تنگه بابالمندب در جنوب دریای سرخ واقع شده و خلیج عدن را به دریای سرخ متصل میکند. از شرق به خاک یمن و از غرب به جیبوتی و اریتره در شاخ آفریقا محدود است.
محمدرضا عارف معاون اول رییس جمهور در شبکه ایکس نوشت:بله رژیم تغییر کرده، البته رژیم تنگه هرمز! رژیم تنگه هرمز دیگر مانند گذشته نخواهد بود. دولت مصمم است دستاورد میدان را به منفعت پایدار اقتصادی و امنیتی برای کشور تبدیل کند.
سایه جنگ بر سر خاورمیانه و بازار انرژی سنگینی کرده و هر انفجار در خلیج فارس میتواند قیمت نفت را در نیویورک و لندن بالا ببرد. در این میان عربستان یک برگ تازه رو کرده و سعی دارد که با استفاده از یک خط لوله قدیمی معادلات در تنگه هرمز را تغییر دهد.
امارات متحده عربی به همراه بحرین در حال کار روی قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل هستند که مجوزی برای عملیات از سرگیری کشتیرانی در تنگه هرمز فراهم میکند، اگرچه یک منبع آگاه به فایننشال تایمز گفت که روسیه و چین ممکن است با چنین اقدامی مخالفت کنند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرد: تنگه هرمز بسته است و هر گونه تردد در این تنگه با برخورد سخت مواجه خواهد بود. تردد هرگونه کشتی "از و به" مبدا بنادر همپیمانان و حامیان دشمنان صهیونیستی - آمریکایی به هر مقصدی و از هر کریدوری ممنوع است.
همزمان با افزایش ابهامها در روند مذاکرات، منابع آگاه از آمادهسازی گزینههای نظامی گسترده از سوی پنتاگون علیه ایران خبر میدهند؛ سناریوهایی که از عملیات زمینی در عمق خاک ایران تا یک کمپین بمباران وسیع را در بر میگیرد.
اختلال در تنگه هرمز، جنگ نظامی را به یک بحران اقتصادی جهانی تبدیل کرده؛ از پمپبنزینهای آمریکا تا کارخانههای شرق آسیا، همهچیز به این شاهرگ حیاتی گره خورده است.
نقطه ثقل چالشهای اخیر در تنگه هرمز، اختلاف نظر مبنایی بر سر دو کنوانسیون ۱۹۵۸ و ۱۹۸۲ حقوق دریاهاست. ایالات متحده و بسیاری از کشورهای غربی با استناد به کنوانسیون ۱۹۸۲، معتقد به عبور ترانزیتی هستند، اما لبه تیز تیغ حقوقی ایران، استناد به وضعیت عبور بیضرر بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۸ است.
در تلاطم بحرانهای منطقهای، صیانت از جزایر سهگانه از یک وظیفه حاکمیتی به یک میثاق ملی بدل شده است. بازخوانی پرونده ابوموسی و تنبها در کنار واکاوی اشغال تاریخی جزایر «آریایی»، «زرکوه» و «ارزنه»، نشاندهنده لزوم عبور از دیپلماسی سکوت به سمت استراتژی بازدارندگی فعال در خلیجفارس است.
در حالی که جنگ خاورمیانه وارد سومین هفته خود میشود، زمزمههایی از احتمال بهکارگیری مینهای دریایی، سلاحی قدیمی اما همچنان کارآمد در جنگهای نامتقارن، به گوش میرسد. این ابزار جنگی، با وجود هزینهی پایین، خطری جدی و تأیید نشده را برای منطقه به همراه دارد.
در میان ناآرامیهای جهانی، نام «تنگه هرمز» بیش از پیش بر سر زبانهاست. اما آیا تا به حال به معنای عمیق این نام، ریشه در فرهنگ ایرانی و حکمت اهورامزدا، اندیشیدهایم؟ این تنگه نه تنها یک گلوگاه استراتژیک، بلکه نمادی از «چارهگری» در برابر بحران است.