قلعهٔ گبری قلعهای تاریخی در جنوب شرقی شهر ری است که در شهرک علائین و محلی به همین نام واقع شدهاست. قلعه گبری از جمله بناهای قدیمی است که قدمت آن به ۲۰۰۰ سال پیش میرسد. این قلعه که مساحتی در حدود ۳۰۰۰ متر مربع دارد در دورهٔ ساسانیان ساخته شده است.
در این تصویر تاریخی، ابتدای خیابان منتهی به میدان سپه در دوره قاجاریه به نمایش گذاشته شده است؛ صحنهای که نمایانگر معماری، طراحی شهری و زندگی روزمره مردم تهران در آن دوران است و نگاهی نوستالژیک به گذشته پایتخت ایران ارائه میدهد.
در این تصویر تاریخی، جادهای در اطراف رودبار در دهه ۱۲۹۰ خورشیدی و دوران قاجار به نمایش گذاشته شده است؛ صحنهای که علاوه بر نشان دادن مسیرهای ارتباطی آن زمان، زندگی روزمره مردم و فضای طبیعی منطقه را نیز به تصویر میکشد
در این تصویر تاریخی، میدان سپه در دوره قاجار و در یک روز بارانی به نمایش گذاشته شده است؛ صحنهای که زندگی روزمره، معماری و فضاسازی شهری تهران در آن دوران را به تصویر میکشد و جلوهای نوستالژیک از گذشته پایتخت ایران ارائه میکند.
ناصرالدین شاه پس از مرگ پدرش، محمدشاه، و با حمایت صدراعظم امیرکبیر به سلطنت رسید. در اوایل حکومت، امیرکبیر که فردی آگاه و اصلاحطلب بود، نقش مهمی در سیاستها و برنامههای حکومتی ایفا میکرد.
در تصویر زیر، صحنهای تاریخی از اقامه نماز جماعت در مسجد جامع تهران در دوران مظفرالدین شاه قاجار به نمایش گذاشته شده است. این عکس نادر، نهتنها نمایانگر معماری و فضای معنوی مسجد در آن دوره است، بلکه بازتابی از آداب و رسوم مذهبی و زندگی روزمره مردم تهران در اواخر دوره قاجار نیز محسوب میشود
کنشگر میراث فرهنگی گفت: در گورستان تاریخی «بیدزرد»، بیشتر سنگگورها به انگیزه یافتن گنج، شکسته یا به آتش کشیده شده و وضعیت نگهداری گورهای تاریخی وخیم به نظر میآید.
در دوره قاجار، هیزمشکنی یکی از مشاغل سخت و پررنج طبقات پایین جامعه بود؛ مردانی که با تبر و طناب، روز خود را در دل جنگلها و کوهستانها آغاز میکردند و با کولههایی سنگین از هیزم، به شهر بازمیگشتند تا گرمای خانههای اعیاننشین را تأمین کنند.
کامران میرزا (۳۱ تیر ۱۲۳۵ – ۲۶ فروردین ۱۳۰۸) ملقب به نایبالسلطنه، شاهزادهٔ قاجار و فرزند ناصرالدین شاه و نیز برادر مسعود میرزا ظلالسلطان و مظفرالدین شاه بود.
عکسی تاریخی از دوره قاجاریه، اعضای کنسولگری روس در بندرانزلی را در کنار گروهی از گرجیهای مقیم این شهر نشان میدهد؛ تصویری که بازتابی از روابط سیاسی و فرهنگی ایران با قفقاز و روسیه در سده گذشته است.
احمد شاه سه سال پس از خلع شدن از مقام سلطنت در ۳۲ سالگی در یکی از بیمارستانهای پاریس درگذشت. جنازه او طبق وصیتش به عراق حمل شد و در کربلا نزد مقبره پدرش به خاک سپرده شد.
۹ آبان ۱۳۰۰ آخرین روز سلطنت پادشاهان دوره قاجار بود. امروز صدمین سالگرد پایان سلطنت قاجاریه و آخرین روز پادشاهی احمدشاه قاجار است؛ نقطهعطفی تاریخی که با خلع سلطنت و آغاز دوره پهلوی، فصل تازهای در ساختار سیاسی ایران رقم خورد. این روز یادآور پایان یک سلسله ۱۳۰ ساله و آغاز تحولات مدرن در تاریخ معاصر کشور است.
در تصویری تاریخی مربوط به حدود سال ۱۲۷۹ هجری شمسی، میرزایان در کنار جمعی از تجار سرشناس ساری دیده میشود؛ عکسی که بازتابی از فضای اقتصادی و روابط بازرگانی آن دوران در شمال ایران است
حمله به حرم امام رضا توسط قوای روس در سال ۱۲۹۱ هجری خورشیدی (۱۳۳۰ هجری قمری، ۱۹۱۲ میلادی) رخ داد. روسها به بهانه سرکوب شورشها، مسجد گوهرشاد و حرم علی بن موسی الرضا را به توپ بستند. در این واقعه نزدیک به ۵۵۰ نفر کشته، زائران زیادی زخمی و خسارات بزرگی به حرم شد.
ساختمان بنای بیشتر مدرسه در دوران ناصرالدین شاه قاجار در ۱۲۹۶ ه. ق (۱۲۵۷ خورشیدی) به توصیه شخص حاجی پیرزاده نائینی، توسط وزیر خارجه و جنگ وقت میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی شروع شد. عکاس/ عبدالله قاجار
بلوار کشاورز یکی از قدیمیترین و شاخصترین بلوارهای تهران است که در منطقه ۶ و در امتداد نهر تاریخی کرج قرار دارد. این بلوار در گذشته «بلوار الیزابت» نامیده میشد و امروزه به عنوان یکی از فضاهای سبز و پرتردد شهر شناخته میشود.
اقامتگاه تابستانی کنسول روسیه در انزلی از سال ۱۹۰۴ میلادی (۱۲۸۳ هجری شمسی) بهعنوان محل استقرار فصلی کنسولگری روسیه در سواحل دریای خزر مورد استفاده قرار گرفت.
در ادامه تصویری مربوط به سال ۱۲۷۳ شمسی را که بالون هوا کردن یک آمریکایی در تهران را نشان میدهدمشاهده میکنید/ این عکس در آرشیو معاونت اسناد ملی با توضیح بالونی که مسیوون (ینگه دنیای آمریکایی) در تاریخ ۱۳۱۲ قمری هوا کرد، منتشر شده است/بالون هوا کردن در تهران یکی از تفریحات عجیب دوره قاجار بود و ناصرالدین شاه قاجار نیز در خاطرات روزمره خود به بالون هوا کردن در تهران اشاره کرده است.
دروازه رنگرزان یکی از نمادهای تاریخی شهر نیشابور است که قدمت آن به سال ۱۲۸۸ خورشیدی بازمیگردد و بازتابی از معماری سنتی و زندگی شهری آن دوره به شمار میرود.