یک جامعهشناس گفت: «وقتی خانوادهها مجبورند برای آماده شدن فرزندانشان برای کنکور و امتحانات نهایی، هزینههای خارج از مدرسه پرداخت کنند، طبیعی است که سهم خانوادههای برخوردار مالی در قبولی دانشگاههای دولتی بیشتر شود.»
وزیر آموزش و پرورش: وزیر آموزش و پرورش از آمادگی کامل برای آغاز سال تحصیلی جدید خبر داد و گفت: بیش از ۱۵۰ برنامه برای بازگشایی مدارس در حال رصد و پیگیری است و تلاش میشود سال تحصیلی آرام، کمدغدغه و بهصورت حضوری در سراسر کشور آغاز شود.
یکی از مهمترین دلایل کاهش اشتیاق به درس خواندن، فاصله میان محتوای آموزشی و نیازهای واقعی زندگی است. بسیاری از دانشآموزان احساس میکنند آنچه در مدرسه میآموزند ارتباط مستقیمی با آینده شغلی و اجتماعی آنان ندارد.
در حالی که تاثیر قطعی ۶۰ درصدی معدل در کنکور به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده نتیجه داوطلبان تبدیل شده، دانشآموزان معترض میگویند شرایط جنگی و بلاتکلیفی آزمونها فرصت آمادگی عادلانه را از آنها گرفته است.
رئیس گروه آییننامهها و مقررات تحصیلی آموزش و پرورش اعلام کرد دانشآموزان پسر پایه دوازدهم تا پایان ۲۰ سالگی میتوانند از معافیت تحصیلی استفاده کرده و تحصیل خود را ادامه دهند.
مهلت ثبتنام آزمون ورودی پایۀ هفتم مدارس استعدادهای درخشان (سمپاد) دورۀ اول متوسطه و پایۀ دهم مدارس نمونه دولتی و تکمیل ظرفیت مدارس استعدادهای درخشان (سمپاد) دورۀ دوم متوسطه سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ تمدید شد.
رئیس سازمان مدارس و مراکز غیردولتی اعلام کرد مدارس میتوانند برای سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ از اولیا مبلغی معادل ۲۰ درصد شهریه سال جاری را به عنوان پیشثبتنام دریافت کنند و حق اخذ وجه اضافه را ندارند.
با گذشت بیش از ۴۰ روز از حوادث دی ماه هنوز هم مقامهای مسوول آماری از دانشآموزان بازداشتی ندارند بهطوری که سخنگوی کمیسیون آموزش این نهاد هم با اعلام آمار ۱۷درصدی حضور دانشآموزان در اعتراضات گفته است که آمار دستگیرشدگان، شهدای دانشآموز و جانباختگان را از وزارتخانه پیگیری کردهاند، اما هنوز آمار رسمی به کمیسیون ارایه نشده است.
فرشاد ابراهیم پور در خصوص دانشآموزان بازداشت شده در حوادث اخیر گفت: اطمینانی که دادهاند این است که با این دانشآموزان مطابق قوانین و مقررات و ضوابط افراد زیر ۱۸ سال برخورد میشود و ما هم در حال بررسی وضعیت و پیگیری پروندهشان هستیم و خواهیم بود.
مادر یکی از دانشآموزان دوره متوسطه اول میگوید که در شرایط فعلی، آموزش دیگر در صدر اولویتهایش قرار ندارد: «الان واقعا اولویتم درسخواندن بچه نیست، حفظ جانش است. تمام مدتی که مدرسه است، من نگرانم. ترجیح میدهم جلوی چشم خودم باشد. اگر خدای نکرده اتفاقی افتاد، حداقل کنار خانواده و پیش ماست».
اگر امروز در چالشهای اجتماعی همچون حوادث روزهای اخیر، با نسلی از امروز مواجهیم که زبان، گفتمان و فهم متفاوتی از وقایع دارد، نباید او را متهم و محکوم کنیم؛ اینها ترکشهای یک غفلت بزرگ است.