کودکان، تماشاگران خاموش تاریخ نیستند. آن‌ها در متن زندگی و در دل تمام لحظه‌های تاریخی حضور دارند. در روزهای آرام و پرامید، در میان هیاهوی اتفاقات، در روزهای دشوار و حتی در دل بحران‌ها. آن‌ها رشد می‌کنند، می‌فهمند، یاد می‌گیرند، بازی می‌کنند، رنج می‌کشند و گاهی زودتر از آنچه باید، با مسئولیت‌ها و سختی‌های دنیای بزرگ‌ترها روبه‌رو می‌شوند.