با توجه به هشدارهای تهران مبنی بر اینکه هرگونه اقدام نظامی علیه ایران، صرفاً یک نزاع دوطرفه نخواهد بود؛ خاورمیانه در آستانه بحرانی است که پیامدهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی آن میتواند منطقه و جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
با وجود همه تهدیدها، آرایش نظامی و لفاظیهای تند، واقعیت این است که هزینههای یک حمله گسترده به ایران از منافع احتمالی آن برای آمریکا بیشتر است. ترس از پاسخ تلافیجویانه ایران، خطر گسترش جنگ به کل منطقه و ناتوانی در تضمین یک پیروزی قاطع، واشنگتن را در موقعیتی قرار داده که بین تهدید و احتیاط در نوسان است.
«نه جنگ، نه صلح» شاید برای سیاستمداران قابل تحمل باشد، اما برای جامعهای که زیر فشار اقتصادی و روانی له میشود، یک بنبست پرهزینه است؛ بنبستی که خروج از آن، نه انتخاب، بلکه ضرورت است.
امروز، حجتالاسلام احمد مطهریاصل در تبریز لباس رزم سپاه را به تن کرد و مقامات ارشد کشور تهدیدهای متقابل را علنی کردند؛ نشانههایی که نشان میدهد امکان وقوع درگیری نظامی دیگر نمیتواند نادیده گرفته شود.
در ادامه تشدید تنشها میان تهران و واشنگتن، دونالد ترامپ با انتشار پیامی تهدیدآمیز از حرکت یک ناوگان عظیم نظامی به سمت ایران خبر داد و هشدار داد که «حمله بعدی بسیار بدتر خواهد بود». همزمان، نمایندگی ایران در سازمان ملل با رد زبان تهدید، اعلام کرد تهران آماده گفتوگوست، اما در برابر فشار، پاسخی بیسابقه خواهد داد.
اگرچه ایالات متحده قدرت نظامی برتر را در اختیار دارد، اما جغرافیا و اقتصاد سیاسی علیه جنگ قد علم کردهاند. وقتی متحدان کلیدی مانند عربستان و ترکیه از همراهی سر باز میزنند و قدرتهایی مثل روسیه در پی میانجیگری هستند، «هزینه فایده» جنگ برای ترامپ تغییر میکند.
آنچه امروز در بهمن ۱۴۰۴ شاهد آن هستیم، یک بازی مرگبار بر لبه تیغ است؛ جایی که یک سو ائتلافهای نوین پدافندی و ناوگانهای عظیم قرار دارند و در سوی دیگر، کشوری که امنیت خود را با امنیت کل جهان گره زده است.
خروج نیروهای نظامی آمریکا از پایگاه العدید و آرایش جنگی در منطقه گمانه بروز درگیری نظامی را تشدید میکند، اما برخی از رسانههای غربی گزارش میکنند که برخی در تیم ترامپ نظر او را تغییر دادهاند و این گزینه از روی میز برداشته شده است!
اعتراضات معیشتی در شهرهای مختلف ایران به یازدهمین روز خود رسید و همزمانی این ناآرامیهای داخلی با افزایش هشدارها و مواضع تند واشنگتن و تلآویو، نشانهای از ورود پرونده ایران به مرحلهای پیچیدهتر است؛ مرحلهای که به باور ناظران، هر خطای محاسباتی میتواند هزینههای داخلی و منطقهای سنگینی بهدنبال داشته باشد.
مجتبی زارعی، نماینده مجلس، با انتشار مطلبی که آن را «خبرِ تحلیلی» از جلسه مشترک با وزیر دفاع خوانده، از آمادگی سپاه و ارتش برای آنچه «ضربه نسبتاً پیشدستانه» نامیده، سخن گفته است. این اظهارنظر که با ادبیاتی غیرمتعارف و تند درباره «دو شیفته شدن کارگاههای تابوتسازی» در آمریکا همراه بود، بلافاصله با موجی از نقدهای تند حقوقی و دیپلماتیک روبهرو شد.
انتشار یادداشت سیدعباس عراقچی در روزنامه گاردین، تنها یک روز پس از دیدار دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو، همزمان با تشدید تهدیدهای نظامی و هشدارهای کمسابقه تهران، این سوال را به ذهن میرساند که آیا تحولات منطقه میتواند مسیر تازهای برای دیپلماسی باز کند یا منطقه در حال لغزش بهسوی یک تقابل پرهزینه دیگر است.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، هشدار داد که اگر اروپا تصمیم به رویارویی نظامی بگیرد، مسکو آماده پاسخ است و خواستههای غرب برای روسیه «غیرقابل قبول» است. این اظهارات تنشها در شرق اروپا را افزایش داده و گمانهزنیها درباره آینده دیپلماسی قاره سبز را شدت بخشیده است.
پس از تهدید تازه دونالد ترامپ، آسمان ونزوئلا خالی شد و پروازها به این کشور نفتخیز متوقف گردید. رئیسجمهور پیشین آمریکا اعلام کرد حریم هوایی ونزوئلا و مناطق پیرامونی آن «به طور کامل بسته» تلقی شود، اقدامی که نگرانیها درباره احتمال مداخله نظامی واشنگتن در کاراکاس را افزایش داد.
علی جنتی، دیپلمات و سفیر اسبق ایران در کویت، معتقد است: «وزارت امور خارجه در برخی از موضوعات حوزه دیپلماسی عملکرد کُندی داشته و در بعضی از موارد نیز نامطلوب عمل کرده است.»
ریشه ناکامیهای داخلی سودان، سالها بیثباتی سیاسی، حکمرانی ناکارآمد و رقابتهای نظامی، که به درگیری کنونی بین نیروهای مسلح سودان و نیروهای پشتیبانی سریع منجر شد، همگی به کودتای نظامی سال ۱۹۸۹ بازمیگردند
اینجا سودان است؛ سومین کشور بزرگ آفریقا با حدود ۵۰ میلیون نفر جمعیت که درست از زمان استقلالش در سال ۱۹۵۶ میلادی، در آتش جنگهای داخلی و کشمکشهای قدرت سوخته است.
تئو فرانکن، وزیر دفاع بلژیک، اعلام کرد که ارتش این کشور ۱۴۹ هزار نامه برای همه جوانان ۱۷ ساله این کشور ارسال کرده و در آن به تشریح مزایا پرداخته و آنها را تشویق کرده است که پس از ۱۸ سالگی، یک سال خدمت داوطلبانه را در نظر بگیرند.