عکسی کمتر دیدهشده از بهروز وثوقی سر صحنه درام هالیوودی «ابوالهول/ Sphinx» به کارگردانی فرانکلین جی. شافنر که سال ۱۹۸۱ به فاصلهٔ کوتاهی پس از انقلاب ساخته شد و به نمایش درآمد
دوستان مسعود کیمیایى: (از راست) نعمت حقیقى، سعید پیردوست، فرامرز قریبیان / تصویر نعمت حقیقی فیلمبردار برجسته ایرانی و دو بازیگر سینمای ایران مربوط به حدود نیم قرن پیش است.
ایرج قادری در تاریخ ۲۱ فروردین ماه سال ۱۳۱۴ در شهر تهران متولد شد. او پس از اتمام دوران دبیرستان، وارد دانشگاه شد و رشته داروسازی را برای ادامه تحصیل خود انتخاب کرد، ولی بنا به دلایلی موفق نشد تحصیلات خود را به پایان برساند و به همین دلیل دانشگاه را نیمه کاره رها کرد. ایرج قادری پس از خروج از دانشگاه به هنر روی آورد و در فیلمهای زیادی هنرنمایی کرد.
ایمانوردی فعالیت هنری را سال ۱۳۳۷ با بازی در تروپ تئاتر «اُسکار» آغاز کرد. در سال ۱۳۴۰ به دنبال برخوردی که با ساموئل خاچیکیان داشت، خاچیکیان اندام ورزیده و چهره سینمایی او را مناسب برای ایفای نقش در سینما تشخیص داد و از ایمانوردی دعوت به عمل آورد تا دراستودیو آژیر فیلم حضور پیدا کند.
سینمای قبل از انقلاب ایران، یکی از سینماهای برجستهای بود که کارگردانان بزرگی در آن، نقش ایفا کردند. آثار ارزشمند این هنرمندان طی دههها، ارزش سینمای ایران را نه تنها در منطقه که در جهان بالا برد.
سینمای بعد از انقلاب ایران با وجود خروج بعضی از نخبگان و اعمال برخی محدودیتها، اما در بسیار مواقع، سینمای جذاب، جریانساز و تاثیرگذار باقی ماند که در این بین، نقش چند تن از کارگردانان بسیار برجسته بود.
شخصی به نام مسعود صمدی در سال ۱۳۳۴ در ۱۸ سالگی بهروز وثوقی را مطرح کرد. بازی در نقشهای متفاوت و شخصیتهای بهیادماندنی سینمای ایران مانند داش آکل، سید در گوزنها، مجید ظروف چی در سوته دلان، ممل آمریکایی، زائر محمد (شیر محمد) در تنگسیر، رضا موتوری، ابی نسیه در کندو، دکتر رستگار در سازش، سرهنگ نصرالله در کاروانها او را تبدیل به یکی از محبوبترین بازیگران تاریخ سینمای ایران کرده است.
مراسم اختتامیه جشنواره فیلم کوتاه تهران با حضور هنرمندان و مدیران سینمایی در حالی برپا شد که شهاب حسینی بازیگر و داور این رویداد دو نکته قابل تامل درباره داوریها گفت.
با شکلگیری انقلاب اسلامی در ایران، بسیاری از بازیگران مرد سینمای کشور به واسطه تغییرات با محدودیتهای جدید روبرو شدند. برخی از آنان به دلیل شرایط جدید از سینما کنارهگیری کردند، اما تعدادی دیگر توانستند به فعالیت خود ادامه دهند و در سینمای پس از انقلاب نیز حضور داشته باشند.
فخری خوروش، بازیگر کشورمان متولد ۱۰ خرداد ۱۳۰۸ بود که در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۴۰۲ درگذشت. نخستین تجربه بازیگری او، حضور در نمایش دستهای آلوده اثر ژان-پل سارتر بود که مورد استقبال قرار گرفت.
سیدعلی میری متولد ۶ فروردین ۱۳۱۵ در رشت به دنیا آمد و در شهسوار بزرگ شده است. پدرش سیدقربان نام داشت. او دارای مدرک تحصیلی دیپلم و فارغالتحصیل کلاسهای آزاد هنرپیشگی بود. میری در سال ۱۳۴۰، پس از فراغت از تحصیل در هنرستان بازیگری، به کار تئاتر مشغول شد و در بیشتر از ۵۰ نمایش به ایفای نقش پرداخت.
عنایت الله بخشی در ۷ فروردین سال ۱۳۲۴ در روستایی از توابع طالقان به دنیا آمد. او در سال ۱۳۳۸ کار بازیگری را به شکل حرفهای در گروه هنر ملی به سرپرستی عباس جوانمرد شروع کرد و پس از دو سال فعالیت در این گروه به نیروی هوایی ملحق شد.
پوری بنایی در ۱۹ مهر سال ۱۳۱۹ در شهر اراک متولد شد. نام اصلی او صدیقه بنایی است. او بازیگر سینمای قبل از انقلاب بود. پوری بنایی شش خواهر و برادر دارد که همگی ساکن آمریکا هستند.
زری خوشکام فعالیت هنری خود را در سن ۲۴ سالگی و از سال ۱۳۵۰ با فیلم سینمایی «کلبهای آن سوی رودخانه» آغاز کرد و به دلیل استعدادی که داشت، خیلی زود مورد توجه کارگردانان قرار گرفت. خالی از لطف نیست که بدانید که پدر و برادرش به شدت با فعالیت او در سینما مخالف بودند.
پروین سلیمانی فعالیت هنری خود را پس از اخذ مدرک دیپلم ادبی در سال ۱۳۲۰ زمانی که تنها ۱۹ سال داشت در قامت گوینده و مجری از رادیو آغاز کرد و به دلیل علاقهاش به عرصه نمایش در سال ۱۳۲۳ به عضویت گروه تئاتر شهرزاد درآمد و فعالیت بازیگری خود را برای اولین بار با اجرای تئاتر شهرزاد قصهگو تجربه کرده است.
سعید کنگرانی در ۱۴ مرداد ۱۳۳۳ در تهران به دنیا آمده بود. وی از همان کودکی شیفتهی بازیگری شد و برای تحقق رویای خود برای تبدیل شدن به یک ستاره بازیگری، خیلی زود و از سنین کودکی به بازی در نمایشهای تئاتر مشغول شد.