اقتصاد۲۴- نرگس ملکزاده، کارشناس آموزش، درباره نحوه مواجهه مدارس با تنوع فکری و رفتاری دانشآموزان گفت: بهترین کار این است که با دانشآموز به دلیل داشتن هر نوع نظری برخورد نشود و فضای بیشتری برای اظهارنظر او وجود داشته باشد.
او ادامه داد: نباید به محض اینکه دانشآموز شروع به صحبت کرد، به او گفته شود «هیس». دانشآموز میخواهد اطلاعات و دیدگاه خود را، جدا از درست یا غلط بودن آن، بیان کند و باید اجازه داد حرف بزند. در عین حال، باید فردی در کنار دانشآموز قرار داشته باشد که اگر او اشتباه فکر میکند، تلاش کند او را هدایت کند.
ملکزاده افزود: وقتی اصلاً اجازه صحبت کردن به دانشآموز داده نشود و او در محیط کوچک مدرسه سرکوب شود، اعتراض او وارد فضای بزرگتر خواهد شد.
او با تأکید بر ضرورت ایجاد تغییر در مدرسه گفت: اگر میخواهیم تغییر ایجاد کنیم، باید از مدرسه شروع کنیم. حتی اگر هدف تقویت نظام سیاسی باشد، باید با روشهایی که دانشآموزان میپذیرند، در مدرسه تغییراتی ایجاد کنیم و فردی را کنار دانشآموز قرار دهیم که بتواند با او ارتباط برقرار کند.
این کارشناس آموزش ادامه داد: در سال ۱۴۰۱ که اعتراضات زیاد شده بود، افرادی از حوزه علمیه یا نهادهای نظامی برای دانشآموزان صحبت میکردند، اما دانشآموزان حرف آنها را نمیپذیرفتند. آموزش و پرورش باید در انتخاب افرادی که قرار است در کنار دانشآموزان باشند، سلیقه داشته باشد.
تناقض میان تربیت دانشآموز کنشگر و برخورد با اعتراض
ملکزاده با اشاره به موضوع «کنشگری» در آموزش و پرورش گفت: کنشگری کلیدواژه آموزش و پرورش است و در برنامهها و صحبتهای این نهاد از تربیت دانشآموز کنشگر سخن گفته میشود. به تعبیر او، هدف این است که دانشآموز با مسائل اجتماعی آشنا شود و جرأت ابراز نظر داشته باشد.
او افزود: اگر همین دانشآموز در یک بحث، اعتراض خود را مطرح کند، همان آموزش و پرورشی که میگوید دانشآموز باید کنشگر باشد، با او برخورد میکند.
ملکزاده ادامه داد: در مورد معلمها نیز همین وضعیت وجود دارد. به همین دلیل، بسیاری از معلمها ترجیح میدهند همان کتاب درسی را تدریس کنند و اگر زمان بیشتری هم داشته باشند، وارد بحث گروهی نشوند.
او تأکید کرد: با این مدل آموزش و پرورش، دانشآموز کنشگر تربیت نمیشود، بلکه کنشگری او سرکوب میشود.