دختر مجروح بمباران مدرسه میناب میگوید: وقتی مرا از زیر آوار پیدا کردند، بیهوش بودم و با آمبولانس به بیمارستان بردند؛ داییام میگوید که گفتهاند من مردهام و میخواستند مرا هم مثل بقیه بچهها داخل کیسه (کاور ویژه اجساد افراد جانباخته) بگذارند؛
ترامپ نوشت: من تمام وقت جهان را در اختیار دارم، اما ایران چنین نیست، زمان بهسرعت میگذرد! دلیل اینکه برخی از رسانهها در جذب مشتری و بیننده اینقدر ضعیف عمل میکنند این است که دیگر اعتبار ندارند.
در میانه فشارهای جنگی و تنگنای معیشتی، قرار بود بانکها به کمک مردم بیایند؛ اما آنچه در عمل رخ داده، فاصلهای عمیق بین حرف و عمل نظام بانکی را به نمایش گذاشت، شاهد آنکه جریمههای بانکی هنوز پابرجاست و بخشنامه بانک مرکزی روی میز شعب خاک میخورد.
گزارشها از احتمال آغاز دور تازهای از مذاکرات میان تهران و واشنگتن در روزهای آینده حکایت دارد، اما همزمان تشدید حضور نظامی آمریکا در منطقه و صدور تهدیدهای صریح از سوی دونالد ترامپ، چشمانداز روابط دو کشور را در وضعیتی مبهم و پرتنش قرار داده است.
حسامالدین آشنا در توئیتی نوشت: هر فرد و جریانی که رویکرد و عملکرد عملیاتی/ مطالباتی/ مذاکراتی ایران را تخریب کند؛ در حال خدمت مستقیم به راهبرد صهیونیستی علیه پایان عزتمندانه جنگ است.
نیز پس از فروکش جنگ و سایهافکنی آرامش و عافیت- انشاءالله- بر این مرز و بوم، باید به هوش بود، تا دوباره برخی محافل داخلی به بهانههای صیانت و امثالآن، پنجه بر رخسار مردمان نکشند و این شبهای تابهصبح پایکاربودن مردم را در غبار دیدگان کمسوشان محو نکنند- آنچنان که بعد از جنگ دوازده روزه بعضاً چنان کردند.
این گزارش نشان میدهد با نزدیک شدن جنگ ایران به مهلت ۶۰روزه، کنگره آمریکا زیر فشار تعیین تکلیف قرار گرفته است. جمهوریخواهان بهجای توقف جنگ، به دنبال تصویب مجوز ادامه آن هستند، در حالی که دموکراتها خواهان مهار درگیری و افزایش نقش کنگرهاند. چهرههایی مانند کریس مورفی بر لزوم پذیرش مسئولیت رسمی تأکید دارند. در مقابل، دولت دونالد ترامپ خود را دارای اختیار کافی میداند و همین مسئله، جنگ را به میدان جدال سیاسی و حقوقی در واشنگتن تبدیل کرده است.
تحلیل روزنامهای بررسی کرده است در صورتعدم حضور ایران در مذاکرات، احتمال ازسرگیری عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل بسیار بالا خواهد رفت که از آن به «انتخاب جنگ در غیاب راهبرد خروج» تعبیر شده است.
واشنگتن در سایه آتشبسی شکننده و عقبنشینی از تقابل مستقیم، نسخهای کمهزینهتر، اما فرسایشیتر را روی میز گذاشته است؛ محاصره دریایی برای فشار اقتصادی. اما آیا این راهبرد میتواند اقتصاد ایران را به مرز فروپاشی ببرد یا تجربه دور زدن تحریمها، نجاتبخش میشود؟
گزارشها حاکی از آن است که ترامپ مدت زمان ادعایی کوتاهی برای بازگشت ایران به میز مذاکره در نظر گرفته است و در عین حال بهدنبال خروج از جنگی است که بهگفته منابع آمریکایی، دیگر تمایلی به ادامه آن ندارد.
در حالی که صندوق بینالمللی پول تورم ۷۰ درصدی و رشد منفی ۶.۱ درصدی را برای اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۶ پیشبینی کرده، آمارهای داخلی از تخریب ۲۷۰ میلیارد دلاری زیرساختها و حذف سه میلیون شغل در جریان جنگ ۱۲ روزه حکایت دارد.
تمدید یکجانبه آتشبس از سوی ترامپ، بدون درخواست ایران، همزمان با افزایش پرواز هواپیماهای سوخترسان آمریکا به خاورمیانه، این پرسش را ایجاد کرده که واشنگتن در حال آمادهسازی برای حمله زمینی است یا فرصتی دوباره برای شکلگیری توافق در سایه میانجیگری پاکستان ایجاد شده است.
فرید زکریا میگوید: مقامهای چینی بارها، همصدا با شی جینپینگ، به من گفتند که ایالات متحد جهان را به «قانون جنگل» بازمیگرداند. این بیشتر یک نگرانی راهبردی است تا نقدی اخلاقی.