بر اساس اعلام مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۹ موضوعات اصلی مطالعه مردم کشور ابتدا قرآن و کتب ادعیه با ۷۲ درصد استقبال و سپس کتابهای رمان و داستان کوتاه (بزرگسالان) و بعد از آن هم کتب روانشناسی و تربیتی بوده است.
از بهمنماه سال ۹۸ تا این روزها که بهار ۱۴۰۰ است، یکی از حرفههایی که بهشدت از نوسانهای اقتصادی و همچنین شیوع ویروس کرونا آسیبدیده حوزه چاپ و نشر است. هرچند در کشور ما هیچ وقت حال کتاب خوب نبوده، اما تا به حال اینقدر هم در تنگنا قرار نداشته است.
ایران از دیر باز مهد ادبیات و شعر بوده تا حدی که شاعر و نویسندگانی همچون گوته شاعر شهیر آلمان، خود را وام داره حافظ میداند. اما در کشوری که فرهنگش با ادبیات گره خورده چرا سرانه مطالعه مردمانش اینقدر اندک و به تعبیری تامل برانگیز است؟ حال پرسشی که مطرح میشود این است که چه عواملی کتابخوانی را به روزی سه دقیقه رسانده است. بی ارزش شمردن کتاب یکی از عوامل این اتفاق است.
سالهاست که میتوان عطر نان تازه و رایحه خوش کتاب را در «نانوایی فرهنگ» توأمان استشمام کرد؛ جایی که علاوه بر تنور نان، تنور مطالعه هم داغ است و سفره پر از کتاب مرد نانوا همواره باز. اهالی خیابان نیسانیان اراک سالهاست که با نانوایی فرهنگ آشنایند. جایی که غذای جسم در کنار غذای روح به مشتریان داده میشود.
«خواندن آن هم خواندن درست و حسابی امتیازهای بسیاری دارد که در این مطلب فقط برخی از آنها گنجانده شده است. بخوانید و سپس عادت خواندن را به زندگیتان بیاورید؛ حسابی هم بیاورید!»