معاون وزارت نیرو با تأکید بر ضرورت آمادگی برای سناریوهای مختلف ناشی از پدیده النینو، از پایش مستمر هشدارهای هواشناسی، افزایش آمادگی برای مهار سیلابهای احتمالی و استفاده از ظرفیت سدها و منابع آب زیرزمینی خبر داد
النینو معمولا با افزایش بارندگی در جنوب آمریکا و دورههای خشکتر در بخشهایی از شمال این کشور همراه است. اما النینوی فعلی از این جهت استثنایی است که افزایش دمای منطقه نینو ۳.۴ از آستانه «ابرالنینو» عبور کرده است.
بر اساس چشمانداز فصلی سازمان جهانی هواشناسی (WMO) و خروجی مدلهای چندگانه اقلیمی، احتمال تداوم شرایط النینویی تا زمستان ۱۴۰۵ و اوایل ۱۴۰۶ مطرح شده است؛ شرایطی که در برخی مناطق جهان میتواند با تغییر مسیر سامانههای بارشی، افزایش رخدادهای بارشی حدی و تشدید مخاطرات هیدرومتئورولوژیک همراه باشد.
النینوی ۲۰۲۷–۲۰۲۶ در حال تقویت است و شواهد علمی نشان میدهد که در برخی مناطق ایران میتواند زمینه افزایش بارش و در نتیجه افزایش خطر سیلاب را در ماههای پیشرو، بهخصوص در فصل پاییز سال۱۴۰۵ فراهم کند.
بر اساس اعلام سازمان هواشناسی بارشها تا نیمه بهمن ماه در کشور در شرایط نرمال و فراتر از آن قرار دارد، بهگونهای که از نیمه شهریور تا نیمه مهر (سپتامبر) بارش در زاگرس شمالی و میانی بیش از نرمال و در سایر مناطق در محدوده نرمال پیشبینی میشود.
عیسی بزرگزاده گفت: النینو را باید عاملی دانست که احتمال وقوع برخی الگوهای بارشی را تغییر میدهد، نه پدیدهای که بهطور قطعی سال پربارش را برای ایران رقم بزند.
پاییز امسال با توجه به پیشبینیهای هواشناسی، میتواند نقطه عطفی در مدیریت منابع آبی و امنیت غذایی کشور باشد، اما این فرصت، پنجرهای محدود و کوتاهمدت است؛ دولت ۲ ماه فرصت دارد تا با برنامهریزی دقیق و اقدام عملی، از این موهبت الهی نهایت استفاده را ببرد.
عباس ملکی، دیپلمات و استاد دانشگاه می گوید: نمیدانیم حتی اگر دریافت عوارض محیطزیستی عملی شود، برای فعالیتهای محیطزیستی هزینه میشود یا دولتها باز هم آن پول را برای موارد دیگر استفاده میکنند
یک پژوهشگر محیطزیست با بیان اینکه تغییرات اقلیمی مهمترین عامل کاهش تراز آب دریای خزر است، گفت: سطح آب این دریا از اواسط دهه ۸۰ تاکنون حدود دو متر افت کرده و ادامه این روند میتواند بنادر، تالابها، گردشگری و حملونقل دریایی را با چالشهای جدی روبهرو کند.
رئیس مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوای سازمان هواشناسی اظهار کرد: حاکمیت النینو معمولا منجر به بارشهای بهموقع پاییزه و حتی کمی زودهنگام میشود و با احتمال ۶۰ درصد بر افزایش بارشها تاثیر میگذارد.
استاد تمام پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی درخصوص پیامدهای سوپر النینو ۲۰۲۶ و در مقایسه با رخداد ۱۸۷۷–۱۸۷۸ و تاثیر آن بر مناطق گرمتر کره زمین و اقتصاد جهانی و همچنین شکل بروز آن در کشور ما توضیح داد.
زارع با رد ادعای توانایی کنترل آبوهوا در مقیاس منطقهای میگوید: «هیچ فناوری نمیتواند ابرها را "بدزدد" یا به آن سوی مرزها هدایت کند. بارورسازی ابرها بسیار محلی است و بارندگی را تنها حدود ۵ تا ۷ درصد و به صورت استثنایی بیشتر از این مقدار - از ابرهای بارانزای موجود افزایش میدهد.»
همزمانی برخی رویدادهای اقلیمی با تحولات منطقهای، گاه به شکلگیری گمانهزنیهایی درباره دخالت فناوری در الگوهای بارشی منجر شده است و محققان با تاکید بر اینکه رادارها برای اثرگذاری بر روی بارشها نیاز به انرژی بالایی دارند، تاکید کردند که فناوریهای موجود از نظر توان انرژی و سازوکار فیزیکی قادر به ای
رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی با اشاره به ورود کشور به فاز النینو طی بهار تا تابستان سال جاری گفت: در این شرایط بارشهای تابستانه در جنوب شرق کشور کمتر و بارشهای نرمال برای پاییز پیشبینی میشود.
نابرابری، یک انتخاب سیاسی است و این نابرابری حاصل سیاستها، نهادها و ساختارهای حکمرانی ماست. هزینههای تشدید نابرابری شکافهای روبهگسترش، دموکراسیهای شکننده و بحرانی اقلیمی که بیشترین بار آن بر دوش کسانی میافتد که کمترین نقش را در ایجادش داشتهاند.
رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی گفت: کار بارورسازی ابرها عمدتا در مناطقی انجام میشود که بارش کم است و مسئولان مربوطه به هر روشی دست میزنند که بتوانند یک مقدار آب بیشتری به دست بیاورند و البته در اغلب موارد نتیجهای ندارد
با وجود داغ شدن دوباره شایعه «ابردزدی»، دو کارشناس تأکید میکنند که علم امروز چنین فناوریای را تأیید نمیکند و اگر هم وجود داشته باشد، دانشی «فوقسری» و خارج از دسترس متخصصان است.
اضطراب ناشی از مبارزه با آتش و آلودگی هوا، با نگرانی عمومی از کاهش بارندگی در سه استان شمالی ایران، درهمآمیخته است. گزارشها نشان میدهند که امسال، ایران ششمین پاییز خشک متوالی را پشتسر میگذارد و کاهش بارندگی در گیلان، مازندران و گلستان تصویری نگرانکنندهتر از همیشه ساخته است