تنها راه حکومت این است که خطوط قرمز خود را از دل مردم بیرون آورد. خطوط قرمز یعنی مواردی که عبور از آن جرم است. این باید به خواست مردم گره بخورد. جابهجا شدن آن نیز فراتر از قدرت من و شما است و باید به آن احترام گذاشت و آن را به رسمیت شناخت.
مطابق تبصره ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی، «زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انتظار عمومی ظاهر شوند، به حبس از ۱۰ روز تا دو ماه یا از ۵۰ هزار تا ۵۰۰ هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.»
عباس عبدی روزنامهنگار و فعال سیاسی اصلاح طلب نوشت:چرا اغلب امور بر مدار افراد و دخالتهای آنان میچرخد و جایگاه عملی هر فرد بالاتر از ضوابط و اختیارات مصوب قانونی است؟
مخالفتها با جشنواره کوچه در بوشهر چه معنایی دارد؟ ریشههای آن کجاست؟ چگونه باید آن را فهمید؟ جشنواره چند سالی به صورت عادی برگزار میشد، پس چرا امسال موجب حساسیت شده است؟
فعال سیاسی اصلاحطلب نوشت: «مسئله این است که از ابتدای دولت، ماشین دخالت نمایندگان در عزل و نصبها آغاز شد و در عمل دولت را زمینگیر کرد. این آقای رییسجمهور است که باید این مشکل را حل کند. در درجه اول با شفافیت کامل دخالت نمایندگان در عزل و نصبها و فشار به وزرا و استانداران را اطلاعرسانی کند.
عباس عبدی از رییسجمهور درخواست کرد گزارشی از اقدامات و برنامههای صداوسیما تهیه و نزد رهبری ارایه کند تا شرایط برای تغییرات در این سازمان رسانهای فراهم شود.
عباس عبدی فعال سیاسی، دور اول مذاکرات میان ایران و آمریکا را مهم ارزیابی و تاکید کرد: به نظر میرسد که به نوعی توافق درباره دستور ادامه مذاکرات دست پیدا کردهایم که اگر این تحلیل درست باشد، برداشتن گامهای بعدی سادهتر خواهد بود.
عبدی نوشت: در حوزه فرهنگ درخواست تخریب و تخلیه آرامگاه خیام یا بستن آرامگاه فردوسی را دادهاند. هنگامی که وضعیت به جایی میرسد که چنین تفکرات و پیشنهادهایی بر خلاف مسیر ملی جامعه داده میشود به معنای بنبست و ناامیدی کامل تندروها است.
فعال سیاسی اصلاحطلب نوشت: ناترازی انرژی در سال جاری به حدی رسید که همه را با ابعاد این فاجعه آشنا کرد. ریشه آن نیز سیاسی شدن حاملهای انرژی است. چرا یک کالا سیاسی میشود؟
گفتهاند که فساد را آقای رییسی و دولت او کشف کرده و این را امتیاز برای آن دولت دانستهاند و ظاهرا مردم بدهکار هم شدهاند، گویی وظیفه آن دولت کشف جرم بوده و نه انتصاب افراد توانمند و سالم و نیز سازمان دادن به ساختاری که اجازه ندهد چنین فاجعهای رخ دهد.
«مسئله استیضاح وزیر اقتصاد سیاسی است و نه اجرایی و حقوقی. پس این اقدامی ضد وفاق و ضد مبنای شکلگیری این انتخابات و آمدن پزشکیان بوده است. اگر پزشکیان میتواند ماجرا را به ۱۶ تیر برگرداند، قطعاً وفاق پیروز خواهد شد، و الّا باید نعش وفاق را برای تدفین بدرقه کرد.»
عباس عبدی، فعال سیاسی و تحلیلگر سیاسی اصلاح طلب، که تا چندماه پیش در صف حامیان ایده وفاق دولت پزشکیان بود، این روزها در صف منتقدان دولت قرار گرفته است و معتقد است؛ دُز انتقادی را باید بیشتر کرد، این به سود دولت و شخص پزشکیان هم است تا متوجه اثرات رفتار خود باشد.
فعال سیاسی اصلاحطلب با انتشار یادداشتی نوشت: پس از کشته شدن یک جوان دانشجو و سرقت لپتاپ و تلفن او، چند یادداشت در این باره نوشتم. خلاصه آنها این بود که تاکید بر مجازات و به ویژه اعدام، مسأله را حل نمیکند.
فعال سیاسی اصلاحطلب نوشت: برخی تصور میکنند که اگر کسی موافق روایت رسمی در رویداد کاخ دادگستری نباشد، حتماً به نوعی در صدد رفع مسئولیت از سوی سازمان تروریستی مجاهدین است یا در صدد مقابله با ساختار سیاسی است.
عباس عبدی فعال سیاسی گفت: نکته بسیار مهم اشتباه سیاستگذاران نظام رسانهای است که از کارکرد صداوسیما غافل هستند. آنان به خطا گمان میکنند که تلویزیون میتواند کارکرد هیات، مسجد و... را در ابعاد بزرگتری داشته باشد.
فعال سیاسی اصلاحطلب ضمن ابراز تأسف درباره خبر خودکشی روزنامهنگار و طنزپرداز ایرانی، نوشت: «وقتی خبر درگذشت خودخواسته ابراهیم نبوی را به من دادند، خشکم زد.»
فعال سیاسی اصلاحطلب اتفاق روی داده در فرودگاه مهرآباد را جلوهای واقعیت اجتماعی و جایگاه روحانیت دانسته و معتقد است «این نحوه پاسخ دادن یا ندادن نشانه جایگاه سیاسی و قدرت اجتماعی روحانیت در جامعه است، چرا که آنان به درستی میدانند، ارزشهایی که منتسب به آن هستند در فضای عمومی با استقبال مواجه نمیشود و کمنفوذ است.
با قاطعیت باید گفت ضعیفترین و ناکارآمدترین نهادهای اصلی کشور، نهاد رسانهای بهویژه صداوسیما است. گرچه اغلب نهادهای جامعه بهطور نسبی دچار ضعف و ناکارآمدی شدهاند، ولی صداوسیما در قعر این مجموعه قرار دارد. علت اصلی نیز به غلبه رویکرد روایتمحوری و محدود بودن تعداد مخاطبان اصلی آن برمیگردد.