اقتصاد۲۴- وبسایت آکسیوس نوشت که آمریکا در یازدهمین شب حملات متوالی خود به ایران، برای نخستین بار در حملات بامداد چهارشنبه از یک بمب افکن بی- ۱ لنسراستفاده کرد. در ادامه این مطلب به بررسی این بمب افکن استراتژیک آمریکا خواهیم پرداخت.
بی۱ لنسر، (B-۱ Lancer)، یک بمب افکن راهبردی و دوربرد است که توسط شرکت آمریکایی راکول اینترنشنال طراحی و ساخته شده است. این هواپیما بر اساس هواپیمای بمب افکن B-۱ A ساخته شده و برد راداری این بمب افکن در مقایسه با مدل پایه آن کاهش یافته است.
ساخت راکول B-۱ B Lancer، به نمونه اولیه بمب افکن استراتژیک B-۱ A در دهه ۱۹۷۰ برمیگردد. طراحی اولیه B-۱ A مورد بازنگری قرار گرفت و منجر به تولید لنسر B-۱ B شد. اولین بمب افکن از این نوع در سال ۱۹۸۴ تولید شد. این هواپیما در سال ۱۹۸۶ وارد خدمت نیروی هوایی ایالات متحده شد. B-۱ B اولین پرواز خود را در اکتبر ۱۹۸۴ انجام داد.
با پایان جنگ سرد، B-۱ B نقش حمله هستهای خود را از دست داد و به جای آن برای جنگهای متعارف به کار گرفته شد. توانایی B-۱ B برای حمل ۳۴۰۲۰ کیلوگرم بمب انعطاف بیشتری به عملیات رزمی نیروی هوایی آمریکا میدهد.
B ۱-B برای ماموریتهای تسلیحات متعارف در دهه ۱۹۹۰ مورد استفاده قرار گرفت. شش فروند B-۱ B در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی فیرفورد انگلستان در سال ۱۹۹۹ مستقر شدند تا به عملیات نیروهای متفقین در کوزوو کمک کنند. این هواپیما خدمهای متشکل از چهار نفر را حمل میکند و دارای بزرگترین جایگاه بارگیری داخلی در بین بمب افکنها است.
نیروی این بمب افکن از چهار موتور توربوفن جنرال الکتریک F ۱۰۱-GE-۱۰۲ تامین میشود.
بمب افکن لنسر میتواند ۸۴ بمب ۵۰۰ پوندی معمولی مارک ۸۲ یا ۳۰ عدد CBU-۸۷/۸۹/۹۷ یا ۲۴ عدد JDAMS را بارگیری کند. همچنین این بمب افکن قادر است یک موشک تهاجمی کوتاه برد هستهای AGM-۶۹ A را حمل کند.
بلوک C برای حمل طیف وسیعی از بمبهای خوشهای (CEM، Gator و SFW) ارائه شده است. بلوک D میتواند مهمات حمله مستقیم مشترک GBU-۳۱ و همچنین یک سیستم اقدامات متقابل جدید (شامل طعمه یدککشی ALE-۵۰) و یک سیستم ارتباطی/ناوبری جدید را حمل کند. بلوک E که در سال ۲۰۰۳ عملیاتی شد، قابلیت ضربه دقیق با سلاحهای WCMD، JSOW و JASSM دارد.
B-۱ تقریباً ۵۰ رکورد جهانی برای سرعت، بار، برد و زمان صعود در کلاس خود دارد. انجمن ملی هوانوردی B-۱ B را برای تکمیل یکی از ۱۰ رکورد به یاد ماندنیترین پرواز در سال ۱۹۹۴ به رسمیت شناخت. آخرین رکوردها در سال ۲۰۰۴ رسمی شدند. این هواپیما با سرعت ۱.۲ ماخ در سطح دریا پرواز میکند و قادر است به ارتفاع بیش از ۳۰۰۰۰ فوت برسد.
B-۱ B برای نفوذ به پدافند هوایی متخاصم در ارتفاعات کم و سرعت بالا با کمک سیستمهای مقابلهای جامع طراحی شده است. با این حال، سیستمهای دفاع هوایی مدرن میتوانند به راحتی چنین هواپیماهایی را حتی در ارتفاعات بسیار پایین شناسایی و منهدم کنند. سیستم تهاجمی اولیه آن رادار چند حالته APQ-۱۶۴ است که شامل یک آنتن آرایه فازی با قابلیت مشاهده کم برای تعقیب زمین در ارتفاع پایین و ناوبری دقیق است.
B-۱ B برای اولین بار در نبرد برای پشتیبانی از عملیات علیه عراق در طول عملیات روباه صحرا در دسامبر ۱۹۹۸ مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۹۹، شش فروند B-۱ در عملیات نیروهای متفقین مورد استفاده قرار گرفت. این بمب افکن ارزش خود را در طول نیروهای متفقین در سال ۱۹۹۹ ثابت کرد، که طی آن هواپیماهای مستقر از بریتانیا حدود ۵۰۰۰ بمب Mk.۸۲ را پرتاب کردند.
حدود ۷۰ لنسر برای عملیات در هر زمان در دسترس هستند، که در اختیار سه بال فرماندهی رزم هوایی USAF و دو بال گارد ملی هوایی قرار دارند.
نوع: بمب افکن اتمی
کشورسازنده: ایالات متحده آمریکا
شرکت سازنده: راکول اینترنشنال
سال ورود به خدمت: ۱۹۸۶
خدمه: ۴ نفر
موتور: ۴ x جنرال الکتریک F ۱۰۱-GE-۱۰۲ توربوفن
حداکثر سرعت: ۱۳۲۴ کیلومتر در ساعت
برد: ۱۲۰۰۰ کیلومتر
ابعاد| طول: ۴۴.۸۱ متر؛ طول بال ها: ۲۳.۸۴ متر و ۴۱.۶۷ متر گسترش یافت؛ ارتفاع: ۱۰.۳۶ متر؛ وزن (خالی) ۸۷ تن؛ وزن (حداکثر برخاستن): ۲۱۶.۳ تن