فرماندار لوئیزیانا و نماینده ویژه دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در امور گرینلند مدعی شد این جزیره دانمارکی می تواند در کاهش قیمت های انرژی در بحبوحه جنگ ایران نقش داشته باشد.
سفر ترامپ به چین فقط یک دیدار دیپلماتیک نبود؛ رئیسجمهور آمریکا این بار با مدیران بزرگترین شرکتهای فناوری، مالی و صنعتی جهان وارد پکن شد تا شاید میان جنگ فناوری و نیازهای اقتصاد جهانی، نوعی آتشبس موقت برقرار کند. اما آیا واشنگتن و پکن واقعا به سمت همکاری میروند یا جهان فقط وارد مرحله تازهای از «رقابت کنترلشده» شده است؟
جیدی ونس، معاون رئیسجمهوری آمریکا، در اقدامی خانوادگی دو فرزندش را به آتاق بیضی کاخ سفید برد؛ حضوری که توجه رسانهها و کاربران شبکههای اجتماعی را جلب کرد.
مشاور ارشد کرملین درباره جنگ اوکراین و روسیه گفت که تماسهای فعال تلفنی میان دو طرف ادامه دارد و ابتکار آتشبس پیشنهادی دونالد ترامپ نیز از سوی روسیه مورد حمایت قرار گرفته است.
پکن در آستانه یک دوئل دیپلماتیک سرنوشتساز قرار گرفته است. سفر عراقچی و دیدار قریبالوقوع ترامپ و شی، معادلهای چندلایه را شکل داده که ایران را به یکی از کلیدیترین متغیرهای آن بدل کرده است.
منابع مطلع گفتهاند سبک کاری تهاجمی و تمایل شدید دستیار ارشد ترامپ به خودنمایی باعث نارضایتی دیگر مشاوران ارشد شده و همین موضوع در کنار گذاشتن او نقش داشته است.
ترامپ با بهرهگیری از تکنیکهای پوپولیسمِ راستگرا و بازتعریف مفاهیم هویت ملی، توانست به صدای معترضانی تبدیل شود که خود را بازندگان فرآیند جهانیشدن میدیدند. در این چارچوب، ویژگیهای فردیاش، ابزاری برای درهمشکستن هنجارهای زمخت سیاسی شد.
تنگه هرمز بار دیگر به نقطه تمرکز تنشهای ایران و آمریکا تبدیل شده است؛ همزمان با مطرح شدن طرح جدید مجلس برای «محدودسازی تردد ناوگان کشورهای متخاصم»، دونالد ترامپ هم به افزایش فشار دریایی تهدید کرده و از محاصره دریایی میگوید؛ کشورهای مختلف به این وضعیت واکنش نشان دادهاند و به نظر میرسد که در یکی از حساسترین مراحل این رقابت ژئوپلیتیکی قرار داریم.
ارزیابیها حاکی از آن است که این پیشنهاد پس از تشدید بحران در منطقه و بروز مشکلات جدی برای نیروهای نظامی آمریکا درپی برآورد نادرست از توان نظامی جمهوری اسلامی ایران، صورت گرفته است.
آمریکاییها باید مکثی کنند و بپذیرند که هیچ منفعت حیاتی بزرگی برای آمریکا در خاورمیانه در معرض خطر نیست. در مقابل، وضعیت با چین هم حساستر است و هم اهمیت بیشتری دارد.
گزارش جنجالی والاستریت ژورنال از تعیین ضربالاجل ۶ هفتهای توسط ترامپ برای پایان جنگ، معادلات میدان را بههم ریخته؛ اولتیماتومی که بیش از آنکه نشانه صلح باشد، بوی نگرانی از اقتصاد و افکار عمومی آمریکا میدهد.