معرفی هواپیمای سوخت رسان KC-135

اقتصاد۲۴- یک فروند هواپیمای سوخت رسان KC-135  ایالات متحده که در آسمان عراق دچار سانحه شده بود، در تل آویو فرود آمد. در ادامه این مطلب به بررسی مشخصات این هواپیما خواهیم پرداخت.

شرکت بوئینگ بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۵، ۷۳۲ فروند هواپیمای کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر (KC-135 Stratotanker)، برای نیروی هوایی ایالات متحده ساخت. نیروی هوایی ایالات متحده هنوز حدود ۵۵۰ فروند KC-135 در حال خدمت دارد (۲۵۳ فروند در حال خدمت؛ ۲۲۲ فروند در گارد ملی هوایی؛ ۷۰ فروند در نیروی ذخیره نیروی هوایی) و سرمایه‌گذاری قابل توجهی در مجموعه‌ای از برنامه‌های ارتقاء، از جمله تغییر پوسته سطوح پایینی بال، نصب موتور‌های جدید CFM۵۶ و سیستم‌های اویونیک جدید، انجام داده است.

بیشتر بخوانید: معرفی بمب‌افکن رادارگریز B-2 اسپیریت آمریکا

نیروی هوایی ایالات متحده به عنوان بخشی از قرارداد امضا شده در فوریه ۲۰۱۰، تجهیزات آزمایشی را از شرکت سیستم‌های دفاعی کیوبیک دریافت کرد. این تجهیزات آزمایشی که شامل مجموعه‌های آزمایشی کوچک به اندازه جعبه ابزار است برای بررسی و عیب‌یابی واحد قدرت کمکی (APU) در بخش دم هواپیمای سوخت‌رسانی KC-135 نصب شده است.  

روش سوخت‌گیری هوایی KC-135

روش اصلی انتقال سوخت هوایی از طریق بوم پرنده تانکر است که توسط اپراتوری مستقر در پشت بدنه کنترل می‌شود. هواپیما‌های نیروی هوایی ایالات متحده در درجه اول از این تکنیک سوخت‌گیری بوم و مخزن استفاده کرده‌اند.  یک دروگ شاتل‌کاک می‌تواند پشت بوم کشیده شود و برای سوخت‌گیری هواپیما‌های مجهز به پروب‌های سوخت‌گیری استفاده شود. هواپیما‌هایی که مجهز به دروگ بوم هستند نمی‌توانند هواپیما‌های بوم و مخزن را سوخت‌گیری کنند.

سوخت‌گیری هوایی با شلنگ و دروگ KC-135

حدود ۴۵ فروند KC-135 نیروی هوایی ایالات متحده مجهز به غلاف‌های سوخت‌گیری هوایی شلنگ و دروگ نوک بال mk۳۲B هستند که توسط Flight Refuelling Ltd تولید می‌شوند.  این غلاف‌ها قادر به سوخت‌رسانی به هواپیما‌های نیروی دریایی و ناتو هستند که به جای بوم و مخزن از سیستم پروب و دروگ استفاده می‌کنند. هواپیمای گیرنده به تانکر نزدیک می‌شود و پروب آن با شلنگی که از تانکر بیرون کشیده شده و به دنبال آن می‌رود، تماس پیدا می‌کند.

این سیستم به KC-135R اجازه می‌دهد تا در یک مأموریت واحد، هم هواپیمای پروب/دروگ و هم هواپیمای بوم/دروگ را سوخت‌رسانی کند و به طور همزمان به دو هواپیمای پروب/دروگ سوخت‌رسانی کند.

نصب غلاف‌های سوخت‌گیری نوک بال شامل اصلاح و بازسازی اساسی کل هواپیما، از جمله اصلاح مخازن سوخت بال و بدنه، سیستم‌های کنترل سوخت اضافی و نصب نشانگر‌ها و قطع‌کننده‌های مدار در عرشه پرواز است.

درون غلاف‌های سوخت‌گیری، یک دروگ قیفی شکل تاشو به یک شلنگ متصل است که به صورت قرقره‌ای به پشت بال هواپیما کشیده می‌شود. این شلنگ به یک فنر با کشش ثابت مجهز شده است تا در حین باز شدن، به شلنگ پایداری بدهد.

حمل بار KC-135

KC-135 می‌تواند مسافران و تا ۳۷۶۵۰ کیلوگرم بار را در عرشه بار بالای سیستم‌های سوخت‌گیری حمل کند.

پیشرانه KC-135

هواپیمای KC-135R دارای موتور‌های CFM-۵۶ است که تا ۲۵٪ سوخت کمتری مصرف  و نیروی رانش بیشتری نسبت به موتور‌های قبلی تولید می‌کنند. راندمان بالای موتور‌ها به هواپیما این امکان را می‌دهد که در یک ماموریت سوخت‌گیری با شعاع متوسط ​​و مسافت ۱۷۲۵ مایل، ۵۰٪ سوخت بیشتری تخلیه کند. ۴۱۰ فروند از ناوگان ۵۴۶ فروندی KC-135 نیروی هوایی ایالات متحده، موتورشان تغییر یافته است. بقیه دارای موتور‌های پرت‌اند ویتنی TF۳۳-۱۰۲ هستند.

قابلیت KC-135

هواپیمای KC-135 می‌تواند با سرعت ۱۴۹۰ متر در دقیقه اوج بگیرد. حداکثر سرعت و سرعت کروز این هواپیما به ترتیب ۹۳۳ کیلومتر در ساعت و ۸۵۲ کیلومتر در ساعت است. برد این هواپیما ۲۴۱۹ کیلومتر است. وزن هواپیمای سوخت رسان KC-135 حدود ۴۴،۶۶۳ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست آن ۱۴۶،۳۰۰ کیلوگرم است.

مشخصات فنی کلی KC-135

نقش: هواپیمای سوخت رسان

سازنده: بوئینگ

کاربران: نیروی هوایی ایالات متحده، نیروی هوایی فرانسه، نیروی هوایی جمهوری سنگاپور و نیروی هوایی ترکیه

خدمه: ۴ (خلبان، کمک خلبان، ناوبر، اپراتور بوم)

ظرفیت مسافر: ۳۷

معرفی شده: ژوئن ۱۹۵۷

اولین پرواز: آگوست ۱۹۵۶

تعداد ساخته شده: ۸۰۳

طول: ۴۱.۵۳ متر

ارتفاع: ۱۲.۷ متر

طول بال‌ها: ۳۹.۸۸ متر

مساحت بال: ۲۲۶ متر مربع

حداکثر وزن برخاست: ۱۴۶۳۰۰ کیلوگرم

حداکثر سوخت قابل انتقال: ۹۲۲۱۰ کیلوگرم

حداکثر بار: ۳۷۶۴۸ کیلوگرم

وزن خالی: ۴۴۶۶۳ کیلوگرم