به گفته یک بازنشسته، مهم‌ترین نگرانی دوران بازنشستگی، هزینه‌های درمان است به خصوص زمانی که فرد یا همسرش به بیماری جدی مبتلا شود یا نیاز به جراحی پیدا کند.
در میان سالمندانی که برخی از آنها همچنان به فرزندانشان کمک می‌کنند، بعضی باید هزینه‌های درمانشان را تأمین کنند و خرج روزانه و خورد و خوراک هم حالا دیگر برای همه سنگین شده است، دهه‌های پایانی زندگی، روی سخت خود را به آنها نشان می‌دهد.
رئیس اداره غذا‌های ویژه سازمان غذا و دارو، با تأکید بر اهمیت تغذیه سالم در دوران سالمندی، انتخاب نان مناسب را یکی از عوامل مؤثر در حفظ سلامت و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان عنوان کرد.
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد سالمندانی که سرعت پیاده‌روی طبیعی سریع‌تری دارند، عملکرد شناختی بهتر و معیار‌های مغزی سالم‌تری نسبت به افرادی که آهسته‌تر راه می‌روند، نشان می‌دهند.
امروزه ضعف و ناتوانی چیزی بیش از یک بخش اجتناب‌ناپذیر از پیری شناخته شده است و در حالی که همچنان پیش‌بینی‌کننده قدرتمندی برای احتمال بستری شدن در بیمارستان، ناتوانی و مرگ در مراحل بعدی زندگی است.
مقاومت به پروتئین به این معنی است که بدن به مصرف پروتئین به همان اندازه که قبلا مؤثر بود، پاسخ نمی‌دهد. در سال‌های جوانی، بدن به سرعت پروتئین غذایی را به پروتئین ماهیچه تبدیل می‌کند. این فرآیند با افزایش سن کند می‌شود.
در حالی که چین و چروک پوست و سفیدی مو از نشانه‌های بدیهی پیر شدن به شمار می‌روند، زنگ خطر‌های واقعی سلامت در دوران سالمندی اغلب در لایه‌های پنهان و تغییرات بسیار کوچکِ رفتاری نهفته‌اند.
عضو هیئت علمی گروه سالمندی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با بیان اینکه سالمندان در بحران‌ها بی‌صدا آسیب می‌بینند، گفت: اخبار منفی را به صورت کنترل‌شده و از منابع معتبر به آنها منتقل کنید و اجازه ندهید در معرض اخبار اغراق‌آمیز قرار بگیرند.
روند پیر شدن بدن انسان همیشه با شتاب یکسانی پیش نمی‌رود؛ گاهی اعداد شناسنامه با سن بیولوژیک ما هم‌خوانی دارند و گاهی فاصله‌ی میان این دو بسیار زیاد می‌شود.
سفر برای سالمندان، وقتی با دقت و آگاهی برنامه‌ریزی شود، می‌تواند سلامت جسمی و روحی را تقویت کند، حس هدفمندی را زنده نگه دارد و فضایی برای ارتباطات انسانی و معنایی فراهم سازد.
بر اساس نتایج یک پژوهش علمی-کاربردی با موضوع «پیامدهای اجتماعی و اقتصادی زندگی زنان سالمند تنها» که در سال‌های گذشته انجام شده است، بیش از ۹۰ درصد زنان سالمند ایرانی پس از مرگ همسر تنها مانده‌اند و بیش از ۷۱ درصد آنان هیچ‌گونه درآمدی ندارند.
صندوق‌های بازنشستگی کشور نزدیک به ورشکستگی قرار دارند و دولت مجبور شده است سالانه میلیارد‌ها تومان از بودجه عمومی را برای پرداخت حقوق بازنشستگان اختصاص دهد. این وضعیت نه‌تنها بحران مالی دولت را تشدید می‌کند، بلکه اعتماد عمومی به سیستم بازنشستگی را نیز به شدت کاهش می‌دهد.
بررسی ابعاد مختلف شاخص دیده‌بان سالمندی در بین استان‌های مختلف حاکی از این است که کم‌ترین نمره این شاخص مربوط به استان سیستان و بلوچستان (۶.۵) و بیشترین نمره مربوط به استان تهران (۷۷.۹) است.