ارنست هولتسر کارمند دولت بریتانیا برای مدیریت تلگرافخانه اصفهان بود. پس از پایان ماموریتش، بهقدری از اصفهان خوشش میآید که تصمیم میگیرد در اصفهان بماند و با یک دختر ارمنی اصفهانی ازدواج میکند. دوربین به دست میگیرد و شروع به عکاسی میکند. نزدیک به سی سال در اصفهان زندگی میکند. بیشتر تصاویر او مربوط به اصفهان هستند. عاقبت هم در همین محله جلفا اصفهان میمیرد و در آرامستان ارامنه اصفهان دفنش میکنند. برخی از عکسهایش از اماکن مختلف بهویژه بناهای زیبای اصفهان نشان از ذوق و قریحه او در عکاسی است. در عکسهای او عموماً قاببندی و عناصر تصویر جذاب و چشمنواز است. مثلاً پرسپکتیوی از مسجد شیخ لطفالله گرفته که فوقالعاده است و هنوز عکاسان معاصر از کار او الهام میگیرند.
بازسازی خانههای قدیمی و حفاظت از آنها را نباید صرفا به عنوان راهی برای جذب گردشگر نگاه کرد؛ این خانهها میراث ملموس و شگفتانگیزی از سنت درخشان معماری ایرانی هستند که اگر از میان بروند، بخشی از فرهنگ ما نیز همراه آنها از میان خواهد رفت. خانۀ گازرگاه یزد نمونهای از این میراث ارزشمند است که خوشبختانه به شکلی مناسب مورد بازسازی و حفاظت قرار گرفته است. در یکی از کوچههای اصیل محله گازرگاه یزد، خانه تاریخی گازرگاه بهعنوان نمونهای برجسته از معماری دوران قاجار و هنر سنتی ایرانی خودنمایی میکند. این خانه در طول سالها دستخوش تغییرات بسیاری شده و به سه بخش مجزا تقسیم شده است. بخش مرکزی این خانه، که هماندازه با دو بخش دیگر است، با طراحی دقیق خود هماهنگی زیبایی با هویت اشرافی این محله دارد و تلاش میکند از نظر ظرافت و جزئیات، از بناهای اطراف پیشی بگیرد.
تصویر از طاووس عمارت گلستان که در سال ۱۲۷۴ شمسی و یکسال قبل از مرگ ناصرالدین شاه گرفته شده است. آقانجف از خدمتکاران دربار و آغامحمدخان از خواجههای دربار نیز در تصویر دیده میشوند.
جشن تولد ناصرالدین میرزای ناصری نوۀ ناصرالدین شاه و پسر کوچک مظفرالدین شاه در حرمسرای مظفری. ناصرالدین میرزای ناصری در زمان سلطنت احمدشاه به عنوان والی خراسان منصوب شد و در دوران پهلوی نیز یک بار به نمایندگی مجلس برگزیده شد
این نقاشی از ژان دیولافوا درسال ۱۸۸۱. م است که تنها سند ازا ین بنا می باشد. کاخ آینه خانه که در مجاورت زایندهرود احداث شده بود، در دورهٔ حکومت ظلالسلطان (دوره قاجار) در اصفهان، تخریب شد.
مراسم سلام نوروزی ناصرالدین شاه مربوط به نوروز سال ۱۲۶۹ شمسی است و در تصویر دوم ناصرالدین شاه بر روی تخت نشسته و از پشت عینکش به یکی از درباریان که در مراسم سلام به حضور شاه رسیده است نگاه میکند.
احمدشاه قاجار و ولیعهدش محمد حسن میرزا که در سمت راست او دیده میشود، در یک مراسم رسمی حضور پیدا کردهاند. چند قدم آنطرفتر رضاخان سردار سپه ایستاده است.
"مارچینو" یکی از سیاحانی که در سال ۱۹۱۸ از ایران دیدن کرده است. او در کتاب خاطرات خود مینویسد: من با چشمان خود جنازه گدایانی را دیدم که از گرسنگی و بینوایی در میادین عمومی پایتخت افتاده بودند. با این همه، اما معلوم نیست که کثرت گدایان و دراویش و فقر و گرسنگی باعث این سوژه یابی آنتوان شده یا شمایل متفاوت این قشر سوژه مناسبی از نگاه عکاس تلقی میشده است.
باغبانباشی با لباس ژاپنی، باغبانباشی (که به دلیل شغل باغبانی پدرش به این لقب خوانده میشد) در بین زنان ناصرالدین شاه به زیبایی معروف بود و شاه نیز توجه ویژهای به او داشت.
این عکسهای دوران قاجار را که اکنون بیش از صد سال از ثبت شدن آنها میگذرد، میتوان بارها و بارها تماشا کرد و هر بار چیزهای تازهای در آنها دید؛ از جزییات لباسها و چهرهها گرفته تا هر چیز دیگری که در طول این یک قرن و اندی دچار تغییرات فراوان شده است.
مراسم عروسی عزیزالسلطان و دختر ناصرالدین شاه در عمارت بهارستان، سال ۱۲۷۳ شمسی؛ غلامعلی خان عزیزالسلطان که در سال ۱۲۵۷ شمسی به دنیا آمده بود، برادرزادۀ یکی از همسران ناصرالدین شاه و از محبوبترین اشخاص دربار در نزد او بود. عزیزالسلطان در ۱۶ سالگی با دختر شاه ازدواج کرد. در این عکس عزیزالسلطان در میانۀ تصویر دیده میشود.
سردر الماسیه یا باب همایون ورودی کاخ گلستان از سمت شمال بود و به همین دلیل خیابان کوتاهی که به آن منتهی میشد هنوز هم به عنوان باب همایون شناخته میشود. در این عکس این ورودی زیبا در یک روز برفی به تصویر کشیده شده است.
این عکسهای دوران قاجار را که اکنون بیش از صد سال از ثبت شدن آنها میگذرد، میتوان بارها و بارها تماشا کرد و هر بار چیزهای تازهای در آنها دید؛ از جزییات لباسها و چهرهها گرفته تا هر چیز دیگری که در طول این یک قرن و اندی دچار تغییرات فراوان شده است.
بنای معین التجار از بناهای تاریخی و به عبارتی، از قدیمیترین کاروانسراهای شهر اهواز به شمار میرود که احداث آن به عصر قاجار و دوره سلطنت ناصرالدین شاه بازمیگردد. مالک این اثر تاریخی ارزشمند برخلاف تصور برخی از افراد، از خانوادههای معروف اهواز نبود؛ بلکه به تاجر ثروتمند و بانفوذ اهل بوشهر به نام «حاج محمد تقی بوشهری» ملقب به «معین التجار» و مشهور به «حاج محمد دهدشتی» تعلق داشت که بعدها و در دوره پهلوی اول، نماینده مردم بوشهر در مجلس شورا شد. این بنا در حاشیه رود کارون قرار دارد و روزگاری محل داد و ستد بازاریان و تجار بوده است.
در اینجا عکسهایی از مظفرالدین شاه قاجار را در دورههای مختلف زندگی و در احوالات مختلف ملاحظه خواهید کرد. مظفرالدین شاه پنجمین شاه سلسلۀ قاجار بود که پس از چهل سال ولیعهدی در سال ۱۲۷۵ شمسی بر تخت نشست و ده سال حکومت کرد. مهمترین رویداد دوران سلطنت او را شاید بتوان اوجگیری نهضت مشروطهخواهی و امضای فرمان مشروطیت دانست.
تحفه گل (تیفه گل) یکی از زنان کرد (کرمانج) خراسان است که رشادتهای او درمبارزه با بیگانگان و متجاوزان به کشورمان در دوره قاجار، دستمایه بسیاری از داستانها و مایه مباهات زنان این مرزوبوم شده است.
این سردار بزرگ زن ایرانی در دوره ناصرالدین شاه قاجار به مدت ۴۰سال در مرزهای شمالی خراسان (شیروان) در مقابل روسیه تزار جانانه مقاومت کرد.
ناصرالدین شاه در حاشیۀ این عکس نام برخی از حاضران در تصویر را نوشته و بالای سر زنی که چتر در دست دارد نوشته: «تحفهگل میخندد».
ناصرالدین شاه در حاشیۀ این عکس و بالای سر کودک سیاهپوست نوشته است: «محبوب انیسالدوله». انیسالدوله سوگلی حرمسرای ناصرالدین شاه بود که خودش صاحب فرزند نشده بود.