رئیس‌جمهوری آمریکا در شبکه اجتماعی تروث‌سوشال با تکرار ادعا‌هایش و در پیش گرفتن رویکرد فشار و دیپلماسی زور ادعا کرد: تنگه هرمز باز است و چه با ایران و چه بدون ایران، این تنگه باز خواهد ماند. آمریکا محاصره بنادر ایران را بار دیگر اعمال خواهد کرد.
گزارشگر فوربس درباره تاثیرات مخرب جنگ برای مردم و محیط‌زیست نوشته بود: «جنگ معمولا از نظر سیاست، استراتژی نظامی یا حقوق بشردوستانه مورد‌بحث قرار می‌گیرد، اما موضوع مهم دیگری که کمتر مورد‌توجه قرار می‌گیرد، چگونگی تاثیر درگیری‌های مسلحانه بر محیط‌زیست، به ویژه جو است.
جنوب ایران امروز تصویر واقعی بحران را نشان می‌دهد و برای مردم بندرها، صیادان، لنج‌داران و کسبه بازارهای ساحلی، تفاوت چندانی ندارد که سیاستمداران این وضعیت را «تنش»، «عملیات محدود»، «نقض تفاهم» یا «دفاع مشروع» بنامند. آنچه آنان می‌بینند، صدای انفجار و آسیب به زیرساخت‌ها و نااطمینانی نسبت به فرداست
آنچه تاکنون از مرحله سوم جنگ دیده می‌شود، تفاوت‌هایی مهم با دو مرحله پیشین دارد. حملات به صورت تدریجی گسترش یافته، دامنه اهداف تغییر کرده، اسرائیل فعلاً در حاشیه قرار گرفته و در مقابل، نقش کشور‌های منطقه پررنگ‌تر شده است.
رییس جمهور آمریکا ادعا کرد: از این پس ایالات متحده با عنوان نگهبان تنگه هرمز شناخته خواهد شد و افزود برای تأمین امنیت این آبراه، همه هزینه‌های این مأموریت باید جبران شود.
فعالان بازار امیدوار بودند بورس وارد دوره‌ای تازه از رونق شود، اما بازگشت تنش‌های سیاسی ورق را برگرداند؛ سرمایه‌ها عقب نشستند و شاخص‌ها دوباره در مسیر نزولی قرار گرفتند.
درگیری مستقیم ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای تازه شده است؛ مرحله‌ای که در آن حملات متقابل، تهدید به محاصره دریایی و تشدید تنش در تنگه هرمز، احتمال گسترش جنگ را بیش از هر زمان دیگری افزایش داده است. اکنون این پرسش مطرح است که آیا منطقه به سمت یک رویارویی فراگیر می‌رود یا هنوز راهی برای بازگشت به دیپلماسی باقی مانده است؟
در پی نقض بندهای تفاهم‌نامه، ایران مجموعه‌ای از اهرم‌های اقتصادی و نظامی خود -از انسداد تنگه هرمز تا هدف قرار دادن مواضع زیرساختی، لجستیکی و کنترل دریایی آمریکا در منطقه - را فعال کرد.