اقتصاد۲۴- ۹ اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۹ صبح بین ایران با آمریکا و اسرائیل جنگی آغاز شد که همچنان دامن کشور را گرفته است.
چگونگی آغاز این جنگ هنوز محل بحث است. با این حال رد پای نفوذ در ارکان حاکمیتی را به سادگی نمیتوان نادیده گرفت.
چند سال پیش علی یونسی وزیر اسبق اطلاعات درباره نفوذ هشدار داد و گفت که همه مسئولان کشور باید نگران جانشان باشند.
سیدعباس عراقچی وزیر امور خارجه هم اخیرا از تعبیر وجود حفره امنیتی استفاده کرده و گفته دشمن از زمان جلساتی که در سطح بالای حاکمیتی برگزار شده خبر داشته است.
همین موضوع در کنار راهبردهای نظامی ایران در جنگهای اخیر سبب شد خبرآنلاین با محسن رفیقدوست وزیر اسبق سپاه پاسداران به گفتوگو بنشیند.
اینکه چرا برخلاف جنگهای اخیر، ایران در جنگ با عراق راهبرد ایران منطقهای کردن جنگ را دنبال نکرد و اینکه چرا تمرکز دفاعی ایران صرفا روی موضوع موشک بوده است از جمله سوالاتی است که رفیقدوست با آنها پاسخ میدهد.
* اجازه بدهید بحث را به موضوع دکترین هستهای ایران اختصاص دهیم. تا چه اندازه با تغییر این دکترین موافق هستید؟ آیا ایران باید به سمت ساخت سلاح هستهای حرکت کند؟
من خاطرهای از زمانی که وزیر سپاه بودم دارم. آن زمان در وزارت سپاه معاونت صنایع را ایجاد کردم و در آن معاونت، ۱۸ گروه مختلف از تولید فشنگ تا موشک را تعریف کردیم. این برنامه را خدمت حضرت امام ارائه دادم. گروه هجدهم با عنوان «شیم، میم، ه» یا «شیم، میم، ر» بود. وقتی این عنوان را گفتم، امام با خنده پرسیدند: «این دیگر چیست؟» عرض کردم منظور، شیمیایی، میکروبی و هستهای یا شیمیایی، میکروبی و رادیواکتیو است.
امام فرمودند: «بمب اتم نسازید.» رهبر شهید انقلاب هم تأکید کردند که ساخت بمب اتم حرام است. زمانی که میخواستم از خدمت امام مرخص شوم، ایشان دوباره مرا صدا زدند و فرمودند: «میدانی چرا نباید بمب اتم بسازیم؟ چون بمب اتم سلاح جنگ نیست؛ بمب اتم حرث و نسل را از بین میبرد. ما نیامدهایم که حرث و نسل را نابود کنیم. آن ۱۷ گروهی را که ایجاد کردهای، هر چقدر میخواهی توسعه بده تا در عرصه دفاع بر دشمن برتری داشته باشی، اما بمب اتم نساز.»
امروز هم تقریباً همه دنیا نسبت به سلاح هستهای حساس شدهاند و معتقدند اگر روزی جنگ هستهای رخ دهد، آن روز پایان دنیا خواهد بود. به همین دلیل، خود قدرتهای هستهای هم از بهکارگیری این سلاح پرهیز دارند. بنابراین، وقتی سلاحی قابل استفاده نیست، چرا باید آن را تولید کنیم؟ چرا باید دکترین خود را تغییر دهیم؟ به اعتقاد من، ما هیچگاه بمب اتم نخواهیم ساخت.
* کسانی که طرفدار تغییر این دکترین هستند، معتقدند این اقدام میتواند سطح بازدارندگی ایران را ارتقا دهد. حتی مدتی پیش در مجلس هم امضاهایی برای تغییر دکترین هستهای جمعآوری شد. استدلال آنها همین افزایش بازدارندگی است.
تشخیص این موضوع در نهایت بر عهده رهبری است. ایشان تاکنون فرمودهاند که تولید بمب اتم حرام است. اگر روزی بر اساس حکم ثانویه نظر دیگری داشته باشند، آن موضوع به تشخیص خود ایشان مربوط میشود. همه دنیا هم میدانند که ایران توانایی ساخت بمب اتم را دارد، اما به دلیل حکم و نظر رهبری، چنین کاری انجام نمیدهد.
* یعنی فکر میکنید به سمتی نخواهیم رفت که رهبری این نظر را تغییر دهند؟
فکر نمیکنم. به هر حال، دنیایی که امروز سلاح هستهای در اختیار دارد، این سلاح عملاً چه مشکلی را برایش حل کرده است؟