وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرده شرکتهایی که برای عبور از تنگه هرمز عوارض پرداخت کنند، ممکن است با خطر تحریم روبهرو شوند؛ هشداری که در میانه کاهش شدید تردد کشتیها صادر شده است.
به گفته کارشناسان بهروزرسانی مدلهای هوش مصنوعی که وسایل نقلیه زیر آب بدون سرنشین (UUV) نیروی دریایی را برای تشخیص مینهای جدید یا مینهای قبلاً دیده نشده نیرو میدهند، میتواند تا شش ماه طول بکشد.
طبق دادههای ردیابی کشتیها که توسط بلومبرگ گردآوری شده، صبح پنجشنبه یک نفتکش مرتبط با ایران در حال ورود به خلیج فارس مشاهده شده و تاکنون هیچ خروجی برای امروز ثبت نشده است.
روزنامه گاردین انگلیس در گزارشی نوشت: مذاکرهکنندگان سابق برجام معتقدند که بستن تنگه هرمز که پیشتر ایران تمایلی به انجام آن نداشت معادلات را تغییر داده است. به گفته یکی از آنها، این اقدام به ایران ابزاری داده که حتی از سلاح هستهای هم کارآمدتر است.
محمود خاقانی، کارشناس انرژی، در گفتوگو با اعتماد آنلاین گفت: ادعای ترامپ مبنی بر «انفجار مخازن نفت ایران در سه روز آینده» نه هشدار فنی، بلکه جنگ روانی است. منظور ترامپ از انفجار، پر شدن ظرفیت مخازن و افت تولید است.
به دنبال کاهش عبور و مرور از تنگه هرمز و کاهش شدید خوراکهای وارداتی پتروشیمیها، افزایش هزینههای تولید در پتروشیمیهای آسیایی رخ داده است. آنطور که آژانس بینالمللی انرژی گزارش داده، بسیاری از واحدها ناچار شدهاند تولید خود را بین ۱۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهند.
براساس گزارش کپلر، روز گذشته تنها ۷ شناور از تنگه هرمز عبور کردند که ۵ شناور مرتبط با ایران بودند. تردد در تنگه هرمز همچنان در سطح بسیار پایینی نسبت به قبل از آغاز تجاوز نظامی آمریکا به ایران قرار دارد. عبور کشتیهای مرتبط به ایران نشان میدهد تنگه هرمز همچنان تحت کنترل ایران است.
تنگه هرمز نهتنها برای کشورهای منطقه، بلکه برای کل اقتصاد جهانی اهمیت حیاتی دارد. امنیت و باز بودن این مسیر، یکی از عوامل کلیدی ثبات در بازارهای انرژی و تجارت بینالمللی محسوب میشود.
آبراه استراتژیک هرمز تحت کنترل ایران قرار گرفته است. نیروی دریایی سپاه از چند نوع ابزار و روش برای بازگرداندن، توقف یا توقیف کشتیهایی استفاده میکند که به دلایل مختلف مجوز عبور ندارند.
قبل از جنگ تنگه هرمز تقریبا ۲۵ درصد از نفت و بیش از ۲۰ درصد از گاز طبیعی جهان را از طریق دریا حمل میکرد. عربستان، عراق، امارات و قطر بیشترین وابستگی به تنگه هرمز برای صادرات نفت را دارند.
برخلاف تصور عمومی تدوین این طرح تنها برای نوعی از پاسخگویی نظامی در میانه جنگ نیست بلکه نوعی طراحی برای مدیریت همهجانبه یک شاهراه جهانی است. شاید با همین پیش فرض نیز ماده یک طرح بیش از هر جای دیگری نشان از تلاش برای قانونی کردن این تصمیم و نگاه است.