در نشست «صلح و مدارای کوروش بزرگ» که به مناسبت ۷ آبان در خانه اندیشمندان علوم انسانی در سال ۱۳۹۵ برگزار شد، دکتر علی اکبر امینی استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد مرکز، به ایراد سخن پرداخت.
لطفعلی خان زند در سال ۱۱۴۸ شمسی متولد شد. او پسر جعفرخان زند و نوه صادقخان زند بود و بدین ترتیب وی نواده برادری کریمخان زند به حساب میآید. تمام مدت زندگی کوتاه لطفعلی خان زند در جنگ سپری شد. او از ابتدای نوجوانی بههمراه پدر خود، جعفرخان زند، در جنگهای مختلف شرکت میکرد. لطفعلی خان در مدت کوتاهی فنون نبرد را آموخت و در سوارکاری و تیراندازی، زبانزد خاص و عام شد.
پس از مرگ نادر شاه افشار از آنجایی که مردم ایران و فرقههای مختلف قزلباش نسبت به نادر و فرزندان او نفرت داشتند، به علیقلیخان روی خوش و نظر موافق نشان میدادند. در نهایت عادل شاه افشار به راحتی بر تخت سلطنت نشست و خود را پادشاه دوم افشاریان خواند.
فتحعلی شاه قاجار در ۴ بهمن ماه ۱۱۵۰ هجری خورشیدی در دامغان متولد شد. پدرش حسینقلیخان جهانسوز فرماندار دولت زندیه در دامغان بود. فتحعلی شاه که بابا خان نام داشت، برای جلوگیری از شورش پدر، از ابتدای دوران کودکی، گروگان دربار زندیه بود. وی بعد از چندین سال به دامغان بازگشت و بعد از مرگ پدر بههمراه دیگر عمویش، نزدیک دو سال را در استرآباد گذراند.
ناصرالدین شاه قاجار در ۶ صفر ۱۲۴۷ ق برابر با ۲۵ خرداد ۱۲۰۹ش، در نزدیکی آذربایجان (یکی از مناطق اطراف تبریز به نام کهنمو از توابع اسکو در نزدیکی تبریز) به دنیا آمد. پدرش «محمد شاه» و مادرش «جهان خانم»، معروف به «مهد علیا» بود. زمانی که ناصرالدین شاه، متولد شد، پدرش محمد شاه در جنگی پیروز شده بود و به دلیل فتح در جنگ، نام پسرش را ناصرالدین گذاشت.
احمد شاه قاجار هفتمین و آخرین پادشاه ایران از سلسله قاجار در تبریز سال ۱۲۷۵ متولد شد. پدرش محمدعلی شاه قاجار و مادرش ملکه جهان بود که در ۲۵ تیر ۱۲۸۸ پس از خلع پدرش بر تخت پادشاهی نشست. احمد میرزا هنگامی که تهران توسط مشروطه طلبان فتح شد، از سوی فاتحان به سلطنت انتخاب شد.
محمدعلی شاه در اول تیر ۱۲۵۱ در تبریز متولد شد. پدرش مظفرالدینشاه و مادرش تاجالملوک (دختر امیرکبیر و عزتالدوله، خواهر ناصرالدینشاه) بود و پس از تولد محمدعلیمیرزا به لقب امالخاقان دست یافت. پس از ترور ناصرالدینشاه و تاجگذاری مظفرالدینشاه، والی آذربایجان شد.
کریمخان زند برای خود جانشینی انتخاب نکرد. از همین روی در پی درگذشت او در سیزدهم اسفند ۱۱۹۳، آشوب بزرگی بر سر جانشینی درگرفت. عدهای به طرفداری از ابوالفتحخان، پسر ارشد کریمخان و تعدادی دیگر به هواداری محمدعلیخان، پسر کوچکتر کریمخان وارد صحنه شدند.
کریمخان زند در سال ۱۱۳۰ شمسی سلسله خود را تاسیس و شهر شیراز را به پایتختی خود انتخاب کرد. او لقب پادشاه را برای خود انتخاب نکرد و از عنوان وکیل الرعایا استفاده کرد.
نام نه ماه از این ماهها مستقیماً در این کتیبهها ذکر شده است و بازسازی نام سه ماهی که در روایت فارسی باستان نیست، از روی متنهای ایلامی و بابلی امکان پذیر هست
«نادر» پادشاه ایران بود که در پنج سال پایانی عمرش گرفتار بدبینی شد و همه تلاشهایی که برای آرامش و آسایش مردم انجام داده بود را با ظلم در حق آنها، از بین برد.
آغامحمدخان در ۲۳ اسفند ۱۱۲۰ هجری شمسی در استرآباد گرگان به دنیا آمد. مادرش جیران دختر اسکندرخان قوانلو و پدرش، محمدحسنخان قاجار بود که علاقهی زیادی به این فرزند خود داشت. محمدمیرزا تیراندازی، سوارکاری و خواندن و نوشتن و حفظ قرآن را از مادرش و فنون جنگی را در کنار پدر آموخت و به همراه وی به جنگهای مختلف رفت.
در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰، پس از اشغال ایران به دست متفقین و استعفای اجباری رضاشاه، محمدرضا پهلوی به سلطنت رسید و در ۲۶ شهریور با حضور در مجلس شورای ملی، برای حفظ اصول قانون اساسی و مشروطیت سوگند یاد کرد.
رضا خان میرپنج در ۲۴ اسفندماه ۱۲۵۵ در قصبۀ آلاشت از توابع سوادکوه مازندران متولد شد. وی حدود چهل روز پس از تولد، پدر خود را از دست داد و مادرش نوشآفرین همراه قافلهای او را به تهران برد و در میان راه بر اثر سرما، سختیهای زیادی تا حد مرگ تحمل کرد. بعد از مرگ پدر رضا خان، قیومیت او را عمویش سرهنگ نصراللهخان به عهده گرفت.
مظفرالدینشاه قاجار در سوم فروردین ۱۲۳۲ بهدنیا آمد. او پنجمین پادشاه ایران از دودمان قاجار بود. وی پس از کشتهشدن پدرش ناصرالدینشاه و پس از نزدیک به ۴۰ سال ولیعهدی، شاه شد و از تبریز به تهران آمد. مظفرالدین شاه از میان دو برادر دیگر، مسعود میرزا و کامران میرزا، پس از فوت دو پسر فروغ السلطنه (جیران تجریشی) به ولایتعهدی برگزیده شد.
علت رسیدن محمدشاه قاجار به تخت سلطنت این بود که پدر ولیعهدش پیش از فوت فتحعلیشاه از دنیا رفته بود. با وجود آنکه فتحعلیشاه فرزندان پسر فراوانی داشت، طبق یکی از مواد معاهده ترکمانچای، سلطنت موروثی باید در خاندان عباسمیرزا باقی میماند و روسیه نیز متعهد بود که از این حق پشتیبانی کند.