اقتصاد۲۴- ویژگی انحصاری سو-۵۷: «فلون» تنها جنگندهای است که به سامانه DIRCM مجهز شده است.
سوخو-۵۷ (با نام ناتو: Felon) یک جنگنده چندمنظوره پنهانکار (استیلث) و دوموتوره است که توسط شرکت سوخو توسعه یافته است. این هواپیما حاصل برنامه «PAK FA» (به معنای «مجتمع هوانوردی آیندهنگر برای نیروی هوایی خط مقدم») است؛ برنامهای که در سال ۱۹۹۹ به عنوان جایگزینی مدرنتر و مقرونبهصرفهتر برای پروژه ۱.۴۴/۱.۴۲ میکویان آغاز شد. کد طراحی داخلی سوخو برای این هواپیما T-۵۰ است. سوخو-۵۷ نخستین هواپیمای نظامی روسیه است که با فناوری پنهانکاری طراحی شده و قرار است مبنایی برای ساخت خانوادهای از هواپیماهای رزمی پنهانکار باشد.
به گفته سوخو، سطح مقطع راداری (RCS) سوخو-۵۷ به میانگین ۰.۳ تا ۰.۴ متر مربع کاهش یافته است؛ این در حالی است که سطح مقطع راداری سوخو-۲۷ برابر با ۱۵ متر مربع بود. همانطور که پیوتر بوتوفسکی در جلد اول کتاب خود با عنوان «هواپیماهای جنگی روسیه» توضیح داده است، راهکار اصلی برای کاهش قابلیت شناسایی راداری، حمل تسلیحات در محفظههای داخلی است. مسدودکنندههای راداری که در مجاری ورودی هوای موتور نصب میشوند، بازتاب امواج از پرههای راهنمای ورودی موتور را کاهش میدهند.
بیشتر بخوانید: سوخو-۵۷؛ جنگندهای که میخواهد فرمانده پهپادها باشد
شکل بدنه هواپیما نیز بهگونهای انتخاب شده است که تعداد جهتهای بازتاب امواج الکترومغناطیسی را کاهش دهد و اطمینان حاصل شود که این جهتها، ایمنترین مسیرهای ممکن هستند.
از دیگر ویژگیهای جالبتوجه سوخو-۵۷ که در هیچ جنگنده دیگری دیده نمیشود، میتوان به محفظههای داخلی حمل سلاح با چیدمان طولی و سامانه پادکار مادون قرمز هدایتشونده (DIRCM) مدل ۱۰۱KS-O اشاره کرد.
کانر دالتون، پژوهشگر حوزه هواپیما و سوانح هوایی، در وبسایت «کورا» (Quora) میگوید: «از نظر فنی، این ویژگی در سایر هواپیماهای مجهز به موتور توربین نیز دیده میشود؛ اما پیش از جنگنده Su-۵۷، هرگز در هیچ هواپیمایی به جز هواپیماهای ترابری سنگین و بالگردها به کار گرفته نشده بود.»
«سامانه DIRCM شامل دو برجک لیزری است که یکی در قسمت فوقانی (پشت کابین خلبان) و دیگری در قسمت زیرین (زیر کابین خلبان) بدنه نصب شده است. عملکرد این سامانه نسبتاً ساده است: به محض شناسایی یک موشک با هدایت فروسرخ (IR)، لیزرها به سرعت سیستم جستجوگر موشک را هدف قرار داده و با کور کردن آن، مانع از هدایت موشک به سمت هواپیمای هدف میشوند.»
«نکته اینجاست که این سامانه پیش از این هرگز در هواپیماهایی غیر از هواپیماهای ترابری و بالگردها دیده نشده بود و در گذشته نیز تنها در قسمت زیرین بدنه نصب میشد تا به عنوان پدافندی در برابر موشکهای دوشپرتاب (MANPADS) عمل کند.»
دالتون در پایان میگوید: «بنابراین، وجود محل نصب در قسمت فوقانی بدنه آن هم روی یک جنگنده بدین معناست که این سامانه نه تنها نخستین نمونه از سیستمهای DIRCM است که روی یک جنگنده نصب شده، بلکه یکی از نخستین سیستمهای DIRCM ساختهشده با هدف مقابله با موشکهای هوابههوا نیز محسوب میشود.»