شاید دربارۀ هیچیک از پادشاهان ایران به اندازۀ ناصرالدینشاه قاجار متعدد و متنوع گفته و نوشته نشده باشد و، چون دربارۀ آخرین پادشاه ایران هم به اعتبار انقلاب کتب بسیاری منتشر شده این گزاره میتواند قطعیتر باشد که زندگی هیچیک از پادشاهان ایران به اندازۀ ناصرالدینشاه قابلیت روایتگری با قصههای گونهگون ندارد و یکی از دلایل شمار فراوان همسران (شامل چهار زن عقدی و صیغهایها) است و به تبع آن ۳۷ فرزند.
خدیجهخانم تجریشی (درگذشتهٔ دی ۱۲۳۸ هجری خورشیدی) که با نام جیران شناخته میشود و فروغالسلطنه لقب دارد، یکی از همسران محبوب و نخستین سوگلی ناصرالدینشاه، پادشاه ایران بود.
در طول مدت نزدیک به یک قرن و نیم دوران حکومت قاجاریه از شخصیتهای بسیاری نام برده شده است و در میان رجال این دوران زنی به نام ملک جهان خانم مهدعلیا مادر ناصرالدین شاه به چشم میخورد که یکی از شخصیتهای قابل توجه و زن مقتدر و بد نام دربار ناصری است.
آخرین همسر ناصرالدین شاه هنوز زنده است. ناصرالدین سومین پسر و نخستین فرزند باقیمانده این زوج در ششم صفر ۱۲۴۷ در دهکده کهنمو از توابع اسکو در نزدیکی تبریز به دنیا آمد.
ساعت شمسالعماره حدود ۱۵۰ سال پیش توسط ملکه ویکتوریا به ناصرالدین شاه اهدا شد. این ساعت تاکنون دوبار از صدا افتاده و اکنون بعد از سالها دوباره تعمیر و صدای ناقوس آن در شهر طنینانداز شده است.
ایمنی اجتماعی و حفظ حقوق کشاورزان دو عامل اصلی ترقی فلاحت بود و با برانداختن آیین کهنه سیورسات و حمایت امیر کبیر از روستاییان بود که میزان تولید محصولات کشاورزی افزایش یافت و کشت محصولات تازهای نیز آغاز شد.
به جرآت میتوان گفت یکی از خوشنامترین رجال سیاسی ایران در سه سده اخیر در فرهنگ سیاسی ایرانیان میرزا تقیخان فراهانی(امیرکبیر) است، شخصیتی که در طی حدود سه سال حکومت خود اصلاحات همهجانبه و پیشرویی را شروع کرد و منشا خدمات بسیاری شد.