قیمت یک قلم ساده دارویی در ایران در یک سال جهش هفتبرابری کرده است؛ قطره اشک مصنوعی که ترکیبی جز آب و نمک استریل ندارد، پارسال حدود ۱۵ هزار تومان قیمت داشت و این هفته با قیمت ۱۰۷ هزار تومان به دست مصرفکننده رسیده است.
قائممقام رئیس هیئتمدیره نظام پزشکی تهران بزرگ هشدار میدهد اگر روند فعلی تأمین ارز، مواد اولیه و هماهنگی دستگاهها ادامه یابد، وضعیت دارو طی یکی دو ماه آینده بدتر خواهد شد.
انتشار ویدئویی درباره ادعای فروش یک داروی ضدافسردگی در مطب پزشک با قیمتی چند برابر داروخانه، واکنشهایی در فضای مجازی به دنبال داشته است؛ ادعایی که سازمان نظام پزشکی ضمن تأکید بر ضرورت بررسی مستند، فروش دارو در مطب را طبق مقررات انتظامی ممنوع اعلام میکند.
رئیس سازمان تعزیرات حکومتی با اشاره به افزایش پروندههای گرانفروشی دارو گفت: از ابتدای سال ۱۴۰۵، ۳۲ پرونده در این حوزه وارد شده و ۳۴ پرونده مختومه شده است؛ وی تأکید کرد قیمت بسیاری از داروها در سامانه «تیتک» بهروز میشود، اما روی بستهبندی درج نمیشود.
کمبود دارو از نسخههای خاص عبور کرده و حالا بعضی بیماران برای تهیه داروهای معمولی هم چند داروخانه را میگردند؛ روایتی که پشت آن از اختلال تولید و توزیع تا کمبود نقدینگی و حتی اولویتبندی موجودی داروخانهها دیده میشود.
یک داروساز با اشاره به کمبود دارو در شبکه رسمی، از افزایش چشمگیر نقش دلالان در بازار دارویی خبر داد و گفت دارویی که بیمار میتواند با نسخه و بیمه با چندصد هزار تومان تهیه کند، گاهی در بازار غیررسمی با قیمتهای چندمیلیونی فروخته میشود و این معضل، سلامت بیماران را با خطر جدی روبهرو کرده است.
یک داروساز میگوید: «امروز بخش قابل توجهی از داروهای کمیاب به جای اینکه در داروخانه موجود باشد و در اختیار بیماران قرار بگیرد، در دست دلالان است. این یعنی دارو از یک جایی نشت پیدا میکند و به دست واسطهها میرسد.»
یکی از مهمترین چالشهای صنعت داروی کشور، وابستگی قابل توجه به واردات مواد مؤثره دارویی است. هرگونه نوسان نرخ ارز، محدودیتهای بانکی، مشکلات حملونقل یا تأخیر در ثبت سفارش میتواند تولید بسیاری از داروها را مختل کند.
فعالان صنعت دارو با اشاره به فشار فزاینده هزینههای تولید در صنعت دارو، مهمترین عوامل افزایش قیمت دارو را حذف ارز ترجیحی، جهش نرخ ارز، رشد هزینه مواد اولیه و بستهبندی، افزایش دستمزدها، هزینههای مالی و آثار جنگ بر زنجیره تامین عنوان میکنند.
افزایش همزمان قیمت و کمبود دارو، بازار سلامت کشور را در وضعیتی بیسابقه قرار داده است؛ وضعیتی که در آن داروهای عمومی نیز از جهش قیمتی مصون نماندهاند و فاصله میان توان خرید مردم و هزینه درمان هر روز بیشتر میشود.
تورم گروه بهداشت و درمان پس از ثبت نرخهای ۱۵.۶ و ۲۳.۱ درصدی در فروردین و اردیبهشت، در خرداد به ۸.۶ درصد رسید. این آمار بیانگر فشاری مضاعف بر معیشت خانوار است.
سخنگوی وزارت بهداشت در پاسخ به این پرسش که بازار دارو در ماههای آینده به چه سمتی میرود، گفت: کمبود دارو وضعیت ثابتی ندارد. ممکن است دارویی که این ماه کمیاب است، ماه آینده با رسیدن ماده اولیه و آغاز تولید دوباره فراوان شود
معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی زنجان در خصوص وضعیت پوشش هزینهها عنوان کرد: امیدواریم برای داروهای غیربرند، تدابیر لازم از سوی سازمانهای بیمهگر و سازمان هدفمندی یارانهها جهت پوشش این افزایش قیمت اتخاذ شود.
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان کشور گفت:حدود ۷۰ درصد هزینههای تولید دارو از جمله هزینه تامین مواد جانبی دارویی(اکسپیانتها)، کاغذ، چاپ، پلاستیک، پلیمر و غیره تابع ارز آزاد بوده و برای آن ارز ترجیحی پرداخت نمیشود.
مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران گفت: قیمت برخی داروها در ماههای اخیر به شکل محسوسی افزایش یافت ضمن اینکه از قبل در این زمینه هیچ اطلاعی به بیمههای پایه سلامت داده نشده بود، به همین دلیل این افزایش قیمت برای افزایش سطح پوشش در سامانههای بیمه هم اعمال نشده و مشکلاتی را برای بیماران ایجاد کرده است.
«یک ماه اخیر طوری اختلال در وضعیت بدنیام مشهود شده که خودم آریتمی قلبیام را حس میکنم. همه هم به خاطر این است که داروی ثابتی که استفاده میکردم پیدا نمیشود». تنها همراه همیشگی زندگیاش در این سالها، قرص «وارفارین» است؛ دارویی که در سالهای اخیر پیداکردنش بیدردسر نبود و حالا یعنی پس از جنگ، سختتر شده است.
علیرضا جمالی، متخصص داخلی گفت: «با توجه به اتفاقاتی که در کشور افتاده و همچنین با توجه به رشد عجیب و غریب قیمتها که از روزانه به ساعتی رسیده، بیمارستان ما و تمام بیمارستانها دچار مشکل هستند و قیمت دارو، مواد و تجهیزات مصرفی بیمارستانی بهطور متوسط حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد افزایش قیمت یافته است.»