روزنامه کیهان نوشت: در قانون آمده، محارب باید «قصد مال، جان یا ناموس مردم» و یا «قصد ارعاب» داشته باشد؛ یعنی مرتکب با کشیدن سلاح قصد جان مردم را داشته باشد یا قصد مال مردم یا قصد ناموس مردم و یا قصد ترساندن مردم.
مدیر مسئول کیهان: وزارت امورخارجه ایران از رئیس جمهور چین بپرسد آیا امضای شما پای بیانیه یاد شده نشانه آن نیست که حاکمیت چین بر تایوان را هم قابل مناقشه میدانید؟!
روزنامه کیهان در حمله به مخالفان اعدام محسن شکاری نوشت: تمرکز برخی رسانههای بهظاهر اصلاحطلب در تقبیح اجرای حکم این فرد جنایتکار دقیقاً همصدایی با رسانههای معاند است. این نوع فضا سازی چیزی نیست جز تقلا برای تنفس مصنوعی به آشوب و تیز کردن قمه اوباش و اغتشاشگران.
جای شگفتی است کسانی که داعیه قانونمداری دارند با بهانهها و برخوردهای سیاسی و جناحی، قوانین کشور را زیر پا گذاشته و به بهانه اینکه جای خبرنگار یا دانشجو در زندان نیست و... به حمایت از آشوبگران و اراذل اجارهای میپردازند.
باید از آقای عبدالحمید پرسید: این که با سخنان تحریکآمیز شما، کف خیابان برای مردم عادی منطقه نا امن باشد، اما عناصر شرور، بهانه معرکه گیری و شرارت پیدا کنند، چه چیزی را عاید شما میکند؟ این طوری میخواهید برای زندگی مردم عادی دل بسوزانید؟
اگر در دو هفته گذشته مخاطب رسانههای فارسیزبان بیگانه بودید حتما به این نتیجه میرسیدید که جمهوری اسلامی آخرین روزهای خود را سپری میکند؛ اگر اخبار را فقط در شبکه اجتماعی اینستاگرام دنبال میکردید مطمئنا خودتان را برای ۴۸ ساعت پایانی رژیم آماده میکردید.
روزنامه کیهان در انتقادی تند نوشت: همه لیدرهای اغتشاشات باید پاسخگو باشند؛ حالا میخواهد یک استوری ناقابل همچون ایزدیار باشد یا خطدهی آشوب همچون کریمی و یا آتش بیار معرکه همچون مدیری.
آیا دستگاه قضا قصد برخورد با کسانی که بدون سند و با اهداف مغرضانه یا خودنمایی آرامش روانی جامعه را هدف میگیرند و مثلاً نظام را به دروغ به شکنجه یک دختر جوان متهم میکنند ندارد؟
جوان زورگیر اتوبان نیایش تهران به اعدام محکوم شد؛ درست مثل دو جوانی که در سال ۹۱ بعد از انتشار فیلم دزدیشان از شهروندی در خیابان ایرانشهر پایتخت، اعدام شدند.
در حالی که روزنامه کیهان سابقه حمله به فاطمه معتمدآریا را بارها در کارنامه خود دارد و یک بار هم او را پیرزن و سیاه نما خطاب کرده بود حالا با انتشار ویدئویی از این بازیگر به حمایت از این بازیگر برآمده است.
که آقای مهاجری بررسی کند و ببیند رویکردش کجا به انحراف رفته که رسانههای معاند انقلاب و دشمنان مرام و منش شهید بهشتی، از برخی مواضع آقای مهاجری و روزنامهاش ابراز ذوقزدگی میکنند و مو به مو بازتاب میدهند؟!
روزنامه کیهان در یادداشتی رسانههای منتقد یا مستقل را نفوذی دشمن و پلنگ تیزدندان خوانده و خواستار برخورد حداکثری با آنها شده است. معمولا پس از انتشار مقالههای شریعتمداری در کیهان، نهادهای مختلفی دست به کار میشوند تا به جزییات آن مطالب عمل کنند! آیا زمان برخورد حداکثری با رسانهها مستقل فرا رسیده است؟