همزمان با تحولات سیاسی در آمریکا و اسرائیل، تهران تغییر دولت‌ها را تضمینی برای پایان تقابل نمی‌داند و خود را برای احتمال ازسرگیری جنگ آماده می‌کند. ارسال نامه جی‌دی ونس و میانجیگری قطر نشانه‌هایی از تلاش برای احیای دیپلماسی است؛ بااین‌حال، اختلاف بر سر برنامه هسته‌ای، تحریم‌ها، محاصره دریایی و مدیریت تنگه هرمز، در کنار بی‌اعتمادی متقابل، چشم‌انداز توافق پایدار را با ابهام مواجه کرده است.
تهران حاضر نیست زیر فشار نظامی از شروط خود عقب‌نشینی کند و واشنگتن نیز باید بسنجد که آیا دور تازه حملات می‌تواند دستاوردی فراتر از هزینه‌های جنگ قبلی داشته باشد؟ ۷۲ ساعت آینده تعیین‌کننده است.
منوچهر متکی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، درباره‌ی شنیده‌ها پیرامون کنار گذاشته شدن محمدباقر قالیباف از ساختار تصمیم‌گیری برای مذاکرات تاکید کرد که نقش آفرینی جدی آقای قالیباف پس از انتصاب محسن رضایی به عنوان دبیر شعام حاکی از آن است که این شنیده‌ها شایعه‌ای بیش نیست.
محسن رضایی: دیپلماسی اخیر بیش از یک ماه است که شروع شده است، آمریکایی‌ها اصرار به مذاکره دارند، اما ما گفتیم مذاکره‌ای با شما نداریم و اعلام کردیم تا شروطمان عمل نشود نه تنگه باز می‌شود و نه مذاکره می‌کنیم.
محسن رضایی گفت نامه ونس را مطالعه کرده و هنوز پاسخی به آن نداده است. به گفته او، لحن طرف مقابل کاملاً تغییر کرده و این «علامت خوبی» است. رضایی افزود: «ملت ایران پیروزی خود را تثبیت کرده است.»
«یوهان وادفول» وزیر امور خارجه آلمان مدعی شد که به باور «اکثریت کشورهای گروه ۲۰»، ایران برای دستیابی به راه‌حلی جهت پایان دادن به درگیری‌ها با آمریکا وارد مذاکره شود.
یک مقام مطلع از مذاکرات مدعی شد که میانجی‌های قطری پیش‌نویس توافق جدیدی را برای پایان دادن به جنگ با ایالات متحده و اسرائیل به ایران ارائه کرده‌اند؛ اما یک مقام ارشد ایرانی اظهار داشت که دوحه تنها ایده‌هایی غیرقابل‌قبول مطرح کرده که نمی‌توان آن‌ها را یک «پیشنهاد» دانست.
در تازه‌ترین تحرک دیپلماتیک برای پیشبرد مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا، قطر پیش‌نویس جدیدی از توافق را به تهران ارائه کرده است؛ پیشنهادی که قرار است ایران تا پایان هفته درباره آن پاسخ دهد.
برخی منابع اطلاعاتی متن‌باز (OSINT) از پرواز دو فروند هواپیما از ریاض و دمشق به مقصد تهران خبر داده‌اند؛ پرواز‌هایی که به گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال برگزاری دومین نشست در پایتخت ایران دامن زده است.
در شرایطی که مسیرهای میانجیگری میان تهران و واشنگتن همچنان فعال است، اختلاف بر سر ترتیب تعهدات و فقدان تضمین‌های معتبر، چشم‌انداز توافق را با ابهام مواجه کرده است. همزمان، سایه محاسبات انتخاباتی در امریکا و اسراییل بر سناریوهای احتمالی اقدام نظامی ادعایی، ضرورت ارزیابی دقیق میان فرصت‌های دیپلماتیک و خطر تشدید تنش را برجسته‌تر کرده است.