امارات متحده عربی و قطر بهطور خصوصی در حال لابی کردن با متحدان خود هستند تا آنها را ترغیب کنند دونالد ترامپ را به یافتن یک «راه خروج» قانع کنند؛ راهی که عملیات نظامی آمریکا علیه ایران را کوتاه و محدود نگه دارد.
رئیس شورای رهبری حماس در دیدار با دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران در دوحه، ضمن تشریح تحولات غزه، بر تداوم مقاومت و مخالفت با هرگونه تجاوز به جمهوری اسلامی ایران تأکید کرد.
توافق صلح غزه را باید در سه ضلع مهار نتانیاهو، تحقق خواستههای ادعایی امریکا در ارتباط با ایران و جذب سرمایههای کشورهای خلیجفارس تبیین کرد هر چند منافع داخلی و هویتی هر کدام از بازیگران فعال نیز با اهمیت است.
قطر درباره مرکز آموزش خلبانان قطری در ایالت آیداهوی آمریکا، تاکید کرد که هیچ پایگاه نظامی را در خاک آمریکا تاسیس نخواهد کرد و تنها هزینهها را بر عهده خواهد گرفت.
شاید بتوان تصور کرد حالا زمانی است که سران کشورهای اسلامی و عرب جَنم خود را نشان دهند. آنان در دوحه(پایتخت قطر) جمع شدند تا در یک نشست اضطراری، تند و سریعترین واکنش اعتراضی را به نقض حاکمیت سرزمینی قطر در اقدام تروریستی اسرائیل نشان دهند. اما آیا چنین خواهد شد؟ یا همچنان مرز میان "اظهار قدرت" و "اعمال قدرت" به قوٌت خود باقی است؟
برای تندروها این تفاوتهای عینی و جا ماندن از قطار توسعه هیچ اهمیتی ندارد. مسئله اصلی آنان دشمنی با مذاکره و بستن معدود روزنههای باقیمانده تماس ایران با جهان است. حتی قطر را هم شماتت میکنند که چرا راه خود را رفته است و به بیراهه ما پای نگذاشته است؟
قطر به عنوان میزبان بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه یعنی «العدید»، سالها سرمایهگذاری میلیاردی در اقتصاد آمریکا کرده و نقشی کلیدی در میانجیگریهای منطقهای داشته است؛ با این حال، واشنگتن نهتنها مانع حمله اسرائیل نشد بلکه روایتهای متناقضی درباره زمان اطلاعرسانی به دوحه ارائه کرد
حمله به حماس در دوحه در ادامه ماهها فشار فزاینده برای نزدیک شدن اسراییل با کشورهای حاشیه خلیجفارس رخ داد. آن هم در شرایطی که حرکت در مسیر سمت عادیسازی با افزایش تلفات غیرنظامیان در جنگ غزه - که نزدیک به دو سال پیش با حملات مرگبار اسراییل آغاز شد -و با کاهش امید به تشکیل دولت فلسطینی متوقف شد.
در طول چند سال اخیر و پس از بهبود روابط با شماری از کشورهای عربی، ایران بارها و بارها با طرح موضوع ابتکارات تازه در نظامات منطقهای و پیمانهای همکاری مشترک، در حوزه امنیتی و دفاعی، خواستار بازنگری در معادلات سیاسی و دیپلماتیک و امنیت منطقهای از سوی کشورهای همجوار مبتنی بر همکاری مشترک شده است.
حمله هوایی اسرائیل به دوحه قطر در ۱۸ شهریورماه چند سوال اساسی را در ذهن ایجاد کرد که چگونه جنگندههای اسرائیلی بدون شناسایی شدن این مسیر طولانی را طی کردند و بدون هیچ مانعی عملیات خود را به انجام رساندند؟