اقتصاد۲۴- اختلافات در مجلس دوازدهم از جدالهای سیاسی عبور کرده و این بار به مدیریت پارلمان رسیده است؛ در حالی که بیش از صد نماینده از تحصن سخن میگویند، مطالبه اصلی افکار عمومی بازگشت مجلس به صحن علنی و رسیدگی به معیشت مردم است. اگر قرار باشد مجلس دوازدهم را با یک تصویر در حافظه افکار عمومی ثبت کنیم، شاید آن تصویر نه صحنی مملو از بحثهای کارشناسی درباره اقتصاد و معیشت، بلکه سلسلهای از حاشیههای سیاسی باشد که یکی پس از دیگری جای متن را گرفتهاند.
از جنجالهای مرتبط با محمدجواد ظریف و طرح دوباره مباحث مربوط به حسن روحانی تا اختلافات داخلی میان نمایندگان؛ اختلافاتی که این روزها مستقیم رئیس مجلس را نشانه رفته و به یکی از جدیترین چالشهای داخلی پارلمان تبدیل شده است. این اتفاق در حالی رخ میدهد که کشور هفتههای پرالتهابی را پشت سر گذاشته است. همزمان با شرایط ویژه امنیتی، برگزاری جلسات علنی مجلس متوقف شد؛ تصمیمی که در آن مقطع با ملاحظات امنیتی توجیه میشد. هرچند کمیسیونهای تخصصی به فعالیت خود ادامه دادند و برخی پروندهها را پیگیری کردند، اما هیچیک از این جلسات نمیتواند جایگاه صحن علنی را پر کند؛ جایی که دولت باید در برابر نمایندگان پاسخگو باشد، وزرا درباره عملکرد خود توضیح دهند و مسائل فوری کشور در معرض قضاوت افکار عمومی قرار گیرد. اکنون اما شرایط نسبت به هفتههای گذشته تغییر کرده است. از شدت تهدیدهای خارجی کاسته شده و کشور بهتدریج به روال عادی بازمیگردد.
در چنین وضعیتی، این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح است که چرا مجلس هنوز به فعالیت کامل خود بازنگشته است؟ آیا نهادی که مطابق قانون اساسی مهمترین مرجع قانونگذاری و نظارت بر عملکرد دولت محسوب میشود، نباید پیش از هر چیز به دغدغههای اقتصادی و معیشتی مردم بپردازد؟ پاسخ این پرسش را شاید بتوان در فضای این روزهای بهارستان جستوجو کرد؛ جایی که اختلافات دیگر تنها میان جناحهای سیاسی نیست، بلکه به درون هیئترئیسه و نحوه اداره مجلس کشیده شده است. طی روزهای گذشته، توییتها و اظهارنظرهای شماری از نمایندگان نشان داد که بخشی از انتقادها متوجه محمدباقر قالیباف است. منتقدان معتقدند ادامهنیافتن جلسات علنی، امکان طرح دیدگاههای متفاوت را محدود کرده و نقش نظارتی مجلس را کمرنگ ساخته است. در مقابل، هیئترئیسه تاکنون توضیح شفافی درباره زمان بازگشت کامل صحن علنی ارائه نکرده است. همزمان، خبر جمعآوری بیش از صد امضا برای برگزاری تحصن نمایندگان مقابل ساختمان مجلس در روز یکشنبه، اختلافات را وارد مرحله تازهای کرده است. اگر این تحصن برگزار شود، پس از شش دوره مجلس، بار دیگر پارلمان شاهد اعتراضی درونساختاری خواهد بود؛ رخدادی که فارغ از نتیجه آن، نشانهای از شکاف در مدیریت داخلی مجلس است. تحصن، در حافظه سیاسی ایران، بیش از هر چیز با مجلس ششم گره خورده است؛ رخدادی که هنوز نیز در تحلیل تاریخ پارلمان جمهوری اسلامی از آن یاد میشود. تکرار چنین صحنهای، آن هم در شرایطی که کشور بیش از هر زمان دیگری به انسجام در تصمیمگیری و کارآمدی نهادهای حکمرانی نیاز دارد، اتفاقی قابل تأمل است. موضوع دیگر صرفا اختلاف میان چند نماینده یا حتی مناقشه بر سر مدیریت مجلس نیست؛ مسئله، کارکرد نهادی است که قرار است صدای مطالبات عمومی باشد.
در این میان، شاید مهمترین نکته آن باشد که افکار عمومی کمتر درگیر این پرسش است که کدام جریان سیاسی دست بالا را دارد. آنچه برای مردم اهمیت دارد، پاسخ به مشکلاتی مانند تورم، گرانی، کاهش قدرت خرید، رکود تولید و بلاتکلیفی اقتصادی است. جامعه از مجلس انتظار دارد به جای آنکه خود به سوژه اخبار سیاسی تبدیل شود، به نهادی تبدیل شود که دولت را درباره همین مسائل به پاسخگویی وادار کند. این دیگر نه دعوایی جناحی است و نه رقابتی شخصی؛ مسئله، جایگاه مجلس در ساختار حکمرانی است. نهادی که اگر قرار است همچنان «در رأس امور» باشد، باید پیش از هر چیز در متن مسائل مردم قرار گیرد، نه در متن اختلافات خود.
روزنامه «شرق» برای بررسی ابعاد این اختلافات، چرایی اعتراض نمایندگان و چشمانداز بازگشت مجلس به فعالیت عادی، با شماری از نمایندگان مجلس گفتوگو کرده است.
در حالی که برخی نمایندگان، تعطیلی جلسات علنی مجلس را به عملکرد هیئترئیسه و شخص رئیس مجلس نسبت میدهند، مصطفی نخعی، نماینده مردم خراسان جنوبی در مجلس، معتقد است تصمیمهای اخیر بیش از آنکه ریشه در اختلافات سیاسی داشته باشد، محصول شرایط ویژهای است که کشور در هفتههای گذشته با آن روبهرو بوده است. او در گفتوگو با «شرق» از عملکرد رئیس مجلس دفاع میکند و انتقادهای مطرحشده علیه او را منصفانه نمیداند. نخعی درباره تعطیلی جلسات علنی مجلس و ضرورت ازسرگیری فعالیت پارلمان میگوید: با توجه به شرایطی که به واسطه جنگ به کشور تحمیل شد، تصمیمهایی که گرفته شد، تصمیمهای سادهای نبود. مسئولیتپذیری در آن شرایط کار آسانی نبود، اما آقای قالیباف از زیر بار مسئولیت شانه خالی نکرد و مسئولیت را پذیرفت. در آن مقطع، همه مسئولان درگیر مدیریت شرایط بودند. او در ادامه، با اشاره به نتایج اقدامات انجامشده در آن دوره، میگوید:
در نهایت تفاهم و توافقی که شکل گرفت، نسبت به ایدئالها و انتظاراتی که در ذهن همه ما وجود داشت و همچنین نسبت به مواردی که مدنظرمان بود، تا حد زیادی به منافع ملی نزدیک بود. به اعتقاد من، بخش قابل توجهی از این نتیجه، حاصل تلاشهای آقای دکتر قالیباف، آقای عراقچی و تیم مذاکرهکننده کشور بود که با پشتیبانی دولت، شخص آقای پزشکیان و در رأس همه، هدایتهای رهبر معظم انقلاب به دست آمد. این نماینده مجلس در بخش دیگری از سخنان خود به انتقادهایی که طی روزهای اخیر علیه رئیس مجلس مطرح شده، اشاره میکند و میگوید: اتهامات زیادی به آقای قالیباف وارد شد و تهمتهای فراوانی علیه ایشان مطرح کردند. حتی در برخی تجمعات شاهد شعارهایی علیه ایشان بودیم که واقعا به نظر من منصفانه نبود و چهره مناسبی از فضای سیاسی کشور ارائه نمیکرد. فردی که جان خود را کف دست گرفته، مسئولیت پذیرفته و برای دفاع از کشور و منافع ملی وارد میدان شده است، نباید با چنین ادبیاتی خطاب قرار بگیرد. نخعی در پاسخ به این ادعا که رئیس مجلس برای جلوگیری از شنیدهشدن صدای مخالفان، مانع برگزاری جلسات علنی شده است، این موضوع را رد میکند و میگوید: من این برداشت را بیشتر ناشی از ذهنیت برخی دوستان میدانم و معتقدم چنین موضوعی با واقعیت منطبق نیست. دکتر قالیباف قطعا علاقهمند است که صحن علنی مجلس برگزار شود، اما یکسری محدودیتها وجود دارد که تاکنون اجازه برگزاری جلسات را نداده است. او در پایان با اشاره به بهبود شرایط کشور ابراز امیدواری میکند که فعالیت مجلس نیز بهزودی به روال عادی بازگردد و میگوید: با فضایی که اکنون ایجاد شده و شرایط نسبت به گذشته بهتر شده است، امیدوارم در آینده نزدیک شاهد برگزاری دوباره جلسات علنی مجلس باشیم.
در ادامه کامران غضنفری، نماینده مردم تهران در مجلس، با انتقاد از برگزارنشدن جلسات علنی طی چهار ماه گذشته در گفتوگو با «شرق» این اقدام را خارج از چارچوب قانون دانست و تأکید کرد هیچ مرجع قانونی، از جمله شورای عالی امنیت ملی، اختیار تعطیلکردن مجلس را ندارد. او درباره علت برگزارنشدن جلسات علنی مجلس اظهار کرد: بازنشدن صحن علنی مجلس هیچ ارتباطی با شورای عالی امنیت ملی ندارد. آقای قالیباف بهصورت خودسرانه و برخلاف قوانین، صحن علنی مجلس را به مدت چهار ماه تعطیل کرده است. او با بیان اینکه در این مدت امکان برگزاری جلسات در محل دیگری وجود داشت، افزود: حتی اگر نگرانیهای امنیتی مطرح بود، میشد جلسات را در مکانهای دیگری در تهران که از امنیت لازم برخوردار هستند برگزار کرد، اما چنین اقدامی انجام نشد.
این نماینده مجلس همچنین به برگزاری جلسه مجازی مجلس اشاره کرد و گفت: جلسه وبیناری برگزار شد، اما این شیوه نمیتواند جایگزین جلسات علنی باشد. حتی امکان برگزاری مستمر جلسات به صورت آنلاین نیز وجود داشت تا مسائل مردم بررسی شود، اما ارادهای برای انجام این کار دیده نشد. غضنفری ادامه داد: به نظر میرسد آقای قالیباف تمایلی به قانونگذاری و تصمیمگیری جمعی نداشت و ترجیح داد تصمیمها را بهصورت یکجانبه اتخاذ کند؛ در حالی که مجلس یکی از سه رکن اصلی نظام است و تعطیلی چهارماهه آن، شأن و جایگاه مجلس و نمایندگان را تحت تأثیر قرار داده است. او درباره پیگیری نمایندگان برای بازگشایی مجلس نیز اظهار کرد: آقای نیکزاد در جلسه مجازی هفته گذشته وعده داد که این هفته جلسه علنی برگزار شود، اما پیش از این نیز وعدههایی داده شده که عملی نشده است.
به همین دلیل جمعی از نمایندگان با انتشار نامهای اعلام کردهاند که صبح روز یکشنبه مقابل مجلس حاضر خواهند شد؛ اگر درهای مجلس باز باشد وارد صحن میشوند و در غیر این صورت، جلسه و گفتوگو با مردم را در مقابل مجلس برگزار خواهند کرد. همچنین اعلام کردهایم در صورت بستهماندن مجلس، تحصن خواهیم کرد. غضنفری در پاسخ به پرسشی درباره گزارش برخی رسانههای فارسیزبان خارج از کشور مبنی بر ایجاد دوگانگی میان مسئولان، گفت: وقتی یک نفر بخواهد بهصورت خودسرانه درباره مجلس تصمیم بگیرد، طبیعی است که میان او و کسانی که این شیوه را قبول ندارند اختلاف نظر ایجاد شود. امیدواریم با برگزاری جلسات مجلس این وضعیت پایان یابد و بیش از این زمینه سوءاستفاده رسانههای خارج از کشور فراهم نشود. غضنفری در پایان بار دیگر تأکید کرد: در هیچیک از قوانین، چه قانون اساسی و چه آییننامه داخلی مجلس، اختیاری برای تعطیلکردن مجلس به هیچ شخص یا نهادی داده نشده است. اقدام صورتگرفته کاملا خلاف قانون بوده است.
در مقابل، پوردهقان، نماینده اردکان و عضو هیئترئیسه کمیسیون صنایع و معادن مجلس، ضمن تأکید بر ضرورت ازسرگیری فعالیت مجلس، معتقد است بازگشایی صحن علنی نباید به بستری برای تنشهای سیاسی تبدیل شود.
او با بیان اینکه از همان ابتدای تعطیلی مجلس مخالف این تصمیم بوده است، گفت: اگر مجلس را یکی از ارکان مردمسالاری میدانیم، تصمیمات مهم کشور باید با حضور و نظر نمایندگان مردم اتخاذ شود. مجلس باید به هر شکل ممکن، چه حضوری و چه در صورت ضرورت به شکل مجازی، به فعالیت خود ادامه میداد. تعطیلی کامل مجلس تا پایان خرداد، تصمیمی اشتباه و خسارتبار بود.
پوردهقان با اشاره به برگزاری جلسه مجازی برای انتخابات هیئترئیسه، افزود: وقتی برای برگزاری انتخابات هیئترئیسه امکان تشکیل جلسه وبیناری وجود داشت، این موضوع نشان داد که استناد به مسائل امنیتی برای تعطیلی مجلس، دستکم از نگاه من، بیشتر یک بهانه بوده است. این موضوع را پس از بازگشایی مجلس نیز بهصورت رسمی مطرح خواهم کرد. با این حال، عضو هیئترئیسه کمیسیون صنایع و معادن، شیوه اعتراض برخی نمایندگان را نیز قابل دفاع ندانست و اظهار کرد: هر اقدامی که به تشدید تنش، التهابآفرینی یا ایجاد اختلاف در فضای عمومی منجر شود، از جمله تحصن، بیانیههای تنشزا یا تحریک افکار عمومی، در شرایط فعلی به مصلحت کشور نیست؛ هرچند اصل مطالبه بازگشایی مجلس را درست میدانم. او با اشاره به اینکه برخی پیگیریها رنگ و بوی سیاسی به خود گرفته است، گفت: نباید بازگشایی مجلس به محلی برای تسویهحسابهای سیاسی یا انتخاباتی تبدیل شود. اولویت مجلس باید رسیدگی به مشکلات واقعی مردم، بهویژه وضعیت معیشت و اقتصاد باشد.
پوردهقان با انتقاد از عملکرد اقتصادی دولت، تأکید کرد: امروز مردم بیش از هر چیز انتظار دارند مجلس نقش نظارتی خود را ایفا کند. وضعیت معیشتی بازنشستگان، کارگران، کارمندان و اقشار مختلف جامعه مناسب نیست و بسیاری از مردم زیر فشار سیاستهای اقتصادی و بیبرنامگی برخی دستگاهها قرار گرفتهاند. مجلس باید با استفاده از ابزارهای نظارتی، وزرا را برای اصلاح مسیر و ارائه راهکارهای عملی در حوزه اقتصاد و معیشت پاسخگو کند. او در پایان هشدار داد که حاشیههای سیاسی نباید افکار عمومی و مسئولان را از مسائل اصلی کشور دور کند و افزود: نباید اختلافات سیاسی، تسویهحسابهای جناحی و حاشیههای رسانهای، جایگزین رسیدگی به بحرانهای اقتصادی و معیشتی مردم شود. اولویت امروز کشور، اصلاح وضعیت اقتصاد و بهبود شرایط زندگی مردم است.
در ادامه گفتوگوها درباره حواشی تعطیلی صحن علنی مجلس، جبار کوچکینژاد، نماینده مردم رشت و خمام، با تأکید بر اینکه ادامه تعطیلی مجلس پس از پایان شرایط جنگی قابل توجیه نیست، گفت: تعطیلی مجلس در روزهای جنگ به دلیل شرایط خاص قابل درک بود، اما پس از آن هیچ توجیهی برای ادامه این وضعیت وجود ندارد. مجلس وظایف مهمی در حوزه قانونگذاری و نظارت دارد و باید در موضوعات کلان کشور، از مسائل هستهای و سیاست خارجی تا تعیین تکالیف دولت در حوزههای مختلف، نقشآفرینی کند. وی با اشاره به اینکه مجلس حتی در جریان جنگ ۱۲ روزه نیز جلسات خود را برگزار کرده بود، افزود: در اوج جنگ، در حالی که تهدیدهای امنیتی وجود داشت، مجلس تشکیل جلسه داد و حتی به یکی از وزرای کابینه رأی اعتماد داد.
بیشتر بخوانید:تهدید به تجمع مقابل مجلس به ضرر نظام و دشمن شادکن است
بنابراین نمیتوان تعطیلی کنونی مجلس را با ملاحظات امنیتی توجیه کرد. کوچکینژاد یکی از دلایل ایجاد این وضعیت را همزمانی مسئولیت رئیس مجلس در تیم مذاکرهکننده عنوان کرد و گفت: به اعتقاد من، حضور رئیس قوه مقننه در تیم مذاکرهکننده محل سؤال است. مجلس باید بتواند بر روند مذاکرات و عملکرد دولت نظارت کند و در صورت نیاز، دولت را نسبت به مطالبات مردم و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب ملزم به اقدام کند. این نماینده مجلس در عین حمایت از بازگشایی صحن علنی، درباره برخی شیوههای اعتراضی نیز گفت: اصل بازگشایی مجلس یک ضرورت است، اما امضا جمعکردن یا تحصن در مقابل مجلس، اگر موجب تشدید اختلافات شود، به صلاح نظام نیست. باید روشی انتخاب شود که ضمن فعالشدن مجلس، اختلافات داخلی نیز به حداقل برسد. او با تأکید بر اینکه سایه تهدیدهای خارجی همچنان بهطور کامل برطرف نشده است، خاطرنشان کرد: ممکن است همچنان کشور با چالشها و تهدیدهایی روبهرو باشد، اما این موضوع نباید مانع انجام وظایف قانونی مجلس شود. همانگونه که دولت و نیروهای مسلح وظایف خود را انجام میدهند، مجلس نیز باید به مسئولیتهای قانونی خود عمل کند. کوچکینژاد در پایان تصریح کرد: فعالشدن دوباره مجلس یک ضرورت است و باید هرچه سریعتر شرایط برای برگزاری منظم جلسات علنی و ایفای نقش نظارتی و قانونگذاری مجلس فراهم شود.
در ادامه گفتوگوها درباره تعطیلی صحن علنی مجلس، سیدجواد حسینیکیا، نایبرئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس، با تأکید بر اینکه بازگشایی مجلس مطالبه مشترک نمایندگان است، گفت: صحن علنی به دلیل دستورهای ابلاغی تشکیل نشده، اما ما نیز جزء مطالبهگران بازگشایی مجلس هستیم. خون نمایندگان از فرماندهان سپاه، ارتش، نیروهای انتظامی و حتی شهدای عزیز ما رنگینتر نیست و طبیعی است که نمایندگان نیز باید در این شرایط به وظایف قانونی خود عمل کنند.
او با اشاره به گلایههای مردم از تعطیلی مجلس افزود: این مطالبه که چرا مجلس تعطیل است، مطالبه بحقی است و ما نیز همین گلایه را داریم. این موضوع بارها در جلسات خصوصی و کمیسیونها مطرح شده و امیدواریم از هفته آینده جلسات علنی از سر گرفته شود تا مجلس بتواند نقش قانونگذاری و نظارتی خود را بهطور کامل ایفا کند.
حسینیکیا در عین حال درباره حواشی ایجادشده پیرامون بازگشایی مجلس و اختلافنظرها میان نمایندگان اظهار کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری کشور به وحدت نیاز دارد. همه ما زیر پرچم ایران اسلامی و در چارچوب رهنمودهای رهبر معظم انقلاب باید حرکت کنیم. رسانهایکردن اختلافات داخلی و تبدیل آن به موضوعی برای مناقشات سیاسی، به مصلحت کشور نیست و تنها خواسته دشمن را تأمین میکند.
نایبرئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس تأکید کرد: البته این به معنای نادیدهگرفتن نقدها نیست. نقدها باید در چارچوبهای قانونی، در جلسات تخصصی، علنی و غیرعلنی مجلس مطرح و پیگیری شود تا مطالبات مردم، بهویژه در حوزه معیشت و اقتصاد، به نتیجه برسد.
او ابراز امیدواری کرد با ازسرگیری جلسات علنی، مجلس بتواند با انسجام و وحدت بیشتر، در مسیر حل مشکلات کشور و پاسخگویی به مطالبات مردم نقش مؤثرتری ایفا کند.
در ادامه این گزارش، اسماعیل کوثری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز با تأکید بر اینکه از همان ابتدای تعطیلی صحن علنی موافق ازسرگیری جلسات مجلس بوده است، گفت: از روز نخست معتقد بودیم مجلس باید فعالیت خود را ادامه دهد و این موضوع را نیز پیگیری کردیم، اما تصمیم نهایی در این زمینه بر عهده هیئترئیسه مجلس بود. او با اشاره به فعالیت کمیسیونهای تخصصی در مدت تعطیلی صحن علنی افزود: کمیسیونهای مجلس در این مدت حتی بیش از گذشته فعال بودند و جلسات نظارتی و کارشناسی بهطور مستمر برگزار شد. تنها بخشی که متوقف ماند، قانونگذاری در صحن علنی بود. کوثری درباره برخی گمانهزنیها مبنی بر اینکه تعطیلی صحن علنی با هدف جلوگیری از طرح انتقادها نسبت به عملکرد دولت یا مدیریت مجلس انجام شده است، اظهار کرد: مجلس اساسا محل بحث، نقد و تبادل نظر است و کسی با اصل نقد مخالفتی ندارد. البته نمایندگان باید توجه داشته باشند که برخی اظهارات علنی ممکن است مورد سوءاستفاده دشمن قرار گیرد و از این جهت لازم است نقدها با حفظ مصالح کشور و پرهیز از تخریب افراد مطرح شود.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درباره اختلافنظرهای موجود میان نمایندگان نیز گفت: اختلاف نظر در مجلس موضوع تازهای نیست و همواره وجود داشته است، اما این اختلافات نباید به عاملی برای تضعیف مجلس یا کشور تبدیل شود. او همچنین در واکنش به گزارش برخی رسانههای فارسیزبان خارج از کشور درباره حواشی تعطیلی مجلس تصریح کرد: رسانههای معاند همواره تلاش کردهاند از مسائل داخلی کشور علیه جمهوری اسلامی بهرهبرداری کنند و نباید تحلیلهای آنان را ملاک قضاوت قرار داد. کوثری در پایان تأکید کرد که مجلس باید ضمن حفظ انسجام داخلی، نقش نظارتی و قانونگذاری خود را در مسیر حل مشکلات کشور و پیگیری مطالبات مردم با قدرت ادامه دهد.
مجلس دوازدهم در نقطهای ایستاده که دیگر نمیتواند پشت نقاب «ملاحظات امنیتی» پنهان شود. آنچه امروز در بهارستان میگذرد، نه تدبیر جنگی است و نه ضرورتی موقتی؛ اینجا پای تصمیمی در میان است که هر روز تداومش، فرسایشیتر از روز قبل بر پیکره اعتماد عمومی مینشیند. افکار عمومی نظارهگر است؛ نظارهگر پارلمانی که به جای قانونگذاری برای مهار تورم، خود به سوژهای برای تحلیلهای حاشیهای بدل شده است. مردم که در گیرودار گرانی و رکود زندگی سختی دارند، چه نسبتی با این دعوا دارند؟ آنها نظارهگر اختلافاتیاند که پاسخشان را در سفرههای خالی نمییابند.
چهار ماه تعطیلی صحن علنی، فارغ از هر توجیه حقوقی یا امنیتی، یک پیام شفاف دارد؛ صدای نظارت خاموش شده و قوه مقننه در سکوت، نظارهگر عبور تصمیمهای کلان از کانالهای غیرشفاف است. اما اکنون که از شدت تهدیدها کاسته شده، چه عاملی جز ارادهای جمعی برای گشودن دوباره درها مانع است؟ اگر قالیباف و هیئترئیسه بر ضرورت بازگشایی وفاق دارند، چرا وعدهها بینتیجه میماند؟ و اگر تحصن یکشنبه کلید بخورد، تصویری است که نه برازنده انسجام امروز است و نه همخوان با ضرورت کارآمدی در روزهای سخت. راه چاره روشن است: بازگشایی فوری صحن، بدون قیدوشرط و با حضور همه صداها. مجلس باید به کانون پاسخگویی و پیگیری امورات و وظایف خود تبدیل شود، نه میدان تسویهحسابهای شخصی و جناحی. مردم از نمایندگان خود نه شعاری علیه قالیباف یا پزشکیان، که طرحی عملی برای جهش تولید و کنترل قیمتها میخواهند.
آنها میخواهند مجلس را در متن معیشت ببینند، نه در متن اختلافات. اینک زمان انتخاب فرارسیده است؛ یا ادامه این تعطیلی پرمعنا که جز بیاعتباری برای نهاد قانونگذاری حاصلی ندارد، یا بازگشت به مسیر اصلی؛ مسیری که در آن نمایندگان نه با توییت و تحصن، که با پرسشهای تخصصی و رأیهای قاطع، جایگاه «در رأس امور» را بازپس گیرند. فردای مجلس دوازدهم یا در حافظه تاریخ به عنوان دورانی از انفعال ثبت خواهد شد، یا لحظهای که پارلمان تصمیم میگیرد پاسخگوی بحران واقعی کشور باشد؛ بحرانی به نام «زندگی مردم». حال باید دید تهدید به تحصن مقابل بهارستان به بازگشایی مجلس ختم خواهد شد یا حاشیهها ادامه خواهد یافت.