عکس زیر به احتمال زیاد مربوط به لحظات قبل از حضور یک مقام سلطنتی (شاید خود ناصرالدین شاه) در حرم عبدالعظیم است. عکس جمعیتی را نشان میدهد که در دو طرف احتمالا در انتظار ورود آن مقام ایستادهاند
جنبش مشروطه، جنبش مشروطهخواهی یا جنبش مشروطیت مجموعه کوششها و رویدادهایی در نظر و عمل است که برای محدود شدن اختیارات پادشاه در نظام سلطنتی ایران و نهادینهسازی حقوق اساسی مانند آزادی فردی، عدالت قضایی و حاکمیت قانون آغاز شد و به دگرگونی نظام سیاسی ایران قاجاری از پادشاهی مطلقه به پادشاهی مشروطه منجر شد. این جنبش از سال ۱۲۸۴ خورشیدی با وقوع اعتراضات منتهی به انقلاب مشروطه آغاز شد و میتوان شکست استبداد صغیر و پایان حکومت محمدعلی شاه در مرداد ۱۲۸۸ را (به سبب پایان حکمرانی آخرین پادشاه ایران در نظام حکومتی پادشاهی مطلقه) زمان پایان آن دانست
بعد از تصویب لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی در هیأت وزیران و طرح اصول ششگانه انقلاب سفید در رفراندوم ۶ بهمن ۱۳۴۱، اختلاف بین روحانیت و دستگاه حکومتی به اوج خود رسید، چنانکه امام خمینی (ره) و مراجع تقلید در ۲۲ اسفند سال ۴۱، عید نوروز سال آینده را تحریم و اعلام کردند که مسلمین به دلیل مصیبت وارده، عزادار هستند.
در این گزارش اسنادی - پژوهش روزنامهنگاری، خیلی مختصر به برخی از این اسناد که در اندک کتابهای تاریخی ایران هم وجود دارد، اشارهای کوتاه میکنیم که این آغاز راه زخمخوردگی باستانشناسی ایران به دست بیگانگانی است که تا به امروز موزههای تمدن غربی نه تنها از آن بهرههای اقتصادی از طریق جذب توریست برده و میبرند، بلکه با هدف گسست و از هم پاشیدگی پیوندهای دیرینه تاریخی و فرهنگی، مانع از شناخت حقیقت و واقعیت تاریخساز امپراتوریهای باستانی ایران، ایتالیا، یونان، مصر، چین و... شده و همچنان هم میشوند.
زنها تنها گروهی بودند که توی شهر محافظت، مراقبت و جابهجایی مهمات را بهعهده گرفتند. تنها نگاهبانان صفر تا صد مهمات که با دو دست لاغر سبز جوانشان، فشنگهای ژ ۳، توپ ۱۰۶، خمپارههای ۶۰ و ۱۲۰، آر. پی. جی و... را از ماشینها پایین میآوردند، پنهان میکردند و بعد تحویل «برادران» رزمنده میدادند
تحلیل عملکرد دکتر مصدق بر مبنای «حقوق اساسی» یعنی چارچوب قانون اساسی وقت هم اشکالات بسیاری دارد. قانون اساسی یک موجود زنده و گویا نیست که خود امر و نهی کند. مصدق و جبهۀ ملی توانسته بودند با بسیج اجتماعی توازنی در مقابل بلوک سنتی قدرت ایجاد کنند. این توازن شکننده بود.
آدولف هیتلر از فردی فقیر و ناکام، به یکی از مخربترین رهبران تاریخ تبدیل شد. مدیریت او، گرچه با ظواهر نظم و توسعه همراه بود، اما بر پایه حذف آزادیها، سرکوب اقلیتها، تبلیغات شدید، و نهایتاً جنگ و کشتار بنا شد.
عکسها از مسعود باستانی / روز ۲۸ اردیبهشت ماه در تقویم رسمی کشور به نام روز خیام نیشابوری نامگذاری شده است و هر ساله مراسم بزرگداشت این شاعر و ریاضیدان نامی ایران در محل آرامگاهش، شهر نیشابور برگزار میشود. خیام نیشابوری، شاعر، فیلسوف، ریاضیدان، منجم و طبیب مشهور و از بزرگان علم و ادب اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم است که به قولی در ۲۸ اردیبهشت ۴۲۷ خورشیدی به دنیا آمد. خیام در روزگار ما بیشتر به عنوان شاعر و رباعیسرا شناخته شده تا حکیم و فیلسوف و دانشمند، حال آن که وی در عصر خویش به عنوان فیلسوف و منجم و ریاضیدان شناخته میشد نه به عنوان شاعر، چنان که لقب امام، حکیم، حجة الحق و… که در کتابهای معاصران خیام درباره او به کار رفته است، گواه چنین اشتهاری است
کلیسای سنت استپانوس (Saint Stepanos Monastery) کلیسایی است که در میان کوه در منطقه مرزی جلفا واقع شده و نام این کلیسا از حواریون حضرت مسیح گرفته شده و طرفداران زیادی دارد، به طوری که ارمنیان یک روز از سال برای زیارت و ادای مراسم خاص به این کلیسا میروند که از اول تا چهاردهم مرداد مصادف با مرگ یکی از حوارین مسیحی به نام تاتائوس است. با اینکه تاریخ دقیقی از ساخت کلیسای سنت استپانوس مشخص نیست، اما با رجوع به کهنترین اسناد مربوط در این مکان میتوان حدس زد که ساخت این کلیسا به سال ۶۴۹ میلادی برمی گردد. نظرات متفاوتی در مورد زمان ساخت این کلیسا وجود دارد که هرکدامشان روایت خاصی دارند. البته سالها بعد حدودا در سال ۱۶۴۳ میلادی ساخت بنای کلیسای کنونی آغاز گردید و چندین سال بعد بخشهای دیگری نیز اضافه گردید. با اینکه بر اثر زلزله دچار آسیبهای جدی شده، اما در دوران صفویه مورد مرمت و بازسازی اساسی قرار گرفت. / عکس از مسعود باستانی
نخستین بروز و ظهور تشکلهای فقهی در ایران در قالب تشکیل و تاسیس مدارس و حوزههای علمیه به بخش مرکزی ایران به خصوص در قم و اصفهان و یزد میرسد. از این منظر باید بخش مرکزی ایران را مهد پیدایش تشکلهای فقهی در کشور دانست.
ایشتوویگو پسر هووخشتره (پادشاه مقتدر ماد) و نوهی فرورتیش بود. او در دربار سلطنتی ماد به دنیا آمد و از کودکی با سیاست و قدرت آشنا شد. ایشتوویگو پس از مرگ پدرش هووخشتره به حکومت ماد رسید. ایشتوویگو پدر ماندانا و آمیتیس بود.
«فرورتیش» دومین شاه ماد بود و پدرش «دیاکو» نام داشت. فرورتیش توانست همه قبایل مادها را متحد و به یک کشور تبدیل کند. از شواهد تاریخی پیداست که پس از مرگ دیاکو، پسرش رهبری قبایل مادها را برعهده گرفت.
هووخشتره هنگامی به قدرت رسید که کشور در وضعیت نامناسبی قرار داشت و از هر سو در محاصره قبایل بربر کوچنشین قرار داشت، به همین خاطر ابتدا به ساماندهی مجدد ارتش ماد پرداخت. هرودوت در این زمینه مینویسد: او برای اولین بار مردمان آسیایی تابع خود را به قسمتهای نظامی تقسیم کرد و نخستین بار مقررات جنگی برقرار کرد که هر نیزهدار و کماندار و سوار جدا باشد.
رشک یا ارسس یازدهمین پادشاه هخامنشی است. پدر و مادر اردشیر چهارم آتوسا و اردشیر سوم بودند، وی پسر آخر اردشیر سوم بوده است. زمانی که ارشک به سلطنت میرسد بسیار جوان بوده است. او یک خواهر تنی به نام پروشات داشته است که بعدها با اسکندر مقدونی ازدواج میکند. همچنین از یکی از برادران ناتنی او به نام بیسدانس در منابع یونانی صحبت میشود.
دیاکو قاضی یک روستا بود که به خاطر دادگریاش در سال ۷۰۱ پیش از میلاد از سوی هفت طایفه ماد بهعنوان رهبر برگزیده شد و توانست این هفت طایفه قوم ماد را با هم متحد کند. او پس از هفت سال رهبری در میان این هفت طایفه، از سوی مادها بهعنوان پادشاه برگزیده شد و تا سال ۶۵۶ پیش از میلاد مسیح بر همه طایفههای ماد فرمانروایی کرد.
اردشیر سوم دهمین شاهنشاه هخامنشی بود که از سال ۳۵۸ تا ۳۳۸ پیش از میلاد بمدت ۲۰ سال بر ایران پادشاهی کرد. سلطنت اردشیر سوم، تماماً صرف خوابانیدن شورشها، در ممالک تابعه شد.
یونانیان به اردشیر دوم لقب «منمون» به معنای (با حافظه) دادهاند و معتقد بودند که اردشیر از حافظه بسیار قویی برخوردار است، اما برخی دیگر گفتهاند این لقب از آن جهت بوده که وی یادآور نام پدر بزرگش (اردشیر یکم) بوده است.