تاریخ انتشار: ۱۷:۰۰ - ۰۸ مهر ۱۴۰۵

جنگنده آینده ناوهای هواپیمابر آمریکا؛ هرآنچه باید درباره F/A-XX بدانید

جنگنده‌ای که قرار است از دهه ۲۰۳۰ جای سوپر هورنت را روی ناوهای هواپیمابر آمریکا بگیرد، حالا یک گام دیگر به واقعیت نزدیک شده است. بوئینگ قرارداد بیش از ۲۰ میلیارد دلاری توسعه F/A-XX را به دست آورده؛ جنگنده نسل ششمی که قرار است در کنار F-۳۵C با پهپادهای رزمی نیز همکاری کند.

اقتصاد۲۴- نیروی دریایی آمریکا سرانجام شرکت سازنده جنگنده نسل ششم ناونشین خود را انتخاب کرد. شرکت بوئینگ قراردادی بیش از ۲۰ میلیارد دلار برای توسعه کامل جنگنده F/A-XX دریافت کرده است؛ هواپیمایی که قرار است از دهه ۲۰۳۰ وارد ناو‌های هواپیمابر آمریکا شود و به‌تدریج جای جنگنده‌های F/A-۱۸E/F سوپر هورنت و هواپیمای جنگ الکترونیک EA-۱۸G گرولر را بگیرد.

 بر اساس اعلام وزارت جنگ آمریکا، این جنگنده بخشی از برنامه تسلط هوایی نسل بعد یا NGAD نیروی دریایی است و قرار است در کنار F-۳۵C فعالیت کند. هدف اصلی این پروژه افزایش برد و توان عملیاتی بال هوایی ناو‌های هواپیمابر در برابر تهدید‌هایی است که می‌توانند ناو‌ها را از فاصله بیشتری هدف قرار دهند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مورد انتظار F/A-XX، برد عملیاتی بیشتر است. نیروی دریایی آمریکا پیش‌تر اعلام کرده بود که این جنگنده باید دست‌کم ۲۵ درصد برد بیشتری نسبت به سوپر هورنت داشته باشد. برد عملیاتی سوپر هورنت حدود ۲۳۴۶ کیلومتر اعلام شده است؛ بنابراین، بر اساس این الزام، برد مورد انتظار F/A-XX می‌تواند به حدود ۲۹۵۰ کیلومتر برسد. این رقم البته مشخصات نهایی هواپیما نیست و بر مبنای الزام اعلام‌شده نیروی دریایی محاسبه شده است.

از نظر طراحی، F/A-XX یک جنگنده پنهانکار نسل ششم خواهد بود؛ با این حال جزئیات فنی آن همچنان محرمانه است. ابعاد، وزن، موتور، حداکثر سرعت، ظرفیت حمل تسلیحات و مشخصات دقیق رادار و سامانه‌های الکترونیکی این هواپیما هنوز به‌طور رسمی اعلام نشده‌اند. تصاویر مفهومی منتشرشده در سال‌های گذشته نیز الزاماً طرح نهایی جنگنده را نشان نمی‌دهند.

یکی از تفاوت‌های مهم این جنگنده با نسل‌های قبلی، توانایی آن برای فعالیت در یک شبکه رزمی متشکل از هواگرد‌های سرنشین‌دار و بدون سرنشین است. F/A-XX برای همکاری با هواپیما‌های رزمی مشارکتی یا CCA طراحی می‌شود؛ پهپاد‌هایی که می‌توانند در کنار جنگنده سرنشین‌دار مأموریت‌هایی مانند شناسایی، حمله و نبرد هوایی را انجام دهند.

به این ترتیب، خلبان F/A-XX تنها وظیفه هدایت جنگنده خود را بر عهده نخواهد داشت و می‌تواند در قالب یک شبکه رزمی، با چندین هواگرد بدون سرنشین نیز همکاری کند. مقام‌های نیروی دریایی آمریکا پیش‌تر گفته بودند که F/A-XX ممکن است یکی از آخرین جنگنده‌های تاکتیکی سرنشین‌دار این نیرو باشد و در آینده، بال هوایی ناو‌های هواپیمابر به سمت ترکیبی از هواپیما‌های سرنشین‌دار و بدون سرنشین حرکت کند.

انتخاب بوئینگ برای این پروژه اهمیت دیگری نیز دارد. این شرکت پیش‌تر در مارس ۲۰۲۵ قرارداد توسعه جنگنده نسل ششم نیروی هوایی آمریکا را به دست آورده و سازنده F-۴۷ شده بود. به این ترتیب، بوئینگ اکنون توسعه دو جنگنده سرنشین‌دار اصلی نسل ششم آمریکا را در اختیار دارد؛ هرچند برنامه‌های F/A-XX نیروی دریایی و F-۴۷ نیروی هوایی، پروژه‌هایی جداگانه هستند.

در نهایت، انتظار می‌رود F/A-XX در دهه ۲۰۳۰ به‌تدریج وارد خدمت شود و به یکی از عناصر اصلی بال هوایی آینده ناو‌های هواپیمابر آمریکا تبدیل شود؛ بالی که در آن جنگنده‌های سرنشین‌دار، پهپاد‌های رزمی، هواپیما‌های سوخت‌رسان و سامانه‌های شبکه‌محور در قالب یک مجموعه یکپارچه فعالیت خواهند کرد.

منبع: فرارو
ارسال نظر
captcha