چارلز سوم، پادشاه کنونی بریتانیا و چهاردهمین قلمرو مشترکالمنافع، در تاریخ ۱۴ نوامبر ۱۹۴۸ در کاخ باکینگهام لندن چشم به جهان گشود. او به عنوان نخستین فرزند شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرا، و ملکه الیزابت دوم، از همان آغاز نقشی محوری در تاریخ سلطنت بریتانیا داشت. چارلز در چهارسالگی، با به سلطنت رسیدن مادرش در سال ۱۹۵۲، به وارث بلافصل تاج و تخت تبدیل شد و این عنوان را برای هفت دهه، طولانیتر از هر فرد دیگری در تاریخ بریتانیا، حفظ کرد. او در سال ۱۹۵۸ همزمان با ولیعهدی، لقب شاهزاده ولز را دریافت کرد، اما به دلیل سن کم، مراسم رسمی اعطای این عنوان در سال ۱۹۶۹ برگزار شد.
برخلاف سنت دیرینه خانواده سلطنتی که فرزندان را به آموزش نظامی میفرستادند، چارلز راهی متفاوت را برگزید. او نخستین وارث تاج و تخت بود که مدرک دانشگاهی گرفت؛ ابتدا از کالج ترینیتی کمبریج در رشته تاریخ، مردمشناسی و باستانشناسی فارغالتحصیل شد و سپس در همان دانشگاه موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد گردید. چارلز در طول زندگی خود پیش از پادشاهی، وظایف رسمی بسیاری را به نیابت از مادرش بر عهده داشت و بنیاد پرنس تراست را در سال ۱۹۷۶ تأسیس کرد؛ سازمانی خیریه که تا امروز به حمایت از جوانان آسیبپذیر ادامه میدهد. او همچنین حامی، رئیس یا عضو بیش از ۴۰۰ مؤسسه خیریه و فرهنگی دیگر بوده و ریاست کالج سلطنتی موسیقی لندن را بر عهده دارد.
دیدگاههای خاص چارلز در زمینه معماری و حفظ ساختمانهای تاریخی، توجه بسیاری از معماران و منتقدان بریتانیایی را به خود جلب کرده است. او از سال ۱۹۹۳ بر ایجاد شهرک تجربی پاوندبری، مبتنی بر ایدههای خود در مورد طراحی شهری و اجتماع، نظارت داشته است. چارلز که خود را یک طرفدار سرسخت محیط زیست میداند، به طور آشکار درباره مسائلی چون کشاورزی زیستی و گرمایش جهانی سخن گفته و جوایزی از گروههای زیستمحیطی دریافت کرده است. با این حال، حمایت او از پزشکی جایگزین، به ویژه هومئوپاتی، با انتقادهایی مواجه شده است. او همچنین نویسنده یا همکار در تألیف چندین کتاب است.
چارلز نخستین بار در سال ۱۹۸۱ با لیدی دایانا اسپنسر، که بعدها شاهدخت دایانا نام گرفت، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو پسر به نامهای ویلیام و هری بود. اما زندگی مشترک آنان با تنش همراه بود و سرانجام در سال ۱۹۹۶ به طلاق انجامید. یک سال بعد، دایانا در سانحه رانندگی در پاریس درگذشت. چارلز سرانجام در سال ۲۰۰۵ با کامیلا پارکر بولز، که اکنون ملکه همنشین بریتانیاست، ازدواج کرد. سرانجام در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲، با درگذشت ملکه الیزابت دوم، چارلز در سن ۷۳ سالگی به عنوان دیرپاترین وارث بلافصل تاریخ بریتانیا، بر تخت پادشاهی نشست و دوران تازهای در تاریخ سلطنت این کشور آغاز شد.