ترس از بیکاری دیگر فقط دغدغه جوانان جویای کار نیست؛ متولدین دهه‌های ۶۰ و ۷۰، پس از سال‌ها حضور در بازار کار، همچنان با نگرانی از تعدیل و آینده نامعلوم شغلی زندگی می‌کنند.
زندگی زن‌هایی که از همسر خود جدا شده‌اند، بدسرپرست یا سرپرست خانوار هستند یا به علت بیکاری و خانه‌نشینی همسر در خرج خانه کمک می‌کنند، متفاوت از آن چیزی است که اغلب درباره زن‌ها در جامعه یا شبکه‌های مجازی نمایش داده می‌شود.
اگرچه آمار دقیق و تفکیک‌شده‌ای از نرخ بیکاری و مشارکت اقتصادی زنان در شهرستان‌های سقز و بوکان در دسترس نیست، اما شاخص‌های اقتصادی در سطح استانی، تصویری از فشار معیشتی موجود ارائه می‌کنند. بر اساس اعلام مرکز آمار ایران در بهار ۱۴۰۵، استان کردستان با شاخص فلاکت بیش از ۱۱۱ درصد و آذربایجان غربی با شاخصی حدود ۱۰۴ درصد، در میان استان‌های دارای بالاترین میزان شاخص فلاکت قرار داشته‌اند.
وقتی بحران وارد بازار کار می‌شود، ممکن است زن شغلش را از دست بدهد، مدتی دنبال کار بگردد و بعد اساساً از جست‌وجوی کار خارج شود یعنی بیکاری مضاعف زنان؛ یک‌بار بیکاری از شغل و بار دوم حذف تدریجی از بازار کار
درحالی که اقتصاد ایران هنوز از شوک‌های جنگ، رکود و اختلال طولانی‌مدت اینترنت خارج نشده، نشانه‌های تازه‌ای از «زنانه شدن فقر» و گسترش بیکاری در میان زنان کارگر آشکار شده است
کد خبر: ۳۶۴۸۴۴ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۲/۲۷
گزارش اقتصاد۲۴ از بحران اشتغال پس از جنگ در گفت‌و‌گو با حاج‌اسماعیلی:
طبق اعلام معاون وزیر کار، جنگ ۴۰ روزه منجر به بیکاری ۲ میلیون نفر در ایران شده است، اما حمید حاج‌اسماعیلی، فعال کارگری، در گفت‌و‌گو با اقتصاد ۲۴ تأکید می‌کند که با احتساب پلتفرم‌ها، فضای مجازی و بازار غیررسمی، تعداد واقعی بیکاران به ۳ تا ۴ میلیون نفر می‌رسد و دولت تاکنون برای این گروه‌ها برنامه حمایتی نداشته است.
براساس گزارش جدید مرکز آمار ایران، از هر ۷ زن جویای کار، یک نفر موفق به یافتن شغل نمی‌شود، درحالی‌که این نسبت برای مردان حدوداً یک نفر از هر ۱۶ نفر است.
نرخ بیکاری مردان در مقاطع تحصیلی روندی کاهشی داشته است؛ از ۶.۲٪ در کارشناسی به ۲.۶٪ در کاردانی و کمتر از ۱٪ در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری رسیده است.در میان زنان، بیکاری در تمامی مقاطع به‌مراتب بالاتر بوده است.
بسیاری از زنان در شرایطی که تحت آزار و خشونت خانگی هستند به دلیل عدم امکان دسترسی به شغل و استقلال مالی گاه تا پای جان و از دست دادن حق حیاتشان، زندگی همراه با خشونت را تحمل می‌کنند. همچنین در موارد زیادی دلیل عدم گزارش خشونت در محل کار، به دلیل ترس از دست دادن شغل توسط زنان بوده است. در واقع عدم استقلال مالی به خصوص در کشور‌هایی همچون ایران یکی از عواملی است که زن به زندگی تحت خشونت خانگی ادامه می‌دهد.
از جمعیت فعال ۲/ ۲میلیون نفری زنان فارغ‌التحصیل، ۳/ ۲۱درصد بیکار و ۸/ ۷۸درصد شاغل هستند. در مقایسه با نرخ بیکاری ۸/ ۶درصدی مردان و ۸/ ۱۴درصدی زنان در کل کشور، نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی نسبت به کل کشور بیشتر است.
رئیس کانون ملی زنان بازرگان ایران می‌گوید: جایگاه و سهم رشد اقتصادی که زنان بازرگان آن را به سختی کسب کرده بودند امروز با قطع اینترنت به راحتی از دست می‌دهند.