آمریکا با جنگ مواصلاتی علیه ایران چه اهدافی را دنبال میکند؟
اقتصاد۲۴-در پی حملات شب گذشته سنتکام به پلها در جنوب کشور، استانداری هرمزگان از آسیب دیدن دست کم ۶ پل مهم در شهرستان خمیر خبر داده است.
این اقدام که از آن به عنوان آغاز یک جنگ مواصلاتی یاد میشود، پرسشهایی را درباره اهداف نظامی و اقتصادی واشنگتن مطرح میکند.
بر اساس اظهارات استانداری هرمزگان، در جریان این حملات، زیرساختهای ارتباطی کلیدی شامل پل گریوه در مسیر بندرعباس-خمیر-لار، پل پس از روستای لاتیدان یا همان کلمتلی در مسیر برگشت بندرعباس-خمیر-لار، دو پل در مسیر کهورستان-لار، پل نیمهکاره محور بندر خمیر-کشار-بندرعباس و پل روستای مارو در شهرستان خمیر مورد اصابت قرار گرفتهاند.
کارشناسان معتقدند که تمرکز حملات بر شریانهای جادهای، ریلی، پلها، فرودگاههای جنوب کشور و برجهای مراقبت و راداری، دو هدف همزمان را دنبال میکند.
هدف اول اختلال شدید در زنجیره تأمین کالا است، چرا که حدود ۷۰ درصد کالاهای وارداتی ایران از مرزهای جنوبی تأمین میشود و به عنوان نمونه، تخریب پل کهورستان منجر به طولانی شدن مسیرهای ترانزیتی تا چند برابر شده است تا جریان کالایی به مرکز و شمال کشور مختل شود.
هدف دوم نیز زمینگیر کردن توان لجستیک نظامی است تا قطع این پلها، پتانسیل انتقال تجهیزات پشتیبانی از مناطق مرکزی و شمالی به جبهههای جنوبی را در صورت بروز درگیریهای وسیعتر بهشدت کاهش دهد. با وجود تخریب برجهای مراقبت و راداری که معمولاً مقدمه عملیات زمینی به شمار میرود، ارزیابیها نشان میدهد که احتمال حمله زمینی قریبالوقوع در حال حاضر هنوز دراای اشکالاتی است.
زیرا دمای هوای بندرعباس به حدود ۴۰ درجه سانتیگراد همراه با شرجی شدید رسیده است، در حالی که الگوی تاریخی عملیاتهای زمینی آمریکا در منطقه معمولاً در شرایط آبوهوایی مساعدتر رخ داده است.
در پاسخ به این اقدامات، ایران گزینههای تقابلی و اهرمهای فشار جدیدی را روی میز گذاشته است که میتواند ابعاد بحران را از فاز جدیدی کند. اولین تهدید متوجه پل ملک فهد میان عربستان و بحرین است که با انسداد جابهجایی روزانه ۱۱ هزار خودرو، بحرین را به یک محاصره اقتصادی کوچک میکشاند. گزینه دوم، اما تقابل جزیرهای یا گروکشی است؛ به این معنا که اگر آمریکا بخواهد جزایر ایران را اشغال کند، نیروهای ایرانی نیز به سمت اشغال بحرین حرکت کنند. در نهایت، سومین و مهمترین پاتک استراتژیک.
اما مهمترین گزینه ایران که این روزهن نیز مطرح شده انسداد تنگه بابالمندب است که در صورت موفقیت، بحران شدیدی در انرژی جهانی ایجاد کرده و قیمت نفت را به بالای ۱۰۰ دلار جهش خواهد داد.
