اقتصاد ایران به ناچار با شوک بنزینی مواجه شد. شوکی که تاریخ اجرایش در زمان فعلی ثبت شده است، اما زمان تولدش به تاریخی باز میگردد که سیاستهای تورمزا در کنار نرخگذاری دستوری در اقتصاد ایران پیاده شد.
با سهمیهبندی بنزین و افزایش (اصلاح) قیمت این سوخت از بامداد جمعه، حالا این پرسش در ذهن افکار عمومی شکل گرفته که آینده بازار خودروی کشور چه میشود. آیا کاهش قیمت در خودروهای پر مصرف رخ میدهد و کممصرفها گران میشوند؟ دوگانهسوزها چطور؟ آیا قیمت آنها تغییر میکند؟
وی با بیان اینکه برای سرویس مدارس با پیشنهاد سهمیه ماهانه ۱۲۰ لیتر موافقت شده است گفت: به محض تکمیل اطلاعات، مابهالتفاوت قیمت بنزین ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ تومانی به صورت یارانه به حساب رانندگان واریز میشود که البته رقم مذکور صرفا برای خرید بنزین قابل استفاده است.
هادی حق شناس گفت: طبیعی است که در مجلس هر چقدر افراد کارکشته علمی، اقتصادی و دانشگاهی حضور داشته باشند نتیجه آن پخته تر و کارآمدترشدن قوانین مصوب خواهد بود، اما بخشی از مشکلات امروز، ماهیت قوانین نیست بلکه اجرای به موقع قانون است.
ولی آیا این بدان معنی است که هر گونه افزایشی نیز مجاز است؟ در شرایطی که دولت در بدترین دوران بودجهای خود است، تنشهای خارجی شدت یافته و از همه بدتر شکاف سیاسی در سطح مدیریت کشور میان قوا و مولفههای قدرت در اوج است، چگونه میتوان چنین تصمیمی را اتخاذ کرد؟ و اصولا دولتی که میخواهد این تصمیم را بگیرد، چگونه میتواند سخنرانیهای یزد و کرمان را توجیه کند؟
پزشکیان خطاب به نمایندگان اظهار داشت: میتوانید از دولت نقد کنید، اما خواهش میکنم اعتراضات شما توهین آمیز نباشد. بعد از فرمایشات مقام معظم رهبری که در جلسه غیرعلنی مطرح شد، این گونه نباید صحبت کنید.
وزارت اطلاعات با صدور بیانیهای درباره مسائل پیش آمده پس از اجرای طرح مدیریت مصرف سوخت اعلام کرد که عوامل اصلی اغتشاشات دو روز گذشته شناسایی و اقدام مناسب در حال انجام است.
عضو شورای شهر تهران با بیان اینکه مردم باید اعتراضات احتمالی خود را به شیوه مسالمت آمیز مطرح کنند گفت: پیشتر شورای شهر مصوبهای داشت که براساس آن ایجاد فضاهای برای تجمع پیش بینی شده بود که این مصوبه در هیئت تطبیق رد شد و اتفاقات روز گذشته نشان داد که لازم است هر چه زودتر فکری به حال این محلهای تجمع کنیم.
یک کارشناس اقتصادی گفت: نحوه قیمت گذاری بنزین و بازتوزیع کور منابع، شایسته تراز سیاست گذاری کشور و برازنده عقبه کارشناسی ایران نبود. دولت مثل ۱۰ سال قبل، فرصت بازارسازی را باز هم از دست داد.