آخرین گزارش بانک مرکزی نشان میدهد که میانگین قیمت هر مترمربع مسکن تهران در شهریور امسال از ۴۳ میلیون تومان عبور کرده و یک کارگر برای خانهدار شدن در تهران ناچار است یکسوم حقوق خود را به مدت ۱۳۵ سال پسانداز کند، کاری که عملاً غیرممکن است!
با ابلاغ مصوبه اخیر شورای شهر تهران، تا پایان امسال پرداخت یکجای عوارض صدور پروانه ساختمانی مشمول تخفیف پلکانی ۲۰ تا ۴۰ درصدی خواهد شد. مدیران شهری هدف از این مصوبه را کنترل قیمت مسکن عنوان میکنند و این در حالی است که سازندهها نه بر اساس یک جزء فوقالعاده کوچک از مجموع هزینههای ساختوساز، بلکه مبتنی بر چشماندازی که از آینده بازار مسکن پیش رو دارند، برای واحدهای آماده فروش اعلام قیمت میکنند.
آلبرت بغزیان توسعه افقی شهرها را یک اقدام مهم برای اجرای طرح مسکن ملی دانست. وی گفت در مرحله نخست باید به صورت افقی مسکن ساخته شود و در صورت نیاز به سراغ ارتفاع بروند.
بر این اساس برای دریافت این وام متقاضیان باید ۲ برابر رقم وام اوراق حق تقدم خریداری کنند. بهعبارت دیگر برای وام ۴۸۰ میلیون تومانی لازم است ۹۶۰ برگه اوارق خریداری شود.
دولت قصد دارد در راستای اجرای طرح نهضت ملی مسکن، خانههای ویلایی بسازد. خانههایی که نام آنها را مسکن «تدریجی» گذاشته، اما در واقع، خانههای نیمهساختهای است که خود متقاضیان باید آن را تکمیل کنند!
مشاوران املاک از رکود در رکود بازار مسکن خبر میدهند. بدین صورت که روند معاملات اندکی که از قبل صورت میگرفت هم دچار اختلال شده که میتوان از آن به عنوان عارضهای جدید یاد کرد.
مطابق جدیدترین گزارش بانک مرکزی از تحولات بازار و قیمت مسکن ، متوسط قیمت هر مترمربع واحد مسکونی در مناطق ۲۲ گانه شهر تهران به ۴۳ میلیون و ۷۲۰ هزار تومان افزایش یافته است. به این ترتیب با وام ۳۸۴ میلیون تومانی میتوان حدود ۸.۷ مترمربع واحد مسکونی خریداری کرد.
بر اساس اعلام بانک مرکزی، در مهرماه امسال متوسط قیمت هر مترمربع مسکن در منطقه ۹ شهر تهران حول و حوش ۳۳میلیون تومان و هر مترمربع آپارتمان در منطقه ۱۰ معادل ۳۲میلیون تومان بوده است.
معاون بنیاد مسکن گفت: تسهیلات ۲۰۰ میلیون تومانی مسکن روستایی که شهریورماه به تصویب رسید دارای شرایطی بود که دریافت وام را مقداری دشوار میکرد، بنابراین پیشنهاد تسهیل شروط را به دولت دادیم که روز ۸ آبان به تصویب رسید و منتظر ابلاغ آن هستیم.
فلک شیوهای از تنبیه کردن در انظار عمومی بود. برای فلک کردن پاهای فرد مورد شکنجه به چوبی بسته میشد. دو نفر دو سر چوب را میگرفتند و نفر یا نفراتی دیگر با ترکه کف پای او را میزدند. در دوران قاجار و پیش از آن فلک در مکتب خانهها برای تنبیه کودکان و خدمتکاران به کار میرفت، همچنین در خیابان ها برای تنبیه بزهکاران، مخالفین سیاسی و در مواردی حتی برای تنبیه اعیان و نوکران دولت به کار گرفته میشد.