همزمان با افزایش ابهامها در روند مذاکرات، منابع آگاه از آمادهسازی گزینههای نظامی گسترده از سوی پنتاگون علیه ایران خبر میدهند؛ سناریوهایی که از عملیات زمینی در عمق خاک ایران تا یک کمپین بمباران وسیع را در بر میگیرد.
اختلال در تنگه هرمز، جنگ نظامی را به یک بحران اقتصادی جهانی تبدیل کرده؛ از پمپبنزینهای آمریکا تا کارخانههای شرق آسیا، همهچیز به این شاهرگ حیاتی گره خورده است.
نقطه ثقل چالشهای اخیر در تنگه هرمز، اختلاف نظر مبنایی بر سر دو کنوانسیون ۱۹۵۸ و ۱۹۸۲ حقوق دریاهاست. ایالات متحده و بسیاری از کشورهای غربی با استناد به کنوانسیون ۱۹۸۲، معتقد به عبور ترانزیتی هستند، اما لبه تیز تیغ حقوقی ایران، استناد به وضعیت عبور بیضرر بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۸ است.
در تلاطم بحرانهای منطقهای، صیانت از جزایر سهگانه از یک وظیفه حاکمیتی به یک میثاق ملی بدل شده است. بازخوانی پرونده ابوموسی و تنبها در کنار واکاوی اشغال تاریخی جزایر «آریایی»، «زرکوه» و «ارزنه»، نشاندهنده لزوم عبور از دیپلماسی سکوت به سمت استراتژی بازدارندگی فعال در خلیجفارس است.
در حالی که جنگ خاورمیانه وارد سومین هفته خود میشود، زمزمههایی از احتمال بهکارگیری مینهای دریایی، سلاحی قدیمی اما همچنان کارآمد در جنگهای نامتقارن، به گوش میرسد. این ابزار جنگی، با وجود هزینهی پایین، خطری جدی و تأیید نشده را برای منطقه به همراه دارد.
در میان ناآرامیهای جهانی، نام «تنگه هرمز» بیش از پیش بر سر زبانهاست. اما آیا تا به حال به معنای عمیق این نام، ریشه در فرهنگ ایرانی و حکمت اهورامزدا، اندیشیدهایم؟ این تنگه نه تنها یک گلوگاه استراتژیک، بلکه نمادی از «چارهگری» در برابر بحران است.
سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا گفت: نیروهای مسلح ایران با همکاری کشورهای منطقه، قادر به تامین امنیت خلیج فارس هستند و کشورهای فرامنطقهای حق دخالت در این حوزه را ندارند.
اسماعیل کوثری نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه ایالات متحده باید به صورت کامل از منطقه خارج و پایگاههای نظامی خود را تعطیل کند، گفت: ایران تنگه هرمز را رها نخواهد کرد، کنترل تنگه هرمز پس از این با ماست و وضعیت آن به پیش از جنگ باز نخواهد گشت.