مرندی،تحلیلگر سیاسی گفت: ایرانی ها می گویند دیگر بس است. قرارمان بر آتش بس بود. آمریکا و اسرائیل می خواهند به کشتار ادامه دهند اما این برای ایران غیرقابل قبول بوده و می گوید کشتار در غزه و لبنان باید پایان یابد./دانشجو
نفوذ ترامپ بر نتانیاهو از آنجایی اهمیت دارد که نخستوزیر اسرائیل در آستانه انتخاباتی سرنوشتساز قرار دارد و بیش از هر زمان دیگری به حمایت رئیسجمهور آمریکا وابسته است.
مذاکرات و تبادل پیامها بین ایران و آمریکا پرتلاطمترین روزهای خود را سپری میکند. دونالد ترامپ بعد از آنکه از قصد ایران برای توقف مذاکرات به دلیل نقض آتشبس مطلع شد، یک تماس بسیار جدی و ظاهرا پر از خشم با بنیامین نتانیاهو داشت.
مجله فارن پالیسی در تحلیلی پیشبینی کرد که توافق احتمالی میان تهران و واشنگتن، موقعیت سیاسی بنیامین نتانیاهو را به شدت متزلزل خواهد کرد. بر اساس این گزارش، ترامپ برای پیشبرد اهداف خود و مدیریت تنشهای منطقهای، آمادگی دارد تا نتانیاهو را برای پذیرش آتشبس تحت فشار بگذارد یا در صورت لزوم، از حمایت سیاسی او دست بکشد.
رئیسجمهوری آمریکا دستیابی به توافق با ایران را «حتی بهتر از یک پیروزی نظامی» توصیف کرد و افزود: «این موضوع سادهای نیست. شما درباره یک کشور واقعاً بزرگ صحبت میکنید؛ کشوری بسیار بزرگ که قرار است به توافق برسد. خصومتهای بسیار عمیقی وجود دارد.»
استاد روابط بینالملل میگوید: مسئله اصلی نه توافق یا تفاهم اولیه یا حتی امضای ترامپ، بلکه چگونگی تأمین منافع ملی ایران در شرایط کنونی است». آنچه امروز بیش از هر چیز دور از دسترس به نظر میرسد، تأمین منافع ملی ایران است». زیرا به باور او: فاصله معناداری میان وضعیت کنونی و تحقق منافع ملی کشور وجود دارد
ترامپ در گفت و گو با مجری شبکه فاکس نیوز دو خواسته خود از ایران در مذاکرات را مطرح کرد.ترامپ مدعی شد: فقط دو چیز میخواهیم؛ اول اینکه تنگه هرمز باید فورا باز و آزاد باشد و هیچ عوارضی دریافت نشود.دوم اینکه ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد.
دونالد ترامپ درباره توافق با ایران گفت: تنها تضمین اصلی و اساسی که بر آن پافشاری میکنم، جلوگیری از در اختیار داشتن سلاح هستهای توسط ایران است. ایرانیها در عمل قبول کردهاند که سلاح هستهای تولید یا خریداری نکنند.
در پی اظهارات دونالد ترامپ درباره پایان محاصره دریایی در برخی آبراههای حساس، گزارشهای میدانی از تداوم محدودیتهای عملیاتی و هشدارهای امنیتی حکایت دارد. همزمان، این دوگانگی میان روایت سیاسی و واقعیت میدانی، بار دیگر توجهها را به نقش گلوگاههای دریایی در تجارت جهانی و اثر آن بر بازار انرژی جلب کرده است.
خطر درگیری مستقیم میان ایران و آمریکا نسبت به هفتههای گذشته کاهش یافته، اما نه نشانهای از توافق نهایی دیده میشود و نه میتوان از پایان بحران سخن گفت؛ وضعیتی که بیش از هر چیز نشانه تعلیق طولانیمدت میان تنش و دیپلماسی است.
هرچند درباره گزینهها و سناریوهای مختلف گفتوگو شده و فضای کلی مذاکرات به نزدیکی به توافق توصیف میشود، اما اختلافات کلیدی همچنان حلوفصل نشده باقی مانده است.