اجرای دورههای آموزشی و مشاورهای از سوی نهادهای مسئول، الزام همسران به شرکت در آن و همچنین در نظر گرفتن ضمانت اجرای قانونی مناسب، گامهایی در کاهش پدیده طلاق برداشت.
رئیس سازمان ثبت اسناد و املاک کشور ضمن ارائه آمار ازدواج و طلاق در سال ۹۷ گفت: ۵۵۸ هزار نکاح و ۱۷۹ هزار طلاق در سال ۹۷ داشتیم که نسبت به سال ۹۶ کاهش یک درصدی داشته است.
نتایج یک پژوهشی داخلی در خصوص بسترها و پیامدهای طلاق نشان میدهد که متولیان امر برای کاهش بروز این راهحل ناخوشایند، مشاوره پیش از ازدواج را جدیتر گرفته و بهطور مؤثرتری به تقویت مهارتهای زناشویی زوجین بپردازند.