اقتصاد ۲۴- آلبرت بغزیان یکی از اقتصاددانانی است که مردم، او را به واسطه نقدهای سنگینش به دولتهای اخیر و تورم مزمن و وضعیت کنونی اقتصاد میشناسند، زیرا او به صراحت نظرات خود را در حوزه اقتصادی و عملکرد دولتهای چند دهه اخیر ابراز میکند.
دکتر بغزیان به دلیل تحلیلهای صریح، نقدهای محکم از سیاستهای دولت و تاکید بر اهمیت بخش خصوصی در اقتصاد کنونی ایران شهرت دارد.
آلبرت بغزیان در سال ۱۳۴۲ در شهر تهران در یک خانواده با پیشینه ارمنی-ایرانی متولد شد.
وی، مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم اقتصادی از دانشگاه شهید بهشتی که دانشگاه ملی ایران بود، در سال ۱۳۶۴ دریافت کرد. سپس در ادامه تحصیلات تکمیلی خود، مدرک کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی خود را نیز در رشته علوم اقتصادی از همان دانشگاه دریافت کرد.
موضوع پایان نامه او در دکترای تخصصی، بررسی رابطه بین صادرات غیر نفتی و رشد اقتصادی بود.
آلبرت بغزیان پس از فراغت از تخصیل، به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران مشغول به کار شد. وی در حال حاضر عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران (پردیس بینالمللی کیش) است.
دکتر بغزیان در طول سالهای فعالیتش علاوه بر آموزش، فعالیتهای اجرایی نیز بر عهده داشته که عبارتند از:
مشاور عالی معاونت توسعه و مدیریت سازمان منطقه آزاد کیش
عضو هیات تجدیدنظر شورای رقابت
مشاور عالی بانک ملت
مشاور اقتصادی بانک ملت
مشاور معاونت پژوهش و فناوری وزارت نفت
مشاور اقتصادی معاونت اقتصادی بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی
مشاور مدیر برنامهریزی وزارت نفت
مدیر پروژه ایجاد پایگاه دادههای علوم زمین ونزوئلا (NGDV) وزارت صنایع و معادن، سازمان زمینشناسی کشور
و...
آلبرت بغزیان نه تنها در رشته تحصیلی خود تبحر دارد، بلکه در سایر رشتههای اقتصاد نیز دستی بر آتش دارد. این رشتهها عبارتند از: اقتصاد بینالملل، اقتصاد بخش عمومی، اقتصاد ایران، اقتصاد رفتاری، اقتصاد آزمایشی، اقتصاد شناختی و اقتصاد عصبی.
این تنوع تخصصی در حوزه علم اقتصاد نشاندهنده آن است که وی از همان نوجوانی، گرایش جدی به علم اقتصاد را پی گرفته و در همه زیربخشهای آن تخصص یافته است.
دکتر بغزیان دارای بیش از دهها مقاله علمی پژوهشی است که در نشریههای داخلی و خارجی ارائه شده است. این مقالهها در حوزههای مختلفی هستند که عبارتند از: ارائه مدلی برای بررسی و ارزیابی اقتصادی فعالیتهای پژوهشی واحدهای دانشگاهی و مراکز تحقیقاتی، تعیین عوامل تاثیرگذار بر بازدهی سالانه صندوقهای مشترک سرمایهگذاری در بازار سرمایه ایران، برآورد موجودی سرمایه در زیربخشهای عمده اقتصادی کشور، سیاستگذاری در مورد کاهش مصرف بنزین، بررسی و ارائه مدلی برای بررسی اقتصادی فعالیتهای پژوهشی واحدهای دانشگاهی و مراکز تحقیقاتی، قوانین ترمودینامیک و ضرورت استفاده از انرژی هستهای، مدیریت ریسک در صنعت نفت و گاز و نقش آکچوئرها در این صنعت و...
دکتر بغزیان افکار و اندیشههای اقتصادی مشخصی دارد که در چند محور میگنجد:
تیر تیز نقد دکتر، گزینش سلیقهای و بر اساس منافع گروهی و جناحی مدیران اقتصادی کشور است. در همین زمینه گفته است که: «اگر به دنبال کاهش مشکلات و توسعه اقتصادی هستیم، باید رابطهها را فراموش کرده و افراد را بر اساس ضابطه انتخاب کنیم.»
به عبارتی، وی به دنبال شایستهسالاری است.
یکی از انتقادهای سخت او از دولت چهاردهم به حذف ارز ترجیحی بازمیگردد. دکتر بغزیان در این مورد میگوید: «تصمیم دولت در مورد حذف ارز ترجیحی، نامناسبترین تصمیمی بود که در بدترین زمان گرفته شد، زیرا این کار روی دارو و کالای اساسی و نهادههای دامی، باعث ایجاد تورم سنگین شد.»
وی با انتقاد از وضعیت معیشت مردم و سیاستگذاری اقتصادی، از سقوط قدرت خرید مردم به شدت انتقاد میکند و میگوید: «اولویت فوری سیاستگذار باید تقویت قدرت خرید مردم و کاهش واقعی سطح قیمتها باشد، نه ادامه سیاستهایی که به تورم بیشتر منجر میشود.»
بغزیان از سیاستهای تورمزای دولت انتقاد میکند و مخالف گرانی مداوم قیمت کالاهاست: «همه کارشناسان باور دارند تورم چالش اصلی و اقتصاد کشور است، دولت از ارائه یک سیاست ضد تورمی عاجز است. در مقابل رویکرد حاکم بر دولت طوری است که به افزایش تورم دامن میزند. دولت چهاردهم اجازه افزایش قیمت هر کالایی را داده یا وعده داده که به زودی آنها را افزایش خواهد داد. از قیمت نان تا نرخ ارز را افزایش دادند و این روزها هم این طرف و آن طرف از افزایش قیمت انرژی و مخصوصا بنزین هم چیزهایی شنیده میشود.»
بغزیان از دولت چهاردهم (دولت پزشکیان) نیز همانند دوره دولت سیزدهم به شدت انتقاد میکند و مدعی است کلیدواژه کاهش تورم تنها بازی با کلمات است.
وی در مورد کاهش تورم، اعلام کرد: «مقامات اقتصادی و از جمله وزیر اقتصاد، با کلماتی مثل کاهش تورم بازی نکنند. بانک مرکزی نیز برخلاف ادعای وزیر اقتصاد، اقدامی برای کاهش شتاب رشد قیمتها و کاهش تورم صورت نداده است.»
وی با انتقاد از اینکه دولت به فکر معیشت مردم نیست، به دولت تذکر میدهد که: «به عنوان یک اقتصاددان و فردی که دهههای متمادی در دانشگاه اقتصاد تدریس کردهام، خطاب به سیاستگذاران میگویم که برای تداوم تمدن ایرانی، تحقق رشد اقتصادی و بهبود قدرت خرید خانوادههای ایرانی باید زنجیره تحریمها پایان پذیرند. آن مسوول، مدیر و کارگزاری که از بیاثر بودن تحریمها سخن میگوید، باید بداند که دیگر کارد به استخوان مردم رسیده و چیزی برای از دست دادن ندارند. بنابراین اگر امروز فکری به حال معیشت این مردم شود، بهتر از فرداست.»